
조금만 더 아주 조금만 더 쉬지 않고 달려 가다 보면
ถ้าเพียงแค่นิดเดียว อีกแค่นิดเดียวที่จะไม่พักแล้วลองวิ่งต่อไป
눈앞에 펼쳐 질것만 같아 그렇게 믿고 있어 난
ก็เหมือนว่าจะปรากฏให้เห็นชัดตรงหน้า ผมเชื่อแบบนั้น
정신차려 제발 정신차려 모든 게 희미해지고
มีสติหน่อย ขอร้องล่ะ มีสติหน่อย ถึงแม้ทุกอย่างจะมืดลง
중심을 잃어도 날 부르는 네 목소리가 들려
ถึงจะสูญเสียการทรงตัวไป แต่ผมก็ยังได้ยินเสียงของคุณที่ร่ำร้องเรียกอยู่

เสียงจุดไฟแช็คดังขึ้น กลิ่นบุหรี่คละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง ไฟห้องที่มืดสนิทมีเพียงแสงจากด้านนอกที่สองผ่านกระจกให้เป็นภาพรางๆ ร่างสูงที่นั่งอยู่ปลายเตียงพ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างช้าๆ
ฉันนั่งกอดเข่ามองร่างสูงจากด้านหลัง ไม่รู้เพราะอะไรทำให้เหม่อมองภาพตรงหน้าอยู่เนิ้นนาน ไม่มีบทสนธนาใดเกิดขึ้นระหว่างเราทุกพื้นที่ในห้องแห่งนี้ถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจของเขาและเสียงหัวใจของฉันที่ยังดังรบกวนโสดประสาทของฉันอยู่
ความรู้สึกตอนนี้ราวกับโดนผลักให้จมอยู่ในเงาแห่งความมืด ราวกับว่าต่อให้ฉันดิ้นรนขนาดไหนก็ออกไปจากตรงนี้ไม่ได้
“จะเอายังไง?”
ร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาชวนหาเรื่อง ฉันรึเปล่าที่ควรต้องถามว่าเขาจะเอายังไง
“ฉันเลือกได้รึไง?”
“ก็ไม่...”
นี่ไงผู้ชายที่ชื่อวายุ ผู้ชายห่าที่ไม่เคยรับฟังอะไรเลย! คิดว่าตัวเองเป็น
ศูนย์กลางของจักรวาลตลอดเวลา
“นายขังฉันไว้ตลอดไปไม่ได้”
“คิดว่าทำได้นะ”
ฉันไม่เห็นว่าเขาทำหน้าแบบไหน แต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับเย็นชาและทำให้หัวใจฉันสั่นคลอนได้ง่ายๆ เขามักจะทำในสิ่งที่ฉันคาดไม่ถึง สายตาที่เขามองมาเหมือนมันเตือนฉันตลอดเวลาว่าเขาจะอำมหิตได้มากแค่ไหนถ้าฉันทำให้เขาไม่พอใจ
“นายไม่มีสิทธิทำแบบนี้”
“ฉันเป็นผัว”
“หยุดพูดซักทีได้ไหม!นายไม่ใช่ผัวฉัน!!”
“แค่ไหนถึงเรียกว่าผัว เข้าแค่หัวนี่เรียกผัวได้ไหม?”


ติดแท็ก #วายร้ายพันธนาการรัก
#พี่ลมคนแรง
ฝากนิยายเรื่องแรกในเช็ต Black Blood ด้วยนะคะ
พี่ลมคนหยิ่ง คนโหด คนโฉด คนน่าฟัด ชอบไม่ชอบก็เม้นบอกกันบ้างเน้อ เกรงใจจังเลย...โหวตด้วยก็ดีนาาาา
โมนาร์ด บัตเตอร์ไฟล์
//
