หากมีความรักแล้วมันต้อง...เจ็บ
หากมีความรักแล้วมันต้อง...ทุกข์
หากมีความรักรักแล้วมันต้อง...เกลียด
ก็อย่ามีมันเลย!!
.
.
.
.
.
.
พัทธวีร์ เพิร์ธ วรนันไพศาล "ไพน์"
หนุ่มลูกครึ่ง ไทย - อังกฤษ สัญชาติไทย
อายุ 23 ปี เรียนคณะวิศวกรรมยานยนต์
"อย่ามาทำเป็นโลกสวยทั้งที่ก็ผ่านอะไรมาเยอะ มันน่าสะอิดสเอียน!!
"
รัญชิดา ปรีดาทรัพย์ "เรน"
อายุ 24 ปี
สาวสวยมาดมั่น ไมกลัวใคร นางแบบอนาคตไกล แต่สุดท้ายก็ต้องมาเป็น....
เพราะเธอต้องสู้คนเดียวมาตลอด สู้คนเดียวมาโดยลำพัง ผ่านและรู้จักอะไรๆมาเยอะ
จึงไม่มีอะไรที่เธอต้องกลัวบนโลกอันโสมมใบนี้
" ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย สันดานมันก็คงไม่ต่างจากไอ้ด่างข้างถนน "
ธีร์ธวัช เลิศเกียรติกุล "ธีร์"
อายุ 26 ปี
อาจารย์หนุ่มสุดหล่อแห่งคณะวิศวกรรม และเป็นรุ่นพี่ที่คอยดูแลและอยู่ข้างรัญชิดาเสมอ
หวังสักวันเธอจะมองเขามากกว่าพี่ชาย
"เพื่อเธอแล้วอะไรฉันก็ยอมแลกได้ทั้งนั้น แม้แต่ต้องฆ่าแกฉันก็จะทำ!!"
ฝากติดตามด้วยนะคะ
เรื่องนี้เรื่องที่สองแล้ว
ทำความเข้าใจก่อนอ่าน
-นิยายเรื่องอาจมีเนื้อหา คำพูด การกระทำที่รุนแรง รับไม่ได้กากบาทออกด้านบนขวานะคะ
- นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะกับคนโลกสวย ไม่มีมุนพาฝัน กรุณาทำความเข้าใจก่อนอ่าน
-ติ ชม ได้ไม่ว่า แต่กรุณาอย่าเม้นต์ด่าและใช้คำหยาบคาย
- นิยายเรื่องนี้ออกแนวตามใจฉัน อัพตามอารมณ์ และเวลาว่างเท่านั้นนะคะ ฉะนั้นอัพช้าอย่าโวยเพราะไรท์ถือว่าแจ้งแล้ว
- อิมเมจตัวละครในเรื่องเป็นความชอบส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับบุคคลในภาพ
ขอบคุณทุกกำลังใจและการติดตามค่ะ :)
Guest
