[Intro]
ตรู๊ด...ตรู๊ด...
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นที่หัวเตียงทําให้'เบส'ที่นอนงัวเงียอยู่ต้องลุกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ตาที่ยังปรือๆอยู่เป็นตัวขวางทําให้เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ไม่ถนัด เลยจําต้องใช้มือคลําเปะปะไป จนพอหยิบแล้วเหลือบมองตรงเวลาก็ต้องขมวดคิ้ว
"ตีสองแล้วเหอะ!โทรมาป่านนี้มีไรเนี่ย?!"เบสตัดสินใจกดรับปลายสายของเพื่อนสนิท'ออย'เจ้าตัวคงมีเรื่องสําคัญมากถึงได้โทรมาหาเขาตอนดึกดื่นขนาดนี้
"ฮัลโหล"
(นั่นเบสใช่มะ?)ปลายสายตอบกลับเสียงเข้ม เบสที่ยังหลับๆตื่นๆอยู่เลยตอบสั้นๆไป
"อือ มีไรเนี่ยออย?"
(มีเรื่องอยากให้ช่วยหน่อยอ่ะ)
"เรื่องไรถึงต้องโทรมาดึกขนาดนี้"ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากรับรู้ปัญหาของอีกฝ่ายหรอก แต่เบสเหนื่อยและง่วง อยากพักผ่อนเต็มที...เขานึกว่าการแยกตัวมานอนอยู่ที่บ้านตนเนี่ยมันจะช่วยให้เขาหลีกพ้นเสียงที่น่ารําคาญอันเป็นตัวก่อกวนไม่ให้เขาหลับซะอีก
(เรื่องสําคัญมากอ่ะ มึงช่วยมารับไอเอกมันหน่อยได้มั้ยวะ?)'เอก'เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขา ตั้งแต่ที่เบสแยกหอออกมาเอกก็ไม่มาหาเขาอีก และเขาก็ไม่อยากจะยอมรับด้วยว่าเขาก็คิดถึงเอกมากเหมือนกัน...
"เอกมันไปทําไรอีกล่ะ?"
(มึงมาหามันเองเหอะ กูอธิบายไม่ถูกว่ะ มารับไอเอกที่ผับxxxหน่อยได้มั้ยวะเบส?)
"ทําไมกูต้องไป?"เขาย้อนถาม
(เหอะน่า!มาช่วยกูหน่อย มึงกับเอกเป็นเพื่อนสนิทกันนี่หว่า กูขอมึงครั้งนี้ครั้งเดียวแหละเบส)ออยขอร้องมาตามสายจนเบสใจอ่อนยวบ
"ก็ได้"
(ขอบใจมาก แค่นี้แหละ)แล้วออยก็วางสายไป...เบสถอนหายใจก่อนจะยันกายลุกจากเตียงอันแสนสบายแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าในตู้ออกมาเพื่อเตรียมตัวไปหาเอก...
@ผับxxx
เบสจ่ายเงินให้แท็กซี่ก่อนจะมองไปรอบๆผับ เขาไม่ได้รังเกียจผับกับบรรยากาศแบบนี้เท่าไหร่หรอกแต่เขาแค่ไม่คุ้นชิน...เบสพยายามรวบรวมความกล้าเข้าไปเผชิญหน้ากับนักเที่ยวที่เต้นกันอยู่ในผับอย่างเมามันส์ แสงสีเสียงทําให้เขาที่ยังงัวเงียอยู่ต้องรีบสะบัดหัวทันทีเพราะเขาจะมาง่วงตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!อันที่จริงสายตาอันคมดุจนกเหยี่ยวของเขาก็สังเกตได้ง่ายๆว่ามีผู้หญิงหลายคนลอบมองเขา ก็แหงละ...หัวสีชมพูเด่นเตะตาขนาดนี้ก็สามารถกลายเป็นจุดสนใจได้ไม่ยาก นี่ถ้าเขามาคนเดียวและไม่มีภารกิจต้องทําป่านนี้คงร่อนไปขอเบอร์สาวสวยในผับกันให้วุ่นตั้งนานแล้วแหละ
"ใจเย็นเบสๆตั้งสติๆ"เขากวาดตามองไปรอบๆผับเพื่อหาเอกที่ไม่รู้ไปนั่งอยู่โซนไหน ป่านนี้คงเกาะท้ายออยกลับหอไปแล้วมั้ง...ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเอกที่นั่งควํ่าหน้าอยู่ที่โต๊ะบาเทนเดอร์ ในมือยังกําแก้วเหล้าเอาไว้อย่างเหนียวแน่น เบสรีบเดินไปหาเพื่อนสนิทของตนทันที
"เอกๆตื่นดิวะ กูมารับมึงแล้ว"เขาเขย่าแขนเอกที่ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น ตรงกันข้ามกลับสะบัดมือเขาออกแล้วบ่นพึมพําต่อไปเพราะฤทธิ์นํ้าเมา
"..."
"ตื่นดิ!"เบสพยายามจะปลุกเอกให้ฟื้นให้ได้ เขาไปทําอะไรมาถึงได้เมาโซซัดโซเซขนาดนี้?
"งืมๆ..."เอกพึมพํา พยายามผงกหัวขึ้นมาเพราะถูกสะกิดหลายครั้ง จนได้เห็นใบหน้าของเบสที่เลือนลางใกล้ๆก็เผลอยิ้มออกมา ดวงตาสีแดงสดค่อยๆปรือขึ้นมาทีละนิดอย่างพยายามปรับโฟกัส
"เบส...นั่นมึงเหรอ?"
"เออ กูเอง"เบสค่อยๆเข้าไปผยุงเอก
"ปล่อยกู"เอกเค้นเสียงพูดออกมาอย่างยากลําบากแต่เบสกลับได้ยินชัดเจน มือของเอกที่ตอนแรกอ่อนๆยอมให้เขาจับดีๆกลับต้านทานแรงของเขา เบสมองอีกฝ่ายอย่างรําคาญในความดื้อดึง
"อย่างอแงดิวะเอก กูอยากกลับไปนอนแล้ว!"
"ปล่อยกู!"เอกมองอีกฝ่ายแววตาแข็งกร้าวเมื่อถูกขัดใจ มือของเอกเลยสะบัดผลักเบสออกไปจนเบสเซถอยหลังไปอย่างงุนงงเพราะเอกไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ท่าทางคงจะเป็นเรื่องสําคัญมากแน่ๆ...
"ถ้ามึงอยากนอนอยู่นี่ก็ตามใจ กูกลับล่ะ"เขาทําท่าจะเดินออกไปจากผับและโซนนั้น เขาไม่ได้ขู่...แต่ทําจริง เอกน่ะดื้อมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้ายังอวดเก่งอยากนอนตรงนั้นก็เรื่องของเขาเถอะ!ทันใดนั้นแขนเรียวบางก็ถูกกระชากให้หันกลับไปมอง เห็นเอกพยายามเดินมาหาเบสโดยใช้แขนเป็นตัวช่วยพยุง
"เบส..."
"อะไร?"เบสถามกลับพลางขมวดคิ้วเมื่อเห็นเอกจับแขนเขาแน่นขึ้นราวกับถ้าไม่ได้จับจะล้มลงไปกองกับพื้นอย่างนั้นแหละ ดวงตาของเขาตอนนี้กลับแวววาวเหมือนนํ้าตาจะรินไหล
"กูไม่เข้าใจเลยว่ะ"
"ทําไมวะ?"เบสพยุงอีกฝ่ายออกจากผับแล้วพามานั่งตรงป้ายรถเมล์ที่ตอนนี้โล่งมากๆ
"กู...เพิ่งเลิกกับน้องแพรวอ่ะ"เบสชะงักนิ่งไปก่อนจะก้มหน้าหลบตาเอกทันที เขาไม่อยากให้เอกรู้ว่าตนเองคิดอย่างไรกับเอก...มันเป็นเรื่องยากที่จะยอมรับแต่เชื่อเถอะว่าใจเขาถลําลึกไปไกลกว่าที่คนทั่วไปจะคิด และมันก็ทําใจยากที่ต้องทนเห็นคนที่ตนรักไปรักคนอื่นแถมยังทําอะไรไม่ได้ด้วย...
"..."
"เขาทิ้งกูไปหาคนอื่นอ่ะเบส"
"แล้วมึงก็ยอม?"เบสถาม ถึงใจจะเจ็บแค่ไหนก็ตามแต่ การเยียวยาคนตรงหน้าคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว
"ก็เขาไม่รักกู...กูจะยื้อเขาไว้ทําไมล่ะ?"เอกตอบอย่างไม่อินังขังขอบใดๆเบสก็เงียบ เขายอมรับก็ได้ว่าเขา...หึงเอก อาจเป็นความคิดที่เห็นแก่ตัวในสายตาคนทั่วไปแต่เขาก็ทําใจไม่ได้เหมือนกัน ทนเก็บความรู้สึกยังไม่พอยังต้องมาทําเป็นไม่รู้สึกอะไรอีกงั้นเหรอ?มันไม่ใช่สิ่งที่เบสเป็นเลยสักนิด!
"แล้วมึงก็ชวนไอออยมาเมาอยู่ที่นี่"เขาต่อประโยคให้
"มึงนี่รู้ทันกูตลอดเลย"เขาหัวเราะส่วนเบสก็ยิ้มมุมปาก คบกันมาตั้งไม่รู้กี่เดือนถ้าไม่รู้ใจกันคงไม่ได้เป็นคู่จิ้นกันหรอก...
Guest
