ทอรักถักหัวใจ

ใครจะไปคิดว่าคาสโนว่าอย่างเขาจะแพ้ทางให้ผู้หญิงธรรมดาๆ แต่กลับมีแรงดึงดูดมหาศาล

เธอเจียมตัวแต่เขาไม่เคยเตรียมใจ มารู้ตัวอีกทีหัวใจก็ถูกถักเป็นชื่อ “

ทอรัก

” ไปแล้วหมดทั้งดวง

"

อยากลาออกนักก็เชิญ ผมไม่ง้อหรอกนะ" พีระชัยพูดเหมือนไม่แคร์คนที่ยืนนิ่งเสมองไปทางอื่น แต่ในใจโหยหาเกินทนอยากรั้งร่างนุ่มมากอดให้สาสมกับความคิดถึงแทบตาย ทอรักแอบใจหายที่เขาถอดใจง่ายๆ ทั้งๆ ที่เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ

"

เพราะผมมีลูกน้องเยอะแล้ว แต่ที่ผมไม่มีคือเมีย! " และเขาไม่คิดกักเก็บความรู้สึกที่ทนเผชิญลำพังต่อไปอีกแล้ว อยากให้เธอช่วยรับๆ มันไปบ้าง

"

คุณพี..." ทอรักหันมาหาเขาทันควันตกใจกับสรรพนามนั้น เธอเสียน้ำตาไปตั้งเท่าไรกว่าจะเขียนจดหมายบอกเลิกเขาจบ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอต้องการสื่ออีกเหรอ ถ้าเธอฐานะชาติตระกูลเท่าเทียมกับเขา เธอจะไม่รีรอตอบรับสิ่งที่เขาเคยขอเลย...แต่นี่แค่เงินเดือนเธอทั้งเดือนยังไม่ได้เศษเสี้ยวหนึ่งของเขาด้วยซ้ำ ไม่อยากให้เขาอายใครที่มีเธอเคียงข้าง

"

แต่งงานกับผมนะ" พีระชัยเอ่ยในสิ่งที่เคยขอเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ทอรักก็เลือกจะปฏิเสธอีกเหมือนเดิม มันน่าจูบลงโทษชะมัด!

"

รักแต่งงานกับคุณพีไม่ได้"

"

ทำไมครับ เพราะผมรวยเกินไปอย่างนั้นเหรอ"

"

รักมีเหตุผลของรัก"

"

เหตุผลของคนไม่รักกันมากกว่า" บอกตัวเองให้ใจแข็งแต่พอได้ยินน้ำเสียงตัดพ้อน้อยใจของเขาแบบนั้น ทอรักก็อดใจอ่อนสงสารอีกไม่ได้ เธอรักเขามากกว่าตัวเองไปตั้งแต่ตอนไหนนะ

"

รักไม่มีชาติตระกูล" ทอรักเริ่มแจงเหตุผลทีละข้อ

"

แต่ผมมี"

"

รักไม่มีทรัพย์สมบัติ ไม่มีบ้านหลังโตๆ "

"

นั่นผมก็มี"

"

รักกินข้าวแกง ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ กินของแพงๆ ไม่เป็น"

"

ส่วนผมใส่สูทกินร้านอาหารหรูๆ แล้วยังไงครับ ทุกสิ่งที่รักพูดผมมีหมดทุกอย่างแล้ว แต่ผมจะไปสนใจสิ่งที่ผมมีจนล้นอยู่แล้วทำไม ทั้งชีวิตผมตามหาสิ่งที่ตัวเองขาดมาตลอดนั่นคือความจริงใจและความรัก...ซึ่งมันอยู่ในตัวคุณ" ชายหนุ่มสารภาพหมดใจหวังให้แม่คุณทูนหัวเลิกน้อยเนื้อต่ำใจเสียที เขารักที่เธอเป็นเธอ รักที่ตัวตนของเธอหาใช่ทรัพย์สมบัตินอกกาย เขาใช้หัวใจตัดสินไม่ใช่สายตาหรือสมองคำนวณเหมือนเวลาทำธุรกิจสักหน่อย

"

แต่รักไม่อยากทำให้คุณอายใครๆ ที่...ที่มีเจ้าสาวแบบรัก" พูดจบก็ก้มหน้างุดด้วยความไม่มั่นใจ

"

ใครว่าล่ะ คนอื่นยิ่งจะอิจฉาผมมากกว่าที่ได้เจ้าสาวสวย ทำอาหารก็อร่อย งานบ้านก็เก่ง ถึงจะอ้อนไม่ค่อยเป็นแต่ปากหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้งซะอีก" สายตาคมจ้องริมฝีปากบางอย่างกรุ้มกริ่มหลังแจกแจงข้อดีแค่บางส่วนแต่กลับมัดใจเขาเสียอยู่หมัด จงใจสื่อว่าเธอไม่ใช่คนชอบพูดหวานๆ แต่ปากช่างจ้อที่ชอบหาเหตุผลมาให้เขาหงายเงิบหลายต่อหลายครั้งนั่นต่างหากที่หวานล้ำกว่าสิ่งใด แก้มนวลแดงระเรื่อน่ามองเขินกับคำชมที่เหมือนจะล้อให้เธออายมากกว่า

"

คุณพีอย่าค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็น" ทอรักยกมือดันอกหนาและรีบเบี่ยงหน้าหลบเมื่อพีระชัยโน้มหน้ามาหมายจะจูบ ลำแขนแกร่งกอดรัดเอวเล็กไม่ปล่อย นิสัยชอบฉวยโอกาสของเขาแก้ไม่เคยหายเลยจริงเชียว

"

ไม่อยากให้ใครเห็นก็แต่งงานกับผมสักทีสิครับ เราจะได้ไปทำกันสองต่อสองไง นะๆๆ แต่งงานกันนะที่รัก"

******************************************************************************************

แท่นแท้น!!! ไรเทอร์ขอจองเปิดชื่อเรื่องนี้ไว้ก่อนนะกลัวใครแย่งไป อิอิ แต่อาจเป็นเซอไพรส์เล็กๆ ให้คนที่รอผลงานจากนามปากกาปลายฝัน หรือ In My Dream เจ้าเดิม ใครที่เคยอ่านเรื่องวิวาห์ร้าย พันธนาการรัก ก็น่าจะจำ "

พีระชัย

" เพื่อนรักเพื่อนเลิฟของพี่ธีกันได้เนาะๆๆ สงสารฮีเพราะเรื่องที่แล้วไม่โดดเด่นและแอบเสียดายความหล่อของฮี (เพราะยัยไรท์มันบ้าผู้ชาย ฮ่าๆ) จึงจับฮีมาเป็นพระเอกซะเลย

เอาเป็นว่าเรื่องนี้

ไม่ใช่

ภาคต่อจากเรื่องวิวาห์ร้ายฯ นะคะ ไรเทอร์แค่อยากแต่งพาร์ทของพีระชัยแยกออกมาอีกเรื่องเท่านั้น (สนองนี๊ดตัวเองล้วนๆ) ยังไงก็ฝากรอติดตามเรื่อง "

ทอรักถักหัวใจ

" กันด้วยนะคะ รับประกันความฟินเช่นเดิมค่าา^^

คิดถึงและขอบคุณจากใจ... ปลายฝัน/In My Dream