Development Area

หนาวปรารถนา [SixteeNature]

kankrao

หนาวปรารถนา [SixteeNature]

Name: หนาวปรารถนา [SixteeNature]
Brand: ธัญวลัย
Availability: InStock
Author: kankrao

kankrao

รักโรแมนติก

ตอน

33.1K

เข้าชม

ถูกใจ

ความคิดเห็น

145

เพิ่มลงคลัง

หนาว

ปรารถนา

Sixteen

โดยกันเกรา

ภีมวัจน์ หรือหนาว

หนุ่มชาวเชียงใหม่ในวัยสามสิบสอง ต้องการซื้อโรงแรมที่ใกล้จะเจ้งในกรุงเทพเพื่อเอามาบริหารต่อ

แรกทีเดียว

เขาตัดสินใจและหันหลังให้เมื่อขอตกลงไม่ตรงกับใจ

แต่เมื่อเจ้าของที่เขาเพิ่งเห็นหน้าเป็นครั้งแรกต้องจากไปอย่างกะทันหัน

ทิ้งลูกสาว

ผู้ไม่รู้อะไรในโลกกว้างใบนี้ไว้เบื้องหลัง

เพราะความห่วงใย บวกสงสาร

เรียกร้องให้เขาต้องตัดสินใจใหม่ เพื่อให้ได้เป็นผู้ปกครองของเด็ก

โดยไม่ได้ล่วงรู้ว่า

ในเวลาต่อมา

เด็กสาวจะกลายมาเป็นภาระทางใจ

ให้เขาต้องพานพบกับความทุกข์ทรมาน

เพราะความปรารถนาที่เหนือการควบคุม

เขาจะทำยังไงกับเธอดี

จะเดินหน้าหรือหันหลังให้

หนึ่งคอมเม้นต์คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ

แต่ยินดีต้อนรับนักอ่านเงาทุกท่านค่ะ

นิยายของกันเกราที่ผ่านการพิจารณาจาก สนพ. แล้ว จะลงให้อ่านเป็นน้ำจิ้มได้ ๕๐% - ๖๐% เท่านั้นนะคะ ท่านผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านค่ะ

ถ้าผลงานของกันเกราเป็นที่ถูกใจ ก็ฝากให้ติดตามต่อตอนจบในรูปเล่มนะคะ ได้โปรดอย่างอน อย่าเคือง อย่านอยส์ และอย่าทิ้งกันเกราไปไหนนะคะ ขอความเห็นใจและขอความเข้าใจในเรื่องของการขายและการตลาดด้วยจ้า

รักคนอ่านทุ๊ก ทุก คนค่ะ

ยิ้มมมมมมมมมมมมมมม

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

รีวิวของฉัน

Guest

ตอบกลับ()

รีวิวทั้งหมด ()

ตอนนิยาย ()

เกี่ยวกับนักเขียน

kankrao

กันเกรา, ธัญญรัตน์, วรนันจ้า

หรือจะเรียกพี่หนู ก็ได้จ้า

++++++++++++

หลังจากรู้สึกเบื่อกับการเป็นมนุษย์เงินเดือนมาหลายปีดีดัก จึงอยากจะทำงานอะไรก็ได้ ที่ตัวเราสามารถกำหนดงานเองได้อย่างสบายอกสบายใจ โดยไม่ต้องมีใครมาคอยสั่ง บวกกับการที่เป็นคนชอบดูทีวีมาตั้งแต่เด็ก ๆ โดยเฉพาะละคร ที่เขาประณามว่าเป็น ละครน้ำเน่า นั่นล่ะค่ะ เลยมานั่ง ๆ นอน ๆ คิดว่า ถ้าเราแต่งนิยายขึ้นมาสักเรื่องนี่ เราจะทำได้ไหมนะ พอปิ้งไอเดียได้ดังนี้ ก็โซโล่เลย อิอิอิอิ

เริ่มเขียนครั้งแรกได้ไปหลายหน้า ความที่อายกลัวพี่ ๆ น้อง ๆ หลาน ๆ และคนรอบข้างจะมาแอบอ่าน เลยใส่พาสเวิร์ดไว้ซะดิบดี แล้วก็ทิ้งไปนานพอดู จะกลับอีกที ดันลืมพาสเวิร์ดซะนี่ แก้ยังไงก็ไม่ได้ เลยจำต้องเริ่มต้นใหม่ ‘อีกครั้ง’

เขียนครั้งที่สองตั้งพาสเวิร์ดไว้เช่นเดิม แต่จดไว้ที่ไหนสักแห่ง กันพลาด เขียนไปได้หลายสิบหน้าเหมือนกันค่ะ แล้วก็ทิ้งไปอีกเพราะทำงานประจำไม่มีเวลามาเขียนต่อ (อิอิอิ ข้ออ้างของคนเรา) กลับมาอีกที โอ้...แม่เจ้า...ลืมพาสเวิร์ดอีกแล้ว นั่งทำใจแล้วใจอีก เพราะเสียดายงานที่ทำมา

แต่ก็จำจะต้องเริ่มเขียนครั้งที่สามอีกจนได้ ดังคำที่ได้ยินบ่อย ๆ ว่า คนเราต้องรู้จักถอยมาสักก้าว เพื่อก้าวใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ครั้งนี้มุ่งมั่นมาก นั่งเขียนไม่ยอมหยุด ไปได้กว่าห้าสิบหน้าแล้ว แต่ โอ้...พระเจ้าช่วย ครั้งนี้พาสเวิร์ดไม่ได้ลืมแต่อย่างใด แต่แล้ปท้อปที่ใช้นั้น เก๋ากึ๊กมากกกกกกกก ดันพังจนซ่อมไม่ได้ และกู้ไฟล์ไม่ได้อีกเช่นกัลลลลล

กำจริง ๆ ทางเส้นน้ำหมึกที่วาดหวังเอาไว้ ไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว นั่งทำใจอยู่หลายวันเหมือนกัน ก่อนจะเริ่มต้นใหม่ และเขียนจนจบได้ในที่สุด
เฮ้อ.... ยิ้มอีกแล้วเรา

เกือบสิบปีทีเดียวกว่าที่จะค้นพบตัวเองว่ารักและชอบงานด้านนี้มากแค่ไหน และมีความสุขในทุก ๆ ครั้งที่ได้ลงมือสรรสร้างงานแต่ละชิ้นออกมาสู่สายตาท่านผู้อ่าน และความสุขนั้นเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีคูน เมื่อนักเขียนได้รู้ว่า ท่านผู้อ่านมีความสุขกับงานของเรา

พี่หนูไม่ทราบว่านักเขียนท่านอื่นจะรู้สักยังไงบ้าง แต่สำหรับพี่เองแล้ว สุขใจทุก ๆ ครั้งที่มีแฟนคลับมาบอกว่า งานนิยายของเราแล้ว หัวเราะ ร้องไห้ หรือมีความสุขไปกับตัวละครนั้น ๆ ขอบคุณจากใจจริงค่ะ ที่ท่านผู้อ่านได้หยิบยื่นความสุขให้นักเขียนคนนี้มาโดยตลอด

“รอยยิ้มและความเมตตาจากท่าน คือแรงผลักดันให้นักเขียนก้าวเดินต่อไปค่ะ”

++++++++++++