GrayColour
รักสีเทา
สำหรับคุณความรักสำคัญมากแค่ไหน
?
เท่าอากาศหายใจ
?
หรือไรค่าจนน่าหัวเราะกันล่ะ
สำหรับผมความรักมันไม่เหลือคุณค่าอะไรกับผมเลย
เพราะอะไรน่ะเหรอ ถ้าหากคุณโดนคำว่ารักล่อหลวงเพื่อที่จะฉุดคุณลงไปในนรกอันแสนทรมาณราวกับตายทั้งเป็น
สวัสดีค่ะ
เป็นนักเขียนใหม่ค่ะ
เรียกเราว่าฝน
/
หมึกก็ได้ค่ะ อายุ
15
ค่ะ
คำเตือน
!!!!
เนื้อของนิยายเรื่องนี้นอกจากจะเป็นชายรักชายแล้วยังมีการแจกจ่ายมาม่าให้รับประทานกันจนท้องอืดด้วยเช่นกันหากท่านใดมีอาการแพ้หรือกระเพาะไม่แข็งแรงไม่แนะนำให้อ่านนิยายเรื่องนี้ค่ะ
และเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ค่อนข้างรุนแรงเช่นฉากอัศจรรย์ผสมเอสเอ็ม
หากผู้ใดมีอาการขวัญอ่อน ขี้สงสาร
นิยายเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะกับท่านนะคะ
หากท่านตรวจสอบสุขภาพร่างกายและจิตใจว่าแข็งแรงและพร้อมอ่านแล้วเชิญเลื่อนลงได้เลยค่ะ
มินทร์
“ได้โปรดยืนยันทีว่าความรักยังมีอยู่จริง”
เรฟ
“คำว่ารักก็เหมือนประโยคดักควาย”
เดวิด
“ผมรักเขาเกินกว่าจะทนเห็นเขาเจ็บ”
ปอ
“เพื่อนผมเขาเป็นคนที่น่าสงสาร”
ตั้ม
“รักเพื่อนได้แต่อย่าลืมผัว”
บุคคลที่นำมาเป็นภาพประกอบไม่ส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา เรื่องราวทั้งหมดนั้นเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ฉะนั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการบริโภคค่ะ
Guest
