เช้าที่สดใส มีแสงแดดอ่อนส่องผ่านมายังตัวหญิงสาวที่นอนหลับไหล เหลือนผมของเธอมีสีเทาอ่อน มีผิวขาวเนียนราวกับหิมะ ดวงตาสีนิล เธอค่อยๆผลิกตัวลุกจากเตียง
"ฮาาาา อากาศดีจังวันนี้" เธอบิดตัวไปมาแล้วมองไปที่นาฬิกาบนฝาผนังห้องและพรึมพรำกับตัวเอง
"ได้เวลาทำงานสินะ"เธอเดินไปอาบน้ำและแต่งตัวหยิบของใส่กระเป๋าและเดินออกจากห้องพัก
สวัสดีค่ะท่านผู้อ่าน ฉันยูกิโอ ฉันไม่มีพ่อแม่ ฉันกำพร้าตั้งแต่เด็กต้องหาเลี้ยงตัวเองปากกัดตีนทีบและที่แย่ไปกว่านั้นฉันยังแพ้อากาศที่ร้อน ฉันจำไม่สามารถไปไหนกลางวันได้ฉันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กๆ มันก็แปลกนะฉันอยู่ที่เย็นได้โดยที่ ไม่รู้สึกหนาว อ่อ อีกอย่าง ฉันทำงานที่ร้าน ICE CAME
ยูกิเดินจนมาถึงที่ทำงานตัวเอง เธอทำตัวอย่างปกติเหมือนทุกวัน
"ยูกิจัง"มีเสียงชายวัยกลางคนดังเรียกเธอ
"ค่ะ ผู้จักการ "คนนั้นคือผู้จักการของเธอนั้นเอง
"
พรุ้งนี้ ยูกิเข้ากะเช้าทีนะพอดีอีกคนติดธุระ
"ชายวัยกลางคนพูดและยิ้มอย่างใจดี
"ค่ะ
"ครั้งเดี่ยวคงไม่เป็นไรหรอก
"
ฉันต้องขอโทษด้วยนะมันกระทันหัน
"ผู้จักการพูดอย่างนอบน้อม
"
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเต็มใจ
"พอฉันตอบไปผู้จักการก็เดินกับเข้าหลังร้าน
เวลาดำเนินไปอย่างปกติอย่างทุกวัน
"
กลับแล้วนะคะขอบคุณค่า
"ฉัยบอกลาผู้จักการเละเดินกลับห้องฉัน
ห้องพักยูกิ
"
เหนื่อยจังวันนี้
"
เธอวางของและไปอาบน้ำเข้านอน
ที่นี้ที่ไหนนะ สวยจัง รอบๆตัวเองเต็มไปด้วยหิมะสีขาวเธอเดินไปเรื่อยๆจนกระทั้ง
"
องค์หญิง ยูกิ ¡¡ ท่านกลับมาแล้ว
"
เสียงใครบางคนดังขึ้นทำให้เธอหันไปมองด้วยความสงสัย คนที่เป็นเจ้าของเสียง เป็นผู้ชายแต่ตัวเหมือนองค์รักษที่หลุดมาจากหนังจักรๆวงษๆ
"
ฉันเหรอ.....¿
"
ฉันชี้นิ้วมาที่ตัวเองอย่างงๆ ที่ๆที่ฉันยืนมันก็มีแค่ฉันนี้
"
องค์หญิงท่านหายไปไหนมารึ ผมตามหาท่านมาเป็น20ปีแล้ว และท่านก็ปรากกตัวมา ผมจำเส้นผมและดวงตาคู่นั้นได้ ไม่ผิดแน่
" ผู้ชายตรงหน้าเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆและจับมือฉัน
"
นายเป็นใคร รู้จักฉันหรอ...แล้วที่นี้มันที่ไหนกัน¿
"ฉันงงไปหมดแล้วนะ ผู้ชายหน้าหล่อนี่ใครกัน
"
ผม องค์รักษของ องค์หญิงครับ ผมกับองค์หญิงเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ยังเด็กแต่วันหนึ่งองค์หญิงก็หายไป
"
"
นายพูดเรื่องอะไร
"ฉันฝันบ้าไรเนี้ย บ้ามากๆ
"
ผม เดย์เนียล จำผมไม่ได้หรอครับ เจ้าหญิงหิมะ
" ชายตรงหน้ามีรอยยิ้มที่อบอุ่นฉันงงไปหมดแล้วนี่มันอะไรกัน เจ้าหญิงหิมะหรอ
"
โอ๊ย
"อยู่ไอสร้อยที่ฉันใส่ตั้งแต่เด็กมันก็มีแสงออกมาและร้อนมากๆมันทำให้ฉันปวดหัว และสติฉันก็เริ่มเลือนหายไป
ติดตามตอนต่อไปน่าค่า><


