ผู้หญิงกับดอกไม้ถูกเปรียบเปรยว่าคล้ายคลึงกันมาทุกกาลสมัย
ก็ในเมื่อเหล่าบุปผางามยังซ่อนหนามบังตาไว้
แล้วผู้หญิงอย่างปัทมาล่ะ
เธอซ่อนอะไรไว้ในดวงใจอันมืดหม่น
“ผมต้องรับผิดชอบในตัวคุณรึเปล่า
…
นางปัทมา ทยานนท์”
ได้ฟังคำถามที่มากับน้ำเสียงขื่นๆ จากปากชายคนแรกของตัวเองแล้วปัทมาก็ถึงกับสั่นสะท้านในหัวอก
เธอมีแรงเพียงเบือนหน้าหนี รอยน้ำตาที่ยังปรากฏอยู่ชัดเจนถูกอาบซ้ำโดยปราศจากเสียงเล็ดรอดออกมา
“ไม่ต้อง” ความผิดหวังในตัวชายที่เคยไว้ใจทำให้หญิงสาวเลือกคำตอบนั้น
“ฉันบอกแล้ว ขอแค่คุณเดินออกไป ฉันจะไม่มีวันเรียกร้องอะไรจากคุณอีกเลย”
เขาเคยเป็น
‘
มาร
’
ผู้ซึ่งพร้อมบุกเข้ายึดห้องหัวใจใครต่อใครได้ง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ
หากแต่เธอกลับเป็น
‘
มาลย์
’
ดวงดอกไม้อันหอมหวนชวนละเมอ
ฉุดดึงให้ชายหนุ่มหลงเสน่ห์ก้าวตกหลุมรักด้วยความยินยอมพร้อมใจ
ก็เลยไม่รู้ว่าที่จริงแล้วใครต้องมนตราของใครกันแน่
...................................................................................................................................................................................
เรื่องนี้เริ่มด้วยหนุ่มสาวจีบกันหวานๆ ไปจนถึงการหักมุมนิดหน่อย
กลายเป็นรักปนแค้นแฝงความช้ำในตอนกลางๆ
คาดว่าน่าจะอัพประมาณ 70-80% ค่ะ
Guest
