Come Back
กลับมาแล้วนะคนดี!!
บทนำ
“ วิรัญชนา
ลลิตา รวิสรา ครูจำเป็นต้องเชิญพวกเธอออกน่ะ” ห่ะ
!
อะไรน่ะ
o_o
ฉันหูฟาดไปใช่มั้ย
“ทำไมละค่ะ ผอ. พวกหนูไม่ผิดนะ พวกหนูอยู่เฉยๆ เจ้าบ้าพวกนั้นมันตีกันเอง พวกหนูไม่เกี่ยวนิ” เสียงของโกโก้นัทดังขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอย่างมาก
“ใครว่าไม่เกี่ยว พวกเธอคือต้นเหตุที่ทำให้พวกนั้นต้องทะเลาะวิวาทกัน แล้วอีกอย่างน่ะ มันกี่ครั้ง กี่หนแล้วที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเพราะพวกเธอ” แค่ปีล่ะ
10
ครั้งเอง มากตรงไหนว่ะ
-_-***
“โถ่
!
ผอ. คร้า หย่อนๆหน่อยก็ได้นิคร้า นะๆ อย่าเชิญพวกหนูออกเลยน่ะค่ะ” ฉันพูดขึ้นบ้างหลังจากที่เป็นใบ้มานาน
“ครั้งนี้หย่อนให้ไม่ได้แล้วจริงๆ วิรัญชนา พวกเธอหาโรงเรียนที่เข้ากับพวกเธอเถอะ มีอีกหลายโรงเรียนเลยน่ะ ที่ดีๆน่ะ”
“เฮ้อออ
!
พูดยังไง ผอ. ก็จะไม่เปลี่ยนใจใช่มั้ยค่ะ งั้นก็ได้ค่ะ พวกหนูจะออกจากที่นี้ แล้ว ผอ. ก็เคลียกับพวกนักเรียนคนอื่นเอาเองน่ะค่ะ โดยเฉพาะพวกผู้ชายทั้งหลาย อิอิ กลับเถอะ ยังมีโรงเรียนดีๆอีกเยอะ ที่จะรับพวกเรา” เกรซ เพื่อนที่ฉลาดแกมโกงที่สุดในกลุ่มพูดกับผอ.ด้วยเสียงเย็นๆ แล้วดึงมือฉันกับโกโก้นัทออกมาจากห้องผอ. ทันทีที่มันพูดจบ
ฮืออออ
!
ซวยจริงๆ หย่อนโทษมาได้
5
ปี แต่ครั้งนี้กลับเชิญพวกฉันออก ดีจริงๆเลย
-_-
แล้วพวกฉันผิดตรงไหน ก็แค่เกิดมาหน้าตาดีกว่าชาวบ้านเขานิดเดียว เลยทำให้ไอ้พวกตัวผู้ทั้งหลายทะเลาะ ยกพวกตีกันเพื่อแย่งพวกฉัน ฉันไม่ได้ไปยุในมันมาตีกันน่ะเว้ย ตูอยู่เฉยๆ มันตีกันเอง แต่กลับเป็นพวกตูที่ต้องออกจากโรงเรียน ดีชิบ
“แล้วเราจะไปเรียนไหนล่ะเนี่ย” โกโก้นัทพูดขึ้น พร้อมทั้งเอามือขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด
“หึหึ ก็ โรงเรียนเซนท์แมทริกไง ที่ไอ้ฟางเรียนอยู่ตอนนี้อ่ะ” เกรซหัวเราะในลำคอ แล้วก็พูดชื่อโรงเรียนที่พวกเราจะต้องไปสิงสถิตนับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปขึ้นมา
“เฮ้อออ โรงเรียนนี้ก็ได้ ไปแล้วพวกเราจะได้อยู่ครบแก็งสักที” ฉันถอนหายใจอย่างหนัก หวังว่าการย้ายโรงเรียนครั้งนี้มันจะทำให้ชีวิตฉันสงบขึ้นน่ะ
-_-
เม้นกันเยอะๆ น่ะค่ะ
Guest
