
...กลิ่นคาวโลหิตทำให้รุธิราคิดถึงบ้านหลังนั้น...
บ้านหลังนั้นอยู่หลังสวน ลึกลงไปในดงแมกไม้ มีทุ่งดอกไม้สีแดงบานสะพรั่งอยู่รายล้อม
กลีบดอกเรียวยาวซึ่งโค้งออกเป็นวงเดือนพลิ้วไหวยามเมื่อพระพายพัดผ่าน
เมื่อแสงยามสายัณห์ส่องสว่างลอดยอดไม้ลงมากระทบ
มันจึงสะท้อนรังสีทองคล้ายกับทะเลเพลิงที่กำลังมอดไหม้
แม้ว่าความมืดจะค่อยๆเคลื่อนตัวลงมา สิ่งที่ยังคงเรืองรองอยู่คือซากของมหาสมุทรสีชาด
ที่ถาโถมโอบรัดตัวบ้านสีขาวหลังงามทุกคราที่สายลมผ่านพัด...
และสัมผัสหนังของแส้เฆี่ยนม้าในมือ ทำให้ใจหล่อนสั่นระรัว
คิดถึงตอนที่เจ้าของบ้านสีเพลิงหลังนั้น ฟาดฟันมันใส่ร่างของหล่อน
ขณะที่ปะป้อนรสปรารถนาให้ไปพร้อมกัน
!





รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
