INTO
“
เบื่อจัง
!”
ผมเดินทอดน่องอยู่ในใจกลางกรุงเทพฯแบบหน่ายๆมองนั่นมองนี่จนชาชิน ที่หนีมานี่ไร้ประโยชน์อย่างมากมาย
“
คุณหนูครับ!!
”
เสียงเหี้ยมเกรียมที่ผมรู้จักดี ทำเอาคนหล่อสะดุ้ง ผมหันหลังกลับไปมองช้าๆ ก็เจอเข้ากับพ่อบ้านสุดหล่อกับพวกคุณการ์ด สองสามคน
พรึ่บ
!!
การ์ดเดินเข้ามาหิ้วปีกแขนทั้งสองข้างของผมอย่างรู้งาน
“
เหอะ
”
สะบัดหน้าหนี
“
คุณหนู อยากให้ผมหัวใจวายตายเหรอครับ
”
“
ก็ชรินทร์ไม่ได้ตายซักหน่อยหนิ ผมก็ทำเหมือนปกติ
”
ผมเบะปาก กอดอกเชิดหน้าไม่ยอม จนพ่อบ้านส่ายหน้าระอา
คุณคงสงสัยล่ะสิ ว่าผมเป็นใคร
???
มาทำไม
???
มาพร่ามอะไรนักหนา
???
งั้นผมจะบอกเลยล่ะกัน ผมชื่อนที ที่มาคือ ผมเป็นตัวเอกของเรื่องส่วนเรื่องข้างต้นก็คืองี้ ผมเป็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของมหาเศรษฐี(พ่อผม) ที่ตอนนี้กำลังไปดูงานที่ต่างประเทศ อายุก็ 23 แล้วนะจะให้ผมจมปรักอยู่คฤหาสมันเป็นไปไม่ด้ายยยยยยยยยยย จิงมั้ย
!!!
ผมเลยหนีมาเดินเที่ยวสยามอินเตอร์ฯแบบชิวๆ(รู้ทั้งรู้ว่าวุ่นวายแน่ๆ)ก็แค่นี้แหละ ไม่เห็นมีไรมาก
“
คุณหนู คุณท่านสั่งว่ายังไงครับ
”
“
อยู่บ้าน
”
ผมพูดทั้งๆเชิดหน้านั้นล่ะ
“
ก็นั่นแหละครับ คุณหนูควรอยู่บ้านแล้วเรียนนะครับ
”
“
ก็มันน่าเบื่อนี่ชรินทร์ ผมเรียนกับอานพ
(
อาผมเอง
)
มาตั้งแต่ประถมตอนนี้ก็ควรปล่อยผมบ้างสิ โถ่
”
“
ผมปวดหัวนะครับคุณหนู เล่นหนีมาแบบนี้ ถ้าคุณท่านรู้ไม่เอาผมตายเลยเหรอครับ
”
“
ไม่หรอก พ่อตามใจผมจะตาย
”
พูดจบผมก็พิงตัวกับเบาะรถเบาๆพลางทำหน้าครุ่นคิด อืม.....
ปิ๊ง
!!!!(
เหมือนมีเสียงหลอดไฟ
)
“
เอางี้นะ ชรินทร์ผมอยากเข้าเรียนมหาลัย
”
“
จะดีเหรอครับ
??!!
ผมว่าให้อานพมาสอน...
”
“
แต่ผมอยากเป็นศิลปินวาดเขียนนี่ อานพวาดภาพแย่จะตาย
”
จริงครับ อานพนี่สุดยอดแห่งหายนะสำหรับวงการวาดรูปเลยครับขอบอก
“
เฮ้อ
??
ก็ได้ครับ ผมล่ะเหนื่อย
”
“
เย้
!!
รักชรินทร์ที่สุดเลยย
”
พูดจบก็กอดเอวคนที่เหมือนพ่อคนที่สองของผม พร้อมเอาหน้าถูไถไปมา
ส่วนเรื่องเป็นคุณพ่อคนที่สองนี่ไม่ได้หมายถึงว่าทำตัวเหมือนพ่อคนที่สองหรอกนะ คือว่าพ่อผมโฮโมหน่ะ
(
ทำหน้าเอือม
)
ส่วนแม่เหรอรายนั้นเป็นสาววาย เมื่อก่อนจิ้นพ่อกับชรินทร์ให้ได้กันอยู่เนืองๆ จนสุดท้ายมันได้กันจริงๆ
!!!!
ผมนี่ถึงกับเครียด ตอนแรกไม่รู้หรอกนะ
(
พ่อคนไหนจะบอกลูกบ้างว่าเป็นโฮโม
)
แต่วันหนึ่งผมไปได้ยินเขาฟีเจอริงกัน
(
ทำหน้าเอือม
)
ตอนแรกนึกว่าแม่ ดีใจแทบตายว่าได้น้องแน่ แต่เปล่าแม่นั่งเอาหูแนบประตู กัดผ้าแบบฟินสุดๆ ผมนี่ถึงกับผิดหวังเลยครับ จบชีวิตอันแสนรันทดของผมไว้แค่นี้เหอะ อนาถเกิ๊น
!!!!
“
แต่มีข้อแม้.....
”
“
....
”
ว่าแล้วเชียวมันต้องไม่ง่ายแน่
“
คุณหนูจะต้อง...
”
