“
ไอรัก เปิดหน้าต่างให้พี่หน่อยนะ พี่ขอโทษ
”
อัคนีปีนบันไดขึ้นมาร้องเรียกคนด้านในอยู่ริมหน้าต่างเหมือนเช่นทุกคืน แต่คืนนี้หญิงสาวในห้องกลับไม่เปิดหน้าต่างให้เขาได้เข้าไปเหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านๆมา
“
นายกลับไปซะเถอะ ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีกแล้ว
”
หญิงสาวแสนงอนในห้อง เอ่ยออกมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง
“
โถ่ ไอรัก พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้มีอะไรกับคุณฟ้าใสเลยนะครับ คุณฟ้าใสเขาหกล้มพี่เลยช่วยพยุงเขา แค่นั้นจริงๆ
”
อัคนีไม่ยอมแพ้ยังคงอธิบายต่อ
“
กลับไปซะคนโกหก หลอกลวง ฉันไม่เชื่อนายอีกแล้ว ไอ้ไฟบ้า
”
ไอลดาทำปากยื่น เมื่อคิดไปถึงภาพที่อัคนีกำลังกอดกับฟ้าใสแล้วมันพาลให้อารมณ์เสีย
หกล้ม ช่วยพยุงเหรอ จะจูบกันอยู่แล้วนะ อารมณ์เสียจริงๆเลย
ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากนอกหน้าต่าง ไอลดาคิดว่าอัคนีคงกลับไปแล้ว หญิงสาวหน้าตาเศร้าสร้อยเหมือนจะร้องไห้
หึ ไหนว่าจะมาง้อ แค่นี้ก็กลับไปซะแล้ว ไอ้ไฟบ้า บ้าๆๆๆ
ไอลดาด่าอัคนีอยู่ในใจ หญิงสาวเดินไปเปิดหน้าต่างดูว่าชายหนุ่มกลับไปแล้วจริงๆหรือเปล่า เมื่อเปิดออกไปก็พบแต่ความว่างเปล่า ไม่เห็นแม้แต่เงา หญิงสาวเดินกลับมานั่งที่เตียง ปากบ่นขมุบขมิบไปเรื่อย จึงไม่ทันเห็นว่ามีคนแอบปีนเข้ามาในห้องของเธอ ส่วนคนที่เข้ามาใหม่ก็แอบย่องเข้ามาแล้วตะคลุบตัวหญิงสาวกอดไว้ในอ้อมแขน
“
ว๊าย อะไรกันเนี่ย นายยังไม่กลับไปอีกเหรอ ออกไปเลยนะ ไอ้บ้าไฟ
“
ไอลดาดิ้นขลุกขลัก พยายามแกะแขนแข็งแรงออกแต่ก็ไม่เป็นผล
“
โถ่ เมียจ๋า พี่ขอโทษ
”
อัคนีหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
“
ถ้าไม่ออกไป ฉันจะร้องให้คุณพ่อมาช่วยนะ ออกไปปป
”
ไอลดาพยายามหลบหน้าหนีหน้าของอัคนี
“
ใจร้ายจัง ถ้าคุณอาองอาจเข้ามาเห็นพี่อยู่กับลูกสาวเขา พี่ต้องโดนยิงไส้แตกแน่ๆเลย จะทนเห็นพี่ตายได้เหรอ
”
ไอลดาชะงักไปนิดหน่อย มันก็จริงของอัคนี ถ้าบิดาเธอเข้ามาเห็นมีหวังอัคนีไส้แตกแน่ ถึงเธอจะโกรธเขาแต่เธอก็ไม่ได้อยากจะให้เขาตายสักหน่อย เมื่อเห็นว่าไอลดาเริ่มคล้อยตาม อัคนีจึงพูดต่อ
“
ไอรัก พี่ขอโทษ พี่รักไอรักคนเดียวนะ ไอรักอย่าไล่พี่ไปไหนเลยนะ พี่ผิดไปแล้ว
”
“
กลับไปหาคุณฟ้าใสเลย ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน
”
ไอลดาแกะแขนออกได้ก็ลุกขึ้นยืนมองหน้าอัคนีอย่างเอาเรื่อง
ชายหนุ่มพุ่งเข้าสวมกอดหญิงสาวไว้ แนบหน้าลงตรงหน้าท้องแบนราบ เขาไม่รู้จะทำยังไงให้เธอเชื่อแล้วว่าเขารักเธอ รักมากจริงๆ เขาไม่เคยรักใครเท่าเธอมาก่อน ส่วนเรื่องวันนั้นมันก็แค่เรื่องเข้าใจผิด เขากับฟ้าใสไม่ได้มีอะไรเกินเลยกัน เขาอยากจะบอก อยากจะอธิบายเธอ แต่เธอก็ไม่ฟัง น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวจนเสื้อหญิงสาวเปียกชุ่ม
“
ไฟ นี่นายร้องไห้เหรอ
”
ไอลดานั่งคุกเขาลงกับพื้น มือเล็กจับใบหน้าหล่อให้เงยขึ้นมา
“
ก็ไอรักไม่เชื่อพี่นี่ พี่ขอโทษ อย่าโกรธพี่เลยนะต่อไปนี้พี่สัญญาว่าจะอยู่ห่างๆจากคุณฟ้าใส
”
อัคนีกุมมือบางขึ้นมาแนบแก้มไว้
“
ก็ได้ครั้งนี้ฉันจะเชื่อคุณ แต่ครั้งหน้าถ้ามีอีก ฉันจะไม่คุยกับคุณอีก
”
ไอลดาพูดพร้อมเดินไปปิดหน้าต่าง เธอกลัวใครผ่านมาเห็นว่าตอนนี้อัคนีอยู่กับเธอ
“
เมียจ๋า พี่ว่าเราไปนอนกันดีกว่าเนอะ
”
อัคนีรีบเช็ดน้ำตาแล้วเข้าไปอุ้มหญิงสาวแล้วพาไปยังเตียงนุ่มทันที
“
เจ้าเล่ห์จริงๆเลยนะ ไอ้ไฟบ้า
”
ไอลดาเขินจนหน้าแดง ไปนอนของเขาไม่ใช่การนอนหลับแน่ๆ หญิงสาวมั่นใจ
“
บ้าก็บ้ารักเมียจ๋านะครับ
”
อัคนีกระซิบข้างหูเล็ก จนคนในอ้อมกอดเขินจนหน้าแดงไปถึงหู
Guest
