เสน่ห์รัก...เจ้าสาวก้นครัว

เสน่ห์รัก...เจ้าสาวก้นครัว

(The serendipity

)

cr.meguthai.exteen

#

มัสมั่นแกงแก้วตา

หอมยี่หร่ารสร้อนแรง

ชายใดได้กลืนแกง

แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา

#

กาพย์เห่เรือ เห่ชมเครื่องคาว

พระราชนิพนธ์ โดย พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ ๒

เพราะเสน่ห์ปลายจวักรสร้อนแรงของนาง(นาย)ซินก้นครัวเป็นเหตุแท้ๆที่ทำให้คู่กัดขิงก็ราข่าก็แรงอย่างอาจารย์หนุ่มหัวโบราณพี่ชายว่าที่คู่หมั้นกับอดีตพระเอกละครสุดหล่อ (ว่าที่)น้องเขยจอมกะล่อนลื่นเป็นปลาไหลติดจั๋งหนับไปไหนไม่รอดเพราะความติดใจในรสมือของนาง(นาย)ซินก้นครัว

ด้วยนิสัยความเกกมะเหรกเสเพลเอาแต่เที่ยวเตร่เมามายไม่เอาการเอางานจนถูกดัดนิสัยจับคลุมถุงชนกับกุลสตรีผู้เพียบพร้อมที่มารดาเลือกให้

“จะเด็ด”

จึงจำต้องตกกระไดพลอยโจนกับหญิงสาวแสนงดงามที่มีพี่ชายขี้หวงอย่างกับจงอางหวงไข่

ส่วนเขา

“ธุวานันท์”

พี่ชายแสนดีติดจะหัวโบราณไปหน่อยที่ยอมโผล่ออกมาจากก้นครัวเพื่อกันท่าไม่ให้น้องสาวตกหลุมพรางจอมกะล่อนลื่นยิ่งกว่าปลาไหล เขาต้องดัดนิสัยเจ้าชู้ประตูดินของจะเด็ดเสียก่อน แล้วจึงจะส่งมอบเจ้าสาวตัวจริงให้

เพราะไม่อย่างนั้นแล้วน้องสาวของเขาคงไม่แคล้วน้ำตาเช็ดหัวเข่าเป็นแน่ แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

เมื่อเจ้า(ว่าที่)น้องเขยตัวแสบดันตลบหลังใช้ความกะล่อนกะลิ้มกะเหลี่ยตอดจนธุวานันท์เป็นฝ่ายอดรนทนไม่ไหวแทบจะควงตะหวิวเพ่นกบาลกันเช้าเย็น

“ก็คุณเล่นขัดขวางไม่ยอมให้ผมเจอว่าที่เจ้าสาวของผมทั้งที่ตกลงจะแต่งกันแล้วแท้ๆนี่นา มันบาปนะคุณแยกคู่เขาน่ะ”

จะเด็ดยกเรื่องบุญบาปขึ้นมาอ้าง

หมู่นี้เขาอารมณ์ดีเป็นพิเศษจนต้องแวะมาที่นี่บ่อยๆ และทุกครั้งที่มาเขามักจะมาโผล่ที่ห้องครัวหลังบ้านประจำ เพื่อก่อกวนพ่อครัวของบ้านให้อีกฝ่ายขุ่นเคืองใจเล่น แล้วเจ้าตัวก็จะหัวร่องอหายเป็นที่ครึกครื้นใจ

“หน้าหม้ออย่างคุณสะกดคำว่าบาปบุญเป็นด้วยหรือ?” ธุวานันท์เชือดนิ่มๆสวนเข้าให้

“ถ้าอย่างนั้นแล้วเวลาที่ผมอยาก...คุณธุก็มาช่วยแก้ขัดแทนหน่อยก็แล้วกัน นะครับคุณพี่ชาย ให้ทนนานๆไม่ยุ่งกับใครเลยไม่ไหวนา ประเดี๋ยวนกเขาผมไม่ขันขึ้นมาน้องสาวคุณจะเดือดร้อนนะเออ”

จะเด็ดเล่นลิ้นด้วยรอยยิ้มกลั้วขำ นิ้วเรียวยาวไต่ดุ๊กดิ๊กเป็นปูไต่เบาๆบนต้นแขนขาว ธุวานันท์มองเจ้าคนกะล่อนที่ขยิบตากะลิ้มกะเหลี่ยให้ทีหนึ่งแล้วขนลุกซู่ขยะแขยง ชายหนุ่มสะบัดแขนหนีทันทีพร้อมบริภาษเสียงดัง

“ไอ้คนลามกจกเปรต

!

อันเท่าหนอนปลาร้าอย่างนายน่ะ หยุดขันเสื่อมสมรรถภาพไปเลยก็ดี”

“หนอนปลาร้า? อุ้ย เล็กกระจึ๋งเดียวเองนะนั่น บ๊ะ ดูถูก พูดจาไม่น่ารักเลยนะครับคุณพี่ว่าที่ภรรยา แบบนี้มันต้องลงโทษเอาปากตีปากนา มามะ มาจุ๊บที ฮ่ะๆๆ”

จะเด็ดพูดพลางย่างสามขุมเข้าหาด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์สายตาแพรวพราว

“ไอ้

!

อยากถูกตัดตุ๋นก็เข้ามา”

ธุวานันท์ตีหน้ายักษ์พร้อมตวัดมือฉวยมีดปังตออันเบ้อเริ่มขึ้นขู่ สายตาปรายเหยียดยังเป้ากางเกงว่าที่น้องเขยตัวแสบ

จะเด็ดเบรกเท้าเอี๊ยดแทบจะทันที

“ชะอุ้ย

!

ดุจังแฮะ หยอกเล่นแค่นี้ถึงกับจะตอนกันเชียวหรือคร้าบคุณพี่ชาย รักดอกจึงหยอกเล่นนะเออ”

“ไม่ต้องมารักฉัน ไอ้น้องเขยเปรต

!

”

จะเด็ด

:

อ้อ ผมมีบางอย่างที่ยังไม่ได้บอกให้รู้นะครับ คุณพี่ชายว่าที่คู่หมั้น ว่าผมน่ะเป็นไบ พูดขนาดนี้คงไม่ต้องแปลให้ยืดยาวนะว่าผมน่ะ ผู้หญิงก็ได้ ชายก็ไม่เกี่ยงนะครับ แล้วพี่ชายว่าที่คู่หมั้นอย่างคุณนี่ หน้าตาล้ำกว่าคำว่าใช้ได้ แถมหุ่นก็กำลังดี เรามาออกกำลังกายกันหน่อยเป็นไง”

เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูพร้อมมือที่เลื้อยลงไปลูบยังสะโพกเบาๆ

ธุวานันท์

:

หยุดความคิดลามกจกเปรตของนายแล้วเอามือออกจากก้นฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น ลูกหนอนปลาร้าของนายได้พลีชีพให้เป็ดกินแน่ๆ” ธุวานันท์ถองเข้าให้พร้อมหันมาขู่ฟ่อ ปังตอในมือชูหรา

จะเด็ด

:

ชะอุ้ย! ยิ่งดุยิ่งน่าฟัดแฮะ

ธุวานันท์

: ไอ้!

"นี่ๆ คุณธุ ใจคอคุณธุจะนอนทั้งวางมีดปังตอกั้นกลางไว้แบบนี้น่ะเหรอ" มือหนาสะกิดพร้อมส่งเสียงถาม

"ใช่ วางกั้นกลางไว้แบบนี้แหละ ถ้าคุณข้ามเขตมาก็คว้าฟันฉั๊วะได้ทันที จะได้ไม่กล้าแยม อย่าถามมาก นอนได้แล้ว"

"หึ หึ พูดแบบนี้ เดี๋ยวมีลักหลับ"

ธุวานันท์ส่ายหัวเอือมระอาอย่างคิดไม่ตก อีแบบนี้น้องสาวเขาไม่ต้องเป็นแม่สายบัวรอเก้อหรอกหรือ กว่าจะส่งตัวให้เข้าหอร่วมโรงกับไอ้คนกะล่อนได้โดยที่เขาไม่เผลอจับอีกฝ่ายตอนเสียก่อน

!

เป็นกำลังใจให้คุณธุปราบยอดชายนายจะเด็ดให้ได้นะคะ

ติดตามการอัพเดตนิยายได้ที่นี่ค่ะ