คนปากร้ายเอ่ยประชดประชันเมื่อสบโอกาส เขามักจะพูดเช่นนี้เมื่อไม่ได้อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ มือแกร่งแกะเอามือเรียวออกจากท่อนแขนกำยำของตนพลางเมินหน้าไปทางอื่น เขาทำราวกับรังเกียจอรกานต์เสียเต็มประดา

ดวงตากลมโตไหวระริกน้ำใสๆ รื้นขึ้นมาคลอเบ้า อรกานต์มองเสี้ยวหน้าของคนข้างกาย ก่อนก้มมองรูปร่างของตนอย่างน้อยใจ

ใช่สิ เธอไม่สวย แถมยังอ้วน ไม่เหมือนคนรักของเขานี่นา มันก็ถูกแล้วที่เขาจะรังเกียจ

หญิงสาวกำมือแน่นเพื่อสะกัดน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา

“

อ้าว แม่คุณ วันนี้จะยืนโชว์ตัวอยู่ตรงนี้รึไง อ้อ คงคิดว่าตัวเองสวยมากสินะ ถึงได้อยากยืนโชว์หุ่นล่ำๆ อยู่ตรงนี้ไม่ยอมไปไหน

”

“

ถ้าพี่นนท์ไม่พอใจที่จะอยู่กับแก้ม ก็ไปหาคู่ควงใหม่ได้เลยค่ะ แก้มก็ไม่ได้อยากมางานนี้อยู่แล้ว แก้มจะกลับบ้าน แก้มเบื่อ

!”

อรกานต์จงใจเน้นคำว่าเบื่อ ก่อนหมุนตัวเตรียมตัวเดินออกจากงานตามคำพูด แต่ทว่าก็ถูกคนปากร้ายรั้งไว้เสียก่อน

“

เดี๋ยวก่อนอรกานต์ เธอยังไปตอนนี้ไม่ได้

”

รัชชานนท์เอ่ยห้ามเสียงเขียว มือใหญ่รั้งเอวของเจ้าหล่อนเข้าแนบชิดตัวเองเต็มแรง ทำให้หญิงสาวเสียหลักเซถลาเข้าซบอกผายของเขา

“

ทำไมคะ

!”

“

ไม่ได้ยินคำสั่งของแม่ฉันหรอ ท่านฝากให้ฉันดูแลเธอ นี่เธอกำลังจะวางแผนให้ฉันถูกคุณแม่แหกอกใช่ไหม

!”

รัชชานนท์ตวาดใส่หน้าว่าที่คู่หมั้นอย่างขัดใจ แล้วเพิ่มแรงโอบกระชับร่างหญิงสาวแน่นขึ้น จนคนถูกรัดอึดอัดเสียจนแทบหายใจไม่ออก

“

พี่นนท์ปล่อยแก้มนะ

อายคนอื่นเขาบ้างสิ

!”

อรกานต์ออกแรงดันตัวเองออกจากวงแขนแข็งแกร่งของคนร่างสูง เมื่อรู้สึกว่าหัวใจของเธอเริ่มเต้นแรงผิดปกติ คนร่างอวบเกิดอาการปากสั่นตัวสั่นเมื่อต้องอยู่ในอ้อมแขนของรัชชานท์