สามีใบสั่ง
“
ฉันไม่แต่งงานกับคุณเด็ดขาด ไม่แต่ง คุณไปบอกพ่อกับแม่สิว่าคุณไม่อยากแต่งงานกับฉัน คุณไม่มีแฟน ไม่มีผู้หญิงที่ชอบเหรอ ชอบใครก็ไปแต่งกับคนนั้นสิ อายุปูนนี้แล้วก็ต้องมีมาบ้าง ไม่ต้องมาแต่งกับฉันหรอก ฉันกับคุณเข้ากันไม่ได้อย่างแน่นอน
”
“
ผมบอกคุณแล้วใช่ไหมครับว่า ถ้าคุณมีปัญหาก็ไปบอกพวกท่านเองว่าจะไม่แต่ง เพราะว่าผมไม่มีปัญหาที่จะแต่งกับคุณ ผมไม่มีใครถาวรจริงจัง ไม่ได้ชอบใครเป็นพิเศษ และผมว่าคุณกับผมเข้ากันได้ มันเป็นธรรมชาติ ผู้ชายต้องเข้าไปในตัวผู้หญิงได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหาแน่นอน
”
“
นี่! ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น! สมัยนี้แล้วไม่มีใครเขายอมให้คลุมถุงชนกันหรอก ถึงจะมีไม่มีคนถูกใจ แต่คุณยอมให้ผู้หลักผู้ใหญ่บงการได้อย่างไร ทำไมถึงไม่ปฏิเสธการแต่งงาน ฉันไม่ได้รักคุณ คุณไม่ได้รักฉัน แล้วจะแต่งกันไปทำไม
?
ไหนลองให้เหตุผลหน่อยสิว่าทำไมต้องแต่ง
”
“
ลูก
”
“
ห่ะ
?
อะไรนะ
?”
พัชรนาชะงัก ได้ยินไม่ค่อยถนัด เมื่อกี้เธอได้ยินผิดไปใช่ไหม
?
“
ทำลูก ผมต้องการลูก ครอบครัวของผมกับคุณต้องการหลานวิ่งเล่น นั่นคือเหตุผลที่ผมจะแต่งงาน
”
ปาณัสม์
“
ผมบอกคุณอีกครั้งนะครับ ถ้าคุณมีปัญหาก็ไปบอกพวกท่าน เพราะผมไม่มีปัญหา ให้ผมแต่ง ผมก็แต่งได้ แม่พันธุ์แบบไหน ขอให้มีลูกได้ก็พอแล้ว
”
พัชรนา
“
โอ๊ย สมัยนี้มันสมัยไหนกันแล้วคะ จะมาจับหัวชนกันลากไปแต่งงานได้อย่างไร คุณพ่อคุณแม่โบราณคร่ำครึไปหน่อยแล้วค่ะ ยังไงแพตตี้ก็ไม่แต่งนะคะ ไม่แต่งค่ะ ไม่แต่ง
”
ทักทายพุดคุยติดตามข่าวสารกันได้ที่นี่เลยค่ะ กดไลค์ๆ หน่อยน้า
Guest
