ไฟแค้นเพลิงปรารถนา

ไฟแค้นเพลิงปรารถนา

(

แทนภพ – แพรวาริน

)

ตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ

“ไม่

!

ผมอยากช่วยคุณจริงนะคุณแพรว

…

ผมเป็นห่วงคุณไม่รู้หรือไง?” แทนภพกระชากแขนหญิงสาวไว้ ก่อนดันหญิงสาวให้ติดพนังห้อง ใช้มือสองข้างกักไม่ให้หญิงสาวหนีไปไหน

“เป็นห่วงงั้นเหรอ?” แพรวารินหันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างไม่อยากเชื่อ สบตาเพื่อดูว่าเขาพูดจริงหรือว่าโกหก หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะเหมือนเห็นว่าสายตาเขาไม่ได้แสดงพิรุธออกมาเลย

“ใช่

!

ผมยินดีจะช่วยเหลือพี่ชายคุณ ถ้าคุณเป็นคนเอ่ยปากขอร้องผม เงินแค่ไม่กี่ล้านผมช่วยคุณได้นะแพรว...” แทนภพพยักหน้ารับ เขามั่นใจเต็มเปี่ยมว่าแพรวารินจะต้องใจอ่อนกับตัวเองแน่

ร่างบางมองหน้าเขาอย่างไม่สบายใจ สับสนไม่รู้ว่าจะเชื่อสิ่งที่เขาพูดออกมาดีไหม “คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันกำลังกลุ้มใจเรื่องอะไรอยู่ หรือว่า...”

“ผมขอโทษ

!

ผมได้ยินคุณคุยกับพี่ชายคุณวันนั้น ผมจะใช้หนี้แทนพี่ชายคุณเอง”

“คุณต้องการอะไรกันแน่ ไหนคุณบอกว่าเกลียดพี่ชายฉันนักหนาไงล่ะ ทำไมถึงอยากจะช่วยพี่พศขึ้นมา หรือว่ากินยาแล้วไม่ได้เขย่าขวด

!”

“ใครบอกว่าผมจะช่วยพี่ชายคุณ ผมจะช่วยคุณต่างหากเล่า... ผมไม่ยอมให้ไอ้นิติพลนั่นมายุ่งกับคุณแน่นอน

!”

แทนภพหน้าขรึมลงเมื่อนึกถึงนิติพล ศัตรูหัวใจคนสำคัญที่เคยแข่งกับเขาจีบแพรวารินเมื่อสมัยก่อน

แพรวารินมองหน้าเขาแล้วค่อยๆ เข้าใจอะไรมากขึ้น “ที่คุณช่วยฉันก็เพราะต้องการเอาชนะพี่พลใช่ไหม? และฉันก็ไม่มีทางเชื่อว่าคุณจะยอมช่วยฉันฟรีๆ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เพราะคนอย่างคุณไม่ใช่คนใจดีแบบนั้น”

“ฉลาดเหมือนกันนะคุณเนี่ย... ใช่ผมไม่เคยช่วยใครฟรีๆ อยู่แล้ว และความต้องการของผมก็เหมือนที่ไอ้นิติพลเสมอให้คุณ คุณต้องเลือกเอาเองนะว่าจะทำยังไงต่อไป? ระหว่างผมกับไอ้หมอนั่นใครกันแน่ที่คุณไม่เคยรังเกียจ

!”

แทนภพเลิกทำหน้าตาเห็นอกเห็นใจ แล้วเปลี่ยนมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้หญิงสาวตรงหน้าแทน

“ฉันขอปฏิเสธ ฉันจะไม่ขอความช่วยเหลือจากใครทั้งนั้น

!”

แพรวารินสะบัดตัวออกห่างอีกฝ่าย พลางส่ายหน้าไปมาด้วยความคับแค้นใจ รู้สึกเหมือนตัวเองสิ้นไร้ไม้ตอกหมดหนทางที่จะต่อรองกับผู้ชายตรงหน้า

“งั้นก็แล้วแต่คุณก็แล้วกัน ถ้าคุณไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากผม พี่ชายของคุณก็จะถูกคนที่บ่อนนั้นทำร้ายจนตาย

!”

แทนภพยิ้มรับ รู้สึกสะใจที่สามารถบีบให้แพรวารินหมดหนทางได้สำเร็จ

แพรวารินน้ำตาไหลพรากตอนที่พศวิณบอกว่านิติพลต้องการตัวเธอ ยังไม่เจ็บเท่ากับผู้ชายตรงหน้ากล่าวดูถูกเหยียดหยามเธอ ทั้งที่นิติพลเองก็ดูถูกเธอเหมือนกัลป์ที่เขาพูด แต่ทำไมเธอถึงได้เจ็บปวดเมื่อเขาเป็นคนเอ่ยมันออกมา ตอนนี้เธอไม่อยากจะเจอหน้าเขาอีกแล้ว หญิงสาวเดินหนีร้องไห้ออกไปจากห้องอย่างเจ็บปวด

ฝากติดตามนิยายด้วยนะคะ วางแผงแล้วทั้งสองเล่มค่ะ ^_^

แวะเข้าไปทักทายกันได้ในแฟนเพจนะคะ