“
เราจะได้เจอกันแน่นอน
…
พี่สัญญา และเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
”
คำสัญญาที่เด็กชายให้เด็กหญิงก่อนที่ทั้งคู่จะจากกันแสนไกล แต่ในที่สุดก็ได้มาเจอกันในรอบหลายสิบปี แต่
…
ในสถานะที่ต่างกัน แถมทั้งคู่จำกันไม่ได้ ความใกล้ชิดของพวกเขา ทำให้ทุกอย่างย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
“
คำสัญญา
”
“
ยาหยี
…”
เขาเรียกเธอเสียงแผ่วเบา แต่เพราะอยู่ใกล้กันมากเธอจึงได้ยินเสียงเขาชัดเจน
“
คะ?
”
เธอขานรับพร้อมกับเลิกคิ้วเชิงถาม และพยายามตั้งสติให้อยู่กับตัวเองมากที่สุด สถานการณ์แบบนี้ไม่มีใครช่วยเธอได้ นอกจากตัวของเธอเอง
“
ชื่อเล่นคุณเพราะดีนะ เหมือนใครคนหนึ่งผมรู้จัก มันแปลว่าอะไรหรอ?
”
ชายหนุ่มเอ่ยถาม ครั้นนึกถึงเด็กหญิงตัวน้อยเมื่อหลายสิบปีก่อนที่ติดเขาแจ แต่สุดท้ายก็ต้องจากกัน
“
จริงๆแล้วแปลว่า น้องรักค่ะ แต่คนไทยบางคนจะใช้คำนี้เรียกผู้หญิงที่ตัวเองรัก เหมือนคำว่า ที่รัก
”
หญิงสาวตอบคำถามของเจ้านายอย่างฉะฉาน ดวงตาคู่สวยกลอกไปมาด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก แบบแปลกๆยังไงไม่รู้
“
อืม
…”
เขาครางในลำคอ
“
งั้นถ้าผมเรียกชื่อเล่น คุณก็เป็นที่รักของผมน่ะสิ
”
อัลวินพูดพลางก้าวมาหาหญิงสาวอย่างคุกคาม จนเธอต้องถอยกรูจนหลังจนติดกำแพงห้อง
ยาหยีเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจกับคำถามที่ได้ยิน ไหนใครบอกว่าอัลวินเป็นผู้ชายเย็นชา ไร้ความรู้สึกกับผู้หญิงกัน เขามัน
…
ราชสีห์ร้อยเล่ห์ชัดๆ
