หญิงสาวที่เพิ่งลงจากรถพร้อมกับเหล่าคนงานของที่นี่ซึ่งโดยสารรถกลับมาจากการออกไปซื้อของในตัวเมือง มองตามรถสองแถวที่เคลื่อนตัวออกไปจนสุดสายตา
หญิงสาวก้มลงหยิบกระเป๋าแบบแบ็คแพ็คขึ้นสะพายหลัง หยิบสัมภาระอื่นๆที่นำติดตัวมาขึ้นจากพื้น แล้วหันกลับไปมองยังป้ายไม้แกะสลักขนาดใหญ่ที่เด่นหราอยู่หน้ารั้ว
“ ที่นี่สินะ
…
ไร่ตะวันฉาย ” น้ำเสียงที่พูดฟังดูจริงจัง ดวงตาทั้งสองข้างมองผ่านประตูรั้วที่เปิดอยู่เข้าไปข้างในอย่างมุ่งมั่นแน่วแน่ เป็นเวลากว่าชั่วครู่ที่ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ก่อนจะสาวเท้าล่วงล้ำเข้าสู่ภายในตามหลังเหล่าคนงานพวกนั้นไป
สิ่งที่ทำให้เธอมาเยือนที่นี่มีเพียงอย่างเดียว...
“ ฉันจะต้องรู้ให้ได้ ว่าดารินทร์อยู่ที่ไหน ”
ฝากเพจถูกเพจด้วยค่ะ ขอร้อง อ้อนวอนกราบกราน ขอให้ถึงร้อยทีเถอะ 5555555555
มีความหาเหาใส่หัว อีกสองเรื่องที่คาไว้ก็ไม่รู้จะรุ่งหรือจะร่วง นี่ดันมาเปิดเรื่องใหม่อีกละ
ฝากเนื้อฝากตัว ฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ในอ้อมกอดผู้ที่หลงเข้ามาด้วยนะคะ อิอิ
Guest
