“
เธอ
”
ผู้เป็นดั่งดวงชีวิต
“
เธอ
”
ผู้เปลี่ยนลิขิตไฟแค้นแห่งดวงตะวันเช่น “เขา”
ให้กลายเป็นไฟปรารถนาที่หล่อหลอมสองดวงใจจนกลายเป็นหนึ่งเดียว
(Cr. ภาพ โอปป้า, น้องโบนัส)
ปล. นิยายเรื่องนี้เป็นจินตนาการที่ผู้เขียนร้อยเรียงขึ้น
บุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเนื้อหาในเรื่องนี้
“
ปากหวาน
!”
ดวงหน้าเนียนเงยขึ้นกระซิบแผ่ว ตากลมโตหวานหยดจ้องลึกเข้าไปในแววตาชายราวค้นคว้า
“
หืมส์...หวานจริงหรือเปล่า
?!”
เสียงทุ้มแหบพร่า ไม่รอฟังคำตอบ แต่กลับบดเคล้าจุมพิตร้อนบนเรียวปากอิ่มอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนระอุแทรกอุ้งปากนุ่มเข้าไล่ต้อนลิ้นเรียวที่ตวัดโต้ตอบกลับมาอย่างเงอะงะด้วยความไร้เดียงสา ก่อนถอดถอนริมฝีปากออกชั่วครู่
“
รักกันอีกครั้งเอามั้ยขวัญ
?!”
น้ำเสียงทุ้มกระเส่า กระซิบเว้าวอน ร้องขอมีสัมพันธ์รักล้ำลึกกับเธออีกคราทำเอาสาวน้อยขนลุกซู่ แก้มสาวร้อนผะผ่าว ร่างสาวร้อนฉ่าขึ้นมาได้ แม้เพิ่งจะผ่านพ้นบทพิศวาสที่เร่าร้อนกันมาหยกๆ
สาวน้อยไม่ตอบ แต่กลับใช้อุ้งมือบางโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาประกบจุมพิตดูดดื่ม เรียวปากอิ่มดูดเม้มเรียวปากร้อนทั้งบนและล่างของเขาอย่างหยอกเย้า ส่งแววตาหวานหยดจดจ้องมองดวงหน้าขาวใสแดงก่ำของคนตัวโต ที่ต้องใช้ความอดทนอย่างหนักหน่วง ในการประวิงเวลาเพื่อรอให้ทางรักที่คับแคบของสาวร่างเล็กคุ้นชินกับกายแกร่งอีกครั้ง ร่างบางเริ่มขยับเมื่อความเสียวเสียดแล่นเข้ามาจู่โจม เสียงใสครางแผ่วซาบซ่านครั้นเรียวปากร้อนไล้เลื้อยไปตามแนวลำคอระหง เลื่อนลงต่ำมาจนถึงดอกบัวคู่งามที่ชูช่อเบ่งบานท้าทายให้เขาครอบครองเป็นคนแรก และคนเดียว...ตลอดไป
ด้วยรัก วัลย์วนา / อรัณยาปักษี
ไม่อนุญาตให้ดัดแปลงเนื้อหาหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดในนิยายเรื่องนี้ไปคัดลอกเป็นของตน
หากพบเห็นจะดำเนินคดีตามกฎหมายที่บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
Guest
