ป
รัชญาชีวิต นิ
สิ
ตหัวเกรี
ยน
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นจากอุดมการณ์ที่เป็นความคิดของข้าพเจ้าล้วนๆ
ถ้าเนื้อหาขัดกับอุดมการณ์ของใครต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้
สำหรับนักอ่านท่านใดคิดว่ามันไม่ใช่แนว มันขัดกับความคิดของพวกท่าน ก็กด
X
ออกไปได้เลย
( เตือนแล้วนะอย่ามาดิ้นทีหลัง )
สำหรับการเม้น เม้นให้กำลังใจ ติชม อันนี้ข้าพเจ้าไม่ว่าจะเม้นอะไรก็เป็นสิทธ์ของนักอ่าน
แต่ถ้าเม้นเชิงด่าและแสดงความไม่พอใจต่อข้าพเจ้าอย่างรุนแรง
อันนี้ข้าพเจ้าไม่สัญญานะว่าจะไม่ตอบกลับไปอย่างตรงๆ
เข้าใจตรงกันนะคะ
สุดท้าย
…
นิยายเรื่องนี้ถึงแม้เนื้อหามันจะไม่ได้ดีเลิศ ภาษาไม่ได้สวยหรู
แต่ข้าพเจ้าแต่งออกมาจากใจจริง ถึงแม้ความคิดของข้าพเจ้ามันจะขัดกับความคิดของใครหลายๆ คนก็ตาม
ป.ล. นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีเเค่การรับน้องนะคะ เพราะยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่เกิดขึ้น
ในรั้ว " มหาวิทยาลัย"
____________________________________________________________
เเนะนำตัวละคร

"
มหาประเดิมชัย" ผู้หลงใหลในปัชญาชีวิต คลั่งไคล้ทุกศาสนา
(
เพราะเชื่อว่าทุกศาสนาสอนให้ทุกคนเป็นคนดี)
ฉายา มหาเวรตะไล เจอใครเป็นชวนเข้าลัทธิ
ความฝันชาตินี้ อยากพาเมียไปออกบวชเเละกรวดน้ำให้กันเเละกัน

"
ไทยเดิม " หนุ่มหล่อวิศวะเครื่องกล ปี
2
ผู้หล่อเหลาเเละน่าเอาตูด
?
หลังจากที่ย้ายหอชีวิตก็ต้องพบกับความวุุ่นวาย เมื่อได้อาศัยร่วมชายคากับบุคคลสุดเเปลก
?
ที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีอยู่บนโลกใบนี้
"
ไปนุ่งลมห่มฟ้ากับผมไหมครับ " ร่างเปลื่อยเปล่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม
ที่จะทำให้เขาจำไปจนวันตาย!!!

อิฐ เด็กปี
1
ที่เหมือนว่ามันจะหน้าเเก่เกินวัย เอ๊ะ! ยังไง

กุญแจ ไอ้หน้าหล่อเพื่อนสนิทของไอ้ไทยไงจะใครล่ะ

โซน ได้ข่าวว่าไม่ค่อยเข้าเรียนมีแต่คนคิดถึง ( เหรอ
?
)
