ดวงตาคมเข้มจ้องมองเด็กหนุ่มซึ่งมีหูและหางเหมือนแมวราวกับไม่เชื่อว่ามีอยู่จริง เขาขยับเข้ามาใกล้เด็กน้อยเรื่อยๆ สมองก็คิดวิเคราะห์ตามหลักความเป็นจริงที่พอนึกออกในตอนนี้คือ 'มนุษย์กลายพันธุ์' แต่นั้นก็มีแต่ในภาพยนต์ต่างประเทศ หรือว่าหมอนี่จะแกล้งเขากันแน่ อย่างนี้ต้องพิสูจน์
หมับ~
"แง้ววววว!!!!!....อย่ามาจับหูฉันสิ มันจั๊กจี้นะ"
เด็กน้อยกระดิกหูสีดำของตนก่อนจะปล่อยลู่ลงแล้วรีบกระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียงนอน หางยาวสีดำถูกเก็บไว้ข้างตัวเหมือนไม่ไว้ใจเจ้าของบ้านเผื่อเกิดบ้าพุ่งมากระชากหางแสนสวยเข้าละแย่แน่
"ขอโทษที่ทำให้ตกใจ ฉันแค่สงสัยว่าของจริงรึเปล่า อะ ขนม"
แมวน้อยในร่างเด็กหนุ่มค่อยคลานเข้ามาดมๆดูถุงขนมที่ชายหนุ่มยื่นให้ ก่อนจะถอยกลับไปนั่งที่เดิมเพราะไม่กล้าเสี่ยงเอาเข้าปาก
"อ๊ะ ฉันกินให้ดูก่อนก็ได้"
เขาขยับมานั่งบนเตียงข้างร่างเล็กแล้วหยิบขนมแท่งยาวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ดวงตากลมโตสีดำสนิทมองเขาไม่วางตา เขายังคงหยิบเข้าปากเรื่อยๆและเจ้าตัวยุ่งก็คลานวนรอบตัวเขาซ้ายทีขวาทีแล้วมาหยุดดมกลิ่นหอมของขนมในซอง
"กินด้วยสิ"
"อ๊ะ เอาสิ"
เขายื่นขนมในมือให้ อีกฝ่ายยังคงนั่งมองขนมตาแป่ว
"ก็ได้ เอ้าฉันกินให้ดูอีกก็ได้"
เขาคาบขนมไว้ในปากเป็นเชิงบอกว่ากินได้ แมวน้อยในร่างเด็กหนุ่มกลืนน้ำลายเอือกใหญ่ก่อนกระโจนตะปบไหล่กว้างจนเสียหลักหงายหลังลงบนเตียงโดยมีร่างเล็กคร่อมอยู่ ลิ้นเลียริมฝีปาก และ.......
งับ!!! งำๆ
"อือ"
แมวน้อยก้มลงงับขนมที่ชายหนุ่มคาบอยู่ ปากจิ้มลิ้มแดงระเรื่อสัมผัสกับปากเขาอย่างแผ่วเบา ลมหายใจอุ่นๆราดรดใบหน้าชายหนุ่มจนใจเต้นระทึก ตอนนี้เขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่สูบฉีดบนใบหน้า
"ทะ ทำอะไรของเธอน่ะ"
เขารีบขยับลุกเมื่อเจ้าตัวยุ่งขยับออกไปนั่งเคี้ยวขนมที่แย่งจากปากเขาอยู่ไม่ไกล หูสีดำกระดิกดิ๊กๆแถมยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้แววตาออดอ้อน
"ขออีก..."
ร่างสูงรีบลุกขึ้นพร้อมกับจับซองขนมยัดใส่มือเล็ก
"อะ กินเองห้ามเลอะนะ เดี๋ยวฉันมา"
เมื่อได้ของที่ต้องการเจ้าตัวยุ่งก็รีบหันหลังให้เขาพร้อมกับจัดการของที่อยู่ในซองอย่างสบายใจเฉิบ แต่หารู้ไม่ว่าตนเองได้สร้างความวุ่นวายใจให้กับเจ้าบ้านเข้าแล้ว
ถ้าหากเจ้าเหมียวในร่างเด็กหนุ่มยังคงถึงเนื้อถึงตัวเขาแบบนี้ ต่อไปเขาจะทำยังไงละเนี้ย!!!!!
Guest
