คุณแม่อุ้มบุญจอมแก่น

บทนำ

"น่ะรินน่ะ"

"น่ะครับรินสุดสวยสวยที่สุดเลย"เฮ้อ~ฉันชื่อkorlinค่ะตอนนี้ฉันกำลังโดนไอติมกับพาสต้าขอร้องอยู่คนอื่นเห็นคงคิดว่าฉันใจดำมากๆเลยสิน่ะเหอะ

"ฉันจะช่วยพวกนายน่ะถ้าเรื่องที่ขอมันไม่มากไปหน่อย"ก็ที่ไอ้สองตัวนี้มันมาขอให้ฉันช่วยเป็นแม่บุญให้น่ะสิ๊ฟังไม่ผิดค่า แม่-บุญ

"รถสปอตคันใหม่ส่งตงจากญี่ปุ่น"

"ตั๋วไปเที่ยวญี่ปุ่น2เดือนพ้อมโรงแรมหรูที่สุดในญี่ปุ่น"กลี๊ดอยากได้อ๊ายยยยยไม่ใช้ฉันไม่มีปัญญาไปหรอกน่ะก็ไอ้พี่ชายตัวดีมันไม่ยอมให้ไปน่ะสิ

"หลือถ้ายังไม่พอเดี่ยวจะเตียมโรงแรมที่มีแต่เรื่องโคนันฉายทั้งวันทั้งคืนให้เลยเอ้า"

"ตกลง"ช่วยไม่ได้น่ะของรางวัลมันล้อใจนี่นา*-*

"เย้รักรินที่สุดเลย"แล้วติมก็กะโดดกอดฉัน...

"เห้ย"0.0

"ขอบคุณน่ะคอร์ริน"แล้วพาสก็ดึงติมที่กะโดดกอดฉันออกไปเฮ้ออะไรจะหวงกันปานน้าน=_=

"โฮ่เค้าแค่จะกอดรินเองอ่ะชิงอน"แล้วติมก็ฉบัดหน้าใส่แบบงอนๆ(เลือดจะหมดตัวแล้ว//as)

"โอ๋ไม่งอนน่ะ"

"ชิ"

"อ่ะให้"แล้วพาสก็ยื่นจุ๊บปาจุ๊บให้ติม

"ก็ได้"แม่รงหยั่งกะเด็ก

"แล้วทำไมต้องเป็นฉันล่ะ"

"ก็รินของเค้าเป็นหมอที่เก่งมากกแล้วก็สวยมากด้วย"

"แต่ฉันเป็นทัตแพทนะไม่รู้เรื่องพวกนั้นหรอก"ก็ฉันเป็นหมอฟันนิ

"ยังไงเธอก็ตกลงแล้วเคน่ะเก็บของเลยเดียวพรุ่งนี้มารับรินต้องไปอยู่บ้านพาสน่ะบายนะ"

ฟริ้ว

"เห้ยเดี๋ยววววว"

อ่าวเห้ยอะไรเน้ยมาไวไปไว=_=เร็วชิบไปดูโคนันดีกว่า