......
มาเปิดไว้ก่อน
.....
เรื่องนี้ต่างจากเรื่องก่อนมากนัก 55555
ชื่อเรื่อง
เกลียดสัมผัส
ความรัก
ความใกล้ชิด
ความผูกพัน
ในชีวิตปกติของคนทั่วไปความรู้สึกเหล่านี้คงเป็นสิ่งสำคัญที่ขาดไปไม่ได้ ทุกคนต่างไขว่คว้ามาเพื่อครอบครอง แต่สำหรับมนุษย์หน้านิ่งอย่าง
แทน
บุคคลที่พร้อมไปด้วยทุกสิ่ง ทั้งฐานะ หน้าตา มันสมอง กลับเห็นความ
รู้สึกเหล่านั้นเป็นของต้องห้าม
เพราะอะไรนั่นเหรอ
?
ก็เพราะมันเป็นบ่อเกิดของการสัมผัสน่ะสิ ถ้าหากการสัมผัสเกิดขึ้นสิ่ง
น่ารังเกียจ
ก็จะตามมา ทั้งเชื้อโรค สิ่งสกปรก แบคทีเรีย แค่คิดว่าจะได้รับการสัมผัสก็ขยะแขยงจนแทบอ้วก!! การกระทำจากความรู้สึกพวกนั้นมักแสดงออกด้วยการ กอดจูบแตะเนื้อ
ต้อง
ตัว ไม่รู้ทำไมผู้คนถึงชอบกันนัก ทั้งๆที่มันเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน การกอดที่ต้องสัมผัสกับเหงื่อไคลจากอีกฝ่ายมันน่าภิรมย์ตรงไหนกัน จูบที่ต้องแลกเปลี่ยนสิ่งสกปรกและแบคทีเรียนับล้านจากน้ำลายเน่าๆ แค่คิดท้องก็แทบขย้อนอาหารออกมาอยู่แล้ว ใครจะอยากมีความรู้สึกพวกนี้ก็ช่างแต่สำหรับ
แทน
มันจะไม่มีวันได้เกิดขึ้นแน่นอน!!
...........................................................................................................................
ครูส-
แทน
“หยุดนะ
!
ผมบอกให้หยุดไง
!!
” ครูสกระชากแขนคนหน้านิ่งที่ก้มขัดมือตัวเองด้วยแปรงอย่างแรงจนเลือดสีแดงสดไหล
เปรอะเปื้อน
ไปทั่วบริเวณอ่างล้างหน้า
“มันสกปรก” แทนตอบโดนไม่เงยหน้ามองคนข้างกายสักนิด ชายหนุ่มบิดแขนตัวเองออกแล้วเอาสบู่เหลวราดลงบนมือที่มีแผลด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่รู้สึกอะไร
“พอเถอะผมขอร้อง มันสะอาดมากแล้ว” ครูสจับมือแทนล้างน้ำเอาสบู่ออกจนหมดแล้วดึงให้คนหน้านิ่งห่างจากอ่างล้างหน้า
“ให้ล้างเถอะ ทนไม่ไหว”
แทนพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของครูส
“เชื่อผมนะ....คุณสะอาดแล้วไม่ต้องล้างหรอก”
เสียงนุ่มนวลเอ่ยปลอบคนในอ้อมแขน ครูสกอดแล้วโยกตัวไปมาเบาๆเพื่อให้แทนผ่อนคลาย
“ถ้าไม่ล้างผมจะตาย”
เสียงสั่นไหวของแทนทำให้ครูสยิ่งสงสารมากขึ้นไปอีก
“ไม่ตายหรอกครับ ถ้าตายจริงๆผมจะตายเป็นเพื่อนเอง”
.........................................................................................................................
ตัวละคร
แทน
คนเกลียดสัมผัส

“คุณทำอะไร
!!
”
“กอดปลอบไงครับ”
“ปล่อย
!
”
“ถ้าไม่ฝึกทำมันจะชินได้ไงกัน”
กับ
ครูส
หนุ่มชอบเทคแคร์

“ผมทำไม่ได้”
“ทำได้สิ เมื่อวานเรายังซ้อมกันอยู่เลย”
“ทำไม่ได้”
“มันก็หมือนๆเดิมแค่ทำตามจังหวะเพลง”
“ไม่ใช่”
“ครับ?
”
“ถ้าไม่ทำกับคุณ....ผมทำไม่ได้”
.
.
.
.
.
คนสองขั้วจะมาบรรจบกันได้อย่างไร
รอดูกันต่อไป
.....................................................................................................................
***
เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากการ์ตูนเรื่องหนึ่ง
และบวกกับคนใกล้ตัวที่มีพฤติกรรมแบบนี้จริงๆเลยอยากแต่งขึ้นมา
***
---แต่ในชีวิตจริงไม่ใช่โรคเกลียดสัมผัสโดยตรงแต่มาจากโรคย้ำคิดย้ำทำ
พอสัมผัสอะไรเข้าจะคิดว่าสกปรกแล้วล้างมือบ่อยๆหรือทำสิ่งเดิมซ้ำๆโดยไม่รู้ตัว---
.....นิสัยครึ่งหนึ่งของตัวละครแทนเอามาจากคนจริง.....
แต่เนื้อเรื่องแต่งขึ้นด้วยความมโนล้วนๆ 55555
(มีอะไรสงสัยก็ถามได้เลยนะ ยินดีตอบค่ะ)
