บทนำ
"กรี๊ดดด มันเจ็บเอาออกไป"
ร่างบางกรีดร้องด้วยความเจ็บเหมือนร่างกายจะแยกออกจากกัน เมื่อชายหนุ่มได้ยัดเอาบางส่วนของร่างกาย
เข้ามาภายในร่างเพื่อหล่อหลอมเป็นร่างเดียวกัน ควาามรู้สึกเมาก่อนหน้าได้หายไปทันที ตลอด 20ปีทีผ่านมา
ไม่เคยมีชายใดสามารถล่วงลำร่างกายเธอได้เท่าคนๆนี้ ขนาดแฟนหนุ่มที่คบกันมา 2 ปียังได้แค่จับมือ แต่เขาเป็นใคร
รู้จักกันยังไม่ถึง2ชั่วโมงTT
"ผมขอโทษ ไม่คิดว่าคุณจะยังไม่เคย จะโทษก็ต้องโทษคุณแหละที่แต่งตัวและเข้ามาใน
สถานที่แบบนี้"
โอ๋!พระเจ้าใยตัวเล็กใต้ร่างผมยังบริสุทธิ์ แต่จะให้ผมหยุดคงไม่ทันแล้ว อ่าาา แน่นเป็นบ้า
นี้สินะที่เขาเรียกว่าพรหมจรรย์ มันวิเศษแบบนี้นี้เอง
ชายหนุ่มพูดถูกเธอแต่งกายมาในสถานที่ที่เป็นแหล่งมั่วสุมของสิ่งมึนเมา แต่เธอมาเพื่อเก็บข้อมูลเพื่อเขียนนิยายเรื่องใหม่
แต่ต่อหลังจากนี้เธอจะไม่มีวันเยียบย่างเข้ามาในที่แบบนี้อีกแน่นอน
"นิคุณ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันขอร้อง ฉันเจ็บ"
ร่างบางขอร้องเขาทั้งน้ำตา ใช่สิเธอคงจะเจ็บมากเพราะขนาดของเขาที่เกินมาตรฐานของชายหนุ่มโดยทั่วไป
เนื่องจากบิดาของเขาเป็นชาวอังกฤษ ส่วนมาดาเป็นคนไทย ทำให้อาวุธของเขาใหญ่เกินไปสำหรับคนตัวเล็ก
และยิ่งไม่เคยผ่านใครมาก่อน
"อ่าา แน่นชิป ขอโทษนะผมคงปล่อยคุณไปตอนนี้ไม่ได้"
ยังไม่ทันเอ่ยจบชายหนุ่มก็ดันอาวุธประจำตัวเข้าไปจนหมด เสียงกรีดร้องจากร่างบางส่งผลให้คนตัวโตหยุดแช่ไว้
ไม่กล้าขยับเพราะกลัวเธอจะเจ็บเพิ่มมากกว่าเติม ชายหนุ่มหันมาสนใจซาลาเปาลูกโตตรงหน้ามันช่างขาวและอวบน่ากินชะมัด
ดูเม็ดเชอร์ทั้งสองเม็ดนั้นสิ พระเจ้าผู้หญิงคนนี้รอดมาได้ไง
"ฮือๆๆ ฉันเจ็บ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันขอร้องเอามันออกไปจากตัวฉัน"
หญิงสาวอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา สายตาคู่ที่จองมองมาที่ร่างกายของเธอมันช่างน่ากลัวเหลือเกิน
เราจะทำยังไงดี ต่อไปเราจะมีหน้าไปพอใครได้ ไม่เหลืออีกแล้ว เราไม่เหลืออะไรแล้ว
"ฉันบอกไปแล้วว่าฉันปล่อยเธอไปตอนนี้ไม่ได้"
ชายหนุ่มตอบอย่างคนเห็นแก่ตัว และก้มหน้าลงไปหาความหอมจากซอกคอลากลิ้นลงมายังซาลาเปาลูกโตดูดเม้มหยอกล้อกับเม็ดเชอร์รี่จนร่างบางเริ่มส่งเสียงออกมา นั้นแสดงว่าเธอเริ่มมีอารมณ์ร่วมกับเขาแล้ว จึงลองขยับท่อนล่างปรากฏว่าเริ่มมีน้ำล่อลื่อทำให้สามารถขยับได้ง่ายขึ้น
"อ่า ไม่ไหวแล้วสาวน้อยเธอทำให้ฉันแทบคลั่ง ซี๊ดดดทั้งแน่นทั้งดูด"
หญิงสาวระอายใจยิ่งนักที่เผลอไปกับสิ่งที่ชายหนุ่มปล่นเปลอให้จนต้องส่งเสียงครางออกมาเมื่ออีกฝ่ายเริ่มกระแทกแรงและเร็วขึ้น
"ซี๊ดด อ๊ะ ๆ อาา"
"ร้องออกมาเลยแม่สาวน้อยขอฉัน"
"ฉันรู้สึกแปลกๆ ฉะ ฉันเป็นอะไรเหมือนจะฉี่ คุณหยุดก่อนได้ไหมฉันไม่ไหวแล้ว"
"555 เขาเรียกว่าเสียว จนจะเสร็จต่างหาก"
หลังจากจบคำชายหนุ่มก็เร่งจังหวะเพื่อไล่ตามหญิงสาวที่จวนเจียนจะถึงฝั่ง จนในที่สุดลาวาสีขาวขุ่นก็พุ่มออกมารดหน้าท้องของหญิงสาวและกระเด็นไปถึงหน้าของเธอ
"อ่าาา สุดยอดสาวน้อย ป๊ะเดี๋ยวผมจะพาไปอาบน้ำ คงลุกไม่ไหวสินะ"
ไม่มีเสียงใดๆออกจากปากของอีกฝ่ายชายหนุ่มจึงช้อนร่างบางเข้าไปชำระร่างกายและพากลับมาเช็ดตัวและวางบนที่นอนโดยที่ร่างบางไม่ได้ใส่เสื้อผ้าติดกายสักชิ้น
ร่างบางไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้เนื่องจากหมดแรงไปแล้วจากการอาบน้ำที่ไม่ใช่แค่อาบ
หลังจากพาคนตัวเล็กเข้านอนและควาดว่าเธอคงหลับไปแล้วชายหนุ่มจึงลุกจากที่นอนไปค้นหาบางสิ่งบางอย่าง
ในกระเป๋าเธอและใช้โทรศัพท์ตัวเองบันทึกภาพได้และหันมาถ่ายภาพหญิงสาวได้ด้วยเช่นกัน
"หึ หึ นางสาววีรดา วุฒิไกรกุล เราต้องได้เจอกันอีกแน่สาวน้อยของฉัน"
หลังจากได้สิ่งที่ตนเองต้องการแล้วไปล้มตัวนอนแล้วคว้าร่างบางมากอดไว้แนบอกแล้วก็หลับไป
รุ่งเช้าเป็นดังที่ชายหนุ่มคิดไว้ไม่ผิด หญิงสาวได้หายไปจากห้องเรียบร้อยแล้ว
เพราะเขามองหาเสื้อผ้า กระเป๋าของเธอมันไม่อยู่ แต่เขาไม่คิดที่จะออกตามหาตอนนี้เพราะยังไงเขาคิดว่า
ตามหาตัวเธอได้ไม่อยาก และต้องไปตามเธอได้ที่ไหน
Guest
