อ้วนจุงรักเธอนะ

สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อ กิ๊ฟ อายุ 15 ปี เรียนสาขาการบัญชี มีจิตใจชอบกิน และชอบอะไรที่น่ารักเพื่อนๆชอบเรียกฉันว่าอ้วนบ้างหล่ะ บิ๊กแบ็คบ้างหล่ะ เบาหวิวบ้างหล่ะเพราะฉันนํ้าหนัก 73 กก ทุกคนเลยชอบ

หาว่าฉันอ้วน และฉันก็อยากมีความรักเหมือนคนอื่นๆทั่วไป ฉันมีเพื่อนด้วยกัน หลากหลายคนหลากหลายนิสัย เพื่อนสนิทชื่อแฟ้ม ส่วนเพื่อนอีกประมาณนับไม่ถ้วน ก็จะมีมาหากันบ้าง ส่วนมากทุกคนจะ

เจอกันในเวลานานๆครั้ง ฉันจะบอกความลับให้ฉันชอบรุ่นพี่อยู่คนนึงหล่อมาก แต่ใครเขาจะมาสนใจเด็กอ้วนๆอย่างฉันกันหล่ะ ฉันจะตั้งใจเรียนและผอมให้ได้ (แม้มันจะยากก็เหอะ) ตอนนี้พี่เขาเรียนอยู่

คณะคอมพิวเตอร์ อยากเจอจุง ตอนนี้ฉันนั่งอยู่กับเพื่อนๆที่ใต้ตึกเรียน กำลังรอเพื่อนฝั่งมัธยมอยู่ซึ่งมันเรียนอยู่ ม4 อายุมากกว่าฉันหนึ่งปี แต่เราเรียนเหมือนกันเพียงแค่มันเรียนสายตรงแต่ฉันเรียนสาย

อาชีพแต่ถึงอย่างนั้นเราก็อยู่รั้ววิทยาลัยเดียวกัน รออยู่สักพักเราก็เจอรุ่นพี่ในดวงใจ อิอิ พี่เขามองมาด้วยอ่ะ ดูกระจกแป๊บ สวยละ นั่งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นทำตัวใสๆเข้าไว้ ทำเป็นนั่งเล่น(แต่จริงๆแอบแรด)

มาแล้วอีเพื่อนของฉันมันชื่อบีมแต่ฉายาของมันที่ฉันเรียก "ผี" และเพื่อนอีก3คน คือ แก้ม วิว แพรว

"อ้วนนนนนนน กลับเลยมั้ยอ่ะ" มาก็เรียกกูซะดังเชียวนะมึง!

"กูอยากนั่งเล่นอีกหน่อยมึงนั่งเล่นพรางละกัน ไม่ก็กินนํ้าซะก็ได้กูจะจุดธูปให้" เป็นไงกูเอากลับบ้าง เงิบเลยมึง

"ก็ได้แต่ถึง4ครึ่งนะ เดี๋ยวแม่กูด่าบ้านเราสองคนมันไกลนะมึง" มันว่าแล้วก็นั่งลงที่เก้าอี้ไม้ข้างฉัน

"กิ๊ฟ คิดถึงจังเลย กิ๊ฟไม่อยู่ไม่มีใครให้ลอกการบ้าน" แก้มมันก็มา กูควรซึ้งมั้ยเนี่ย

"กิ๊ฟ บ้านไม่กลับแอบส่องผู้ชายอยู่นั่นแหละ " วิวมึงก็รู้ทันกูทุกเรื่องเนอะ

"กูไปหาไรกินก่อนนะ" กูว่ามึงควรไปตั้งนานแล้วนะอีผี

"กิ๊ฟฟฟ เค้านึกว่ากิ๊ฟกลับแล้วซะอีก" อ้อคนนี้แบมเพื่อนอีกคนนึงแต่เรียนสาขาคอมแภมเป็นทอมด้วยเฟี้ยวป้ะล้าเพื่อนฉัน

"อืมยังอ่ะขอดู บรรยากาศรอบๆแป๊บนึงเดี่๋ยวก็กลับล้ะ"

"ดูบรรยากาศหรือแอบมองผู้ชายยย" เอาอีกแล้ว วิว ทำไมชอบแซวนะ

"เออ แฟ้ม เค้าไปซื้อขนมแป๊บแกจะเอาอะไรป่าวอ่ะ" หิวอ่ะระหว่างนั่งดูผู้ชายเอ้ย!ดูบรรยากาศไปซื้ออะไรมารองท้องก่อนดีกว่า

"ไปด้วยๆ หิวเหมือนกัน เดี๋ยวจะได้มาเล่นเต้นกันเนอะได้ลดความอ้วนด้วย" ลดนํ้าหนักก็พอมั้งลดความอ้วนมันฟังแล้วไม่ดีอ่ะ อ่อส่วนเต้นอันนี้เราเคยจับกลุ่ม

โคฟเวอร์วงเกาหลีโชว์ในงานโรงเรียนกันเราก็เลยชอบที่จะเอาท่าในการซ้อมของตอนโคฟมาออกกำลังกายกัน เจ๋งป่าวหล่ะ สมองเด็ง15 (กูว่า3ขวบก็คิดได้)

"กินไรดีอ่ะมึง เห้ยกิ๊ฟๆพี่หน้าหล่อแฟนมึงอ่ะ เดินมาทางนี้ด้วยหว่ะ" แก้มมันหันไปเห็นพี่"หน้าหล่อ" ที่ฉันแอบชอบแล้วก็หันมาบอกฉันซึ่งตอนนี้สัมผัสได้ว่า

ที่หน้ามันร้อนๆ

"เห็นแล้วเบาๆซิ่เดี๋ยวพี่เขาก็ได้ยินหรอก" เบาๆก็ได้มั้งกูว่า

"พี่เขามองแกด้วยอ่ะ" ไหนๆ ไม่เห็นมองเลยพี่เขาหันไปคุยกับเพื่อนเขานู่น แกล้งกันอีกแล้วไอเพื่อนบ้า

"รีบซื้อรีบกลับเถอะ จะได้กลับไปทำการบ้านต่อ" ไอผีพูดขึ้น ฉันก็เลยพยักหน้าตอบกลับไป

"ไปกลับ วันนี้เบื่อๆอ่ะพี่เขาอยู่แต่กับเพื่อนชอบมานานแล้วยังไม่รู้เรื่องอีก" ขอบ่นหน่อยเหอะหล่อแล้วหยิ่งคนอย่างกิ๊ฟไม่ง้อหรอกเชอะ!

"เออๆ กูไปก่อนนะพวกมึง" ไอผีกล่าวลาเพื่อนที่เหลือแล้วเราก็โบกมีให้เพื่อน และเดินไปรอรถที่หน้า โรงเรียน พวกเราสองคนนั่งรถสองแถวค่ะสะดวกดีไม่ต้อง

เดือดร้อนผู้ปกครอง ฉันกับบีมหรือ(อีผี) เราบ้านห่างกันพอสมควรแต่ทางกลับเราเป็นทางเดียวกันเลยกลับพร้อมกันถึงแม้มันกับฉันจะเรียนเลิกเวลาไม่ตรงกัน

แต่ฉันก็รอกลับพร้อมมันทุกวันเพราะพี่คนนั้นไงหล่ะ

"รถมาแล้วไป" ยืนรออยุ่สักพักรถโดยสารก็มาถึงอือหือคนแน่นเหมือนเดิมทุกวัน

"พรุ่งนี้เค้าเลิก4ครึ่งนะจะอยู่รอมั้ย" บีมมันถามขึ้นมาจะให้ตอบว่าไงหล่ะกลับเพราะจะแอบดูผู้ชายงั้นเหรอ ไม่ ไม่ได้ต้องตอบแบบนี้

"รอจะแอบดูพี่เขาด้วย" เป็นไงต้องตอบแบบนี้ถึงจะถูก

"อุ้ยไม่ค่อยเลยนะแก น้องกิ๊ฟใสจริงป้ะเนี่ย" เออกูใสใครจะทำไม

"อ้วน แกว่าพี่เขาชอบแกเหมือนกันป้ะ?" อยากหลงตัวเองเหมือนกันนะ แต่ อยากยอมรับความจริงมากกว่าอ่ะ

"กูว่ายังไม่หว่ะ พี่เขาหล่อ เก่งกีฬา เรียนเก่ง รวย จะมาชอบคนอ้วนๆอย่างกูเนี่ยนะฝันอยู่แค่นี้กูก็โอเครแล้วพี่เขาคงต้องชอบคนตัวเล็ก ผอมขาว ผมยาว เรียนเก่งแหละมึง"

เป็นไงพูดเองเจ็บเองเก่งใช่มั้ยหล่ะกูหน่ะ ก็มันจริงหนิใครเขาก็ชอบผู้หญิงที่ผอมสวยทั้งนั้นแหละ

"เออๆ ถึงแล้วไปลงกันเถอะ กลับบ้านดีๆนะแม่เค้ามารับแล้วไปก่อนนะน้องอ้วนนน" ไปดีนะอีผี ก็ได้แต่พูดในใจกลัวแม่มันได้ยิน โบกมือให้แล้วข้ามถนนกลับหมู่บ้าน

เดินมาเรื่อยๆพอถึงบ้านก็จัดการเรียกคนในบ้านก่อนเลย

"แม่......แม่แม่แม่ คิดถึงจังมีอะไรกินบ้างอ่ะ" อ้อนหน่อย จิตชื่นบาน

"มาก็ร้องหาของกินเลยนะ แม่ทำไข่พะโล้ ไว้ให้ไปกินซิ่ไป" รอไรหล่ะกินสิ

"กิ๊ฟไม่เปลี่ยนเสื้อก่อนหรอลูก" หิวๆ ค่อยเปลี่ยนก็ได้มั้งแม่ เถียงในใจแต่ยอมลุกเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื้อ

"วันนี้เหนื่อยมั้ยลูก" ถามพลางลูบหัว ลูกที่นั่งกินข้าว

"เหนื่อยนะแม่ แต่ได้กำลังใจจากดวงใจของหนูก็หายแล้วแหละ" ก็มันจริงหนิ่ได้เจอพี่เขาฉันก็หายเหนื่อยแล้ว

"เห้อออ อีกแล้วรอให้โตก่อนค่อยคิดดีมั้ยลูก" ก็กว่าจะโตมันนานหนิ่แม่

"ก็กำลังกินอยู้นี้ไงจะได้โตๆ สู้พวกเพื่อนๆได้" เห็นแต่ละคนเหมือนเองส้มโอมานั่งเรียนเลย

"ทะลึ่งนะเราแม่หมายถึง โตเป็นผู้ใหญ่ต่างหาก" เอ้าหนูก็หมายถึงเหมือนแม่หน่ะแหละแค่อีกเรื่องต่างหาก

"อิ่มแล้วไปเล่นคอมก่อนนะ"

"ไม่ได้ ไปอาบนํ้าแล้วจัดตารางสอน จากนั้นจะทำอะไรก็ทำ" เห้อก็ได้ หลังจากนั้นฉันก็เดินไปกอดแม่แล้วเข้าห้องหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องนํ้า

ไปอาบนํ้า หลังจากนั้น30นาทีผ่านไปเมื่อเสร็จธุระส่วนก็เดินออกจากห้องนํ้าเข้าห้องแต่งตัวแล้วไปนั่งปลายเตียง หยิบโลชั่นทาผิวมาบำรุง

แล้ว จัดตารางสอน เมื่อทำเสร็จก็ล้มตัวลงบนเตียงเปิดโน๊ตบุ๊คเข้าไปในแอ๊บที่เปิดเข้าเล่นบ่อยๆนั่นก็คือ เฟสบุ๊ค ถามว่าทำไมถึงเข้าไปเช็ค

เฟสบุ๊คบ่อยเป็นเพราะแอ๊ดเพื่อนพี่หน้าหล่อไปแต่พี่เขายังไม่รับไม่รู้จะหยิ่งหรือสแกนอะไรกันนักกันหนา ไม่รับแต่เข้าไปส่องก็ยังดีวะ

เสียงแจ้งเตือนดังแสดงถึงมีข้อความจากกล่องแชท นึกว่าใครที่แท้ก็แฟ้มนี่เอง ไหนดูสิทักมาว่าไง

panida: กิ๊ฟ ทำไรอยู่ง่ะ

tidaluk: ส่องเฟสพี่หน้าหล่อ

panida: ส่องได้ทุกวันไม่เบื่อบ้างหรอ พี่เขายังไม่รับแอ๊ดอีกหรอ

tidaluk : อือ นั่นดิ นานนะนั่นสงสัยไม่สวยพี่เขาเลยไม่รับ

panida: ใจเย็นแก เดี๋ยวพี่เขาก็รับ รอไปอีกหน่อยนะ

tidaluk: อาหะ ชีวิตนี้คนอย่างเค้าก็คงทำได้แค่รอ

panida: โอ๋ๆ ไม่เอาไม่งอนนะ พี่เขายังไม่เคยปฎิเสธอย่าพึ่งตัดใจสิ่

tidaluk: อื้อ ตราบใดที่พี่เขายังไม่ปฏิเสธเค้าก็ยังคงไม่ถอย

panida: เก่งมาก สู้ๆนะแก

ใช่กิ๊ฟคนอย่างแกต้องวินสักวัน และวันนั้นต้องมาถึง พี่เขาจะต้องชอบเราเข้าสักวัน จะผอมให้ได้เว้ยยยยยยย

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

พึ่งแต่งครั้งแรกผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะ