เมียซาตาไร้รัก
ทาสีภริยา หมายถึงภรรยาเสมอด้วยคนรับใช้ คือภรรยาที่อยู่ภายใต้คำสั่งสามีโดยไม่มีข้อโต้แย้ง
สามีเป็นผู้เลี้ยงดู สั่งอะไรก็ทำอย่างนั้น แม้จะไม่เห็นด้วยก็ไม่ออกความเห็น
อดทนทำงานตามหน้าที่ตามแต่สามีจะสั่งการ
แม้ถูกดุด่า ก็ยังทนอยู่ได้โดยไม่โต้ตอบ
ที่มา http://www.dhammathai.org
♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥

พยัคฆ์
วันที่เธอยังอยู่ในเวลานั้นตัวฉัน ไม่เคยๆ ใส่ใจวันที่เธอมาจากจึงทำให้ฉันเปลี่ยนไปเพิ่งรู้ว่าเธอสำคัญกับฉันแต่ได้เเค่ฝันอยู่กับความหลังเมื่อเธอทิ้งไปไปอยู่กับคนที่เห็นค่าทำให้เธอนั้นมีค่าส่วนฉันไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาก็สมน้ำหน้ากันไป ที่เค้าดี ทำไมตัวเราไม่ดีตอบ ทำไมที่เค้าชอบ ทำไมตัวเราไม่ชอบดีๆที่เธอทำ ดูแลห่วงใยฉันทุกทีกลับไม่เห็น ว่ามันมีค่ามากมายเท่าใดเยียวยาเท่าไหร่มันก็ไม่หายทำใจให้ลืมไม่ลงซะทีอยากจะหมุนเข็มนาทีเพื่อย้อนเวลาไปแก้ไขมัน

งามตา
คนดีๆ ก็มีเข้ามาให้เจอ แต่ก็ผ่านไป
ยังไม่เคยจะยอมให้ใครเข้าไป อยู่ในใจ
เปิดใจรักใครอีกครั้ง มันทำไม่ได้สักทีบอกไม่ถูกเหมือนกันทำไมเป็นอย่างนี้
อาจจะมีเหตุผลข้อเดียวง่ายๆคือรักเธอ รักเธอ ทั้งใจ
อาจจะดูว่าโง่ยังไงก็ตามอยากจะบอกว่าฉันนั้นยอมรับได้รู้ดีว่ามีหัวใจ
เพื่อจะรักเพียงเธอ

ฟ้าคราม
อาจจะเจอเวลาที่ดี และบางคราวก็มีน้ำตามีเรื่องราวมากมายเข้ามา จนยืนไม่ไหวอาจจะทำให้ร้อนรน อาจจะทำให้อุ่นหัวใจไม่ว่าเกิดอะไรก็ยอม จะรับมัน รัก แม้จะเป็นอย่างไรแต่ความรัก ก็ไม่เคยไปไหนทำไมยังรัก ทั้งที่มันเจ็บทำไมยังยิ้ม ทั้งที่ใจสลายก็เพราะรักไม่เคยจะโหดร้ายแค่ความรักมันมีทางของมันเมื่อยังมีรัก ก็ยังมีหวังแค่เพียงฟังเสียงหัวใจเท่านั้นไม่มีใครกำหนดมัน แค่ปล่อยให้รักพาไปรักมันกำหนดตัวเอง

เพชรแท้
ฉันกอดเธอจะได้ไหม อยากขอกอดเธอ เอาไว้วันที่เธอต้องเจ็บ วันที่เธอเสียใจ ทิ้งมันไปกับเมื่อวานให้ฉันกอดเธอจะได้ไหม อยากเช็ดน้ำตาที่มันไหล ทำเพื่อเธอทุกอย่าง ไม่ได้มาให้ความหวัง แต่ฉันมาอยู่ข้างเธอ เธอน่ะดีและมีค่าเกินกว่าจะเจ็บช้ำ คนที่ทำเพิ่อความรัก ฉันว่าเธอไม่ควรเสียใจ คนอย่างเขาที่ปล่อยทิ้ง และมองข้ามเธอไป เขาแหละควรเสียหาย ไม่ใช่เธอจริงๆ
บุคคลในภาพไม่เกี่ยวข้องกับจินตการของนักเขียนเลย เอามาให้คนอ่านจินตการตามไปด้วยเฉยๆ
♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥♡♥
