
“
แกไม่เคยได้ยินเหรอไอ้ข้าว
friends with benefits
(เพื่อนหรือคนที่ตกลงมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแต่ไม่ผูกพัน) พบกันมีความสัมพันธ์กัน แบบเพื่อนช่วยเพื่อนอ่ะ ฉันช่วยแกได้นะ
”
“
แบบนี้ฉันก็ต้องเสียตัวให้แกสิ ไม่ล่ะ
”
“
ไม่ต้องถึงขั้นนั้นฉันก็ทำแกตะกายสวรรค์ได้ ลองมั้ย สอนฟรีไม่คิดตังค์ ในฐานะที่แกเป็นเพื่อนสนิทของฉันจะบริการเป็นพิเศษเลย
”
เขาเขยิบเข้าไปใกล้อีกนิด แกล้งโอบตัวข้าวมาใกล้ เธอหน้าตื่น ดูแล้วขำพิลึก กระเถิบถอยหนี ยั่วให้เขาอยากแกล้งไม่เลิก
“
ไอ้ทศ แกอย่าทำบ้าๆ นะโว้ย เมาหรือเปล่าเนี่ยแก เลิกแกล้งฉันซะที เดี๋ยวฟาดกะบาลแยกเลย
”
อนามิกาใจเต้นระส่ำ ผลักอกกว้างล่ำออกห่าง มันจะแกล้งเธอไปถึงไหน คนยิ่งกลุ้มๆ ใจ มันเป็นเพื่อนของเธอ แต่พอมันกอดๆ ลูบๆ เธอกลับใจสั่น สงสัยจะเมาเบียร์ซะแล้ว
“
ลองกับฉันไม่เสียหายหรอกน่าข้าว ฉันไม่สอดไอ้ทศน้อยๆ เข้าตัวแกหรอก
”
“
เลิกเล่นได้แล้วไอ้ทศ เดี๋ยวฉันก็เอาจริงซะหรอก
”
“อย่าถาม”
เขาควรจะบอกเธอว่ายังไง บอกว่าหัวใจตอนนี้ไม่เหมือนเดิม
ความสัมพันธ์ระหว่างกันกำลังเปลี่ยนไปหมด
แล้วเธอจะรับได้ไหม ผู้ชายเจ้าเล่ห์รักสนุกฟันผู้หญิงไม่เลือกแบบเขา
เธอจะเชื่อมั้ยถ้าเขาบอก จะให้โอกาสหรือตัดสัมพันธ์ไปจนไม่เหลือแม้แต่คำว่าเพื่อน
ตาคมหลับลงแล้วลืมใหม่ ความรู้สึกรุนแรงกระแทกหัวใจ
เขายอมเสียอนามิกาไปไม่ได้
แม้ไม่ได้เป็นอย่างที่อยากให้เธอเป็น อย่างน้อยขอให้คำว่าเพื่อนยังคงอยู่
ริมฝีปากได้รูปประทับลงบนกลีบปากนุ่มอุ่น สองมือประคองศีรษะเล็ก
ขณะเบียดปากป่ายลิ้นบดจุมพิตละเมียดอ่อนโยน
อนามิกาหลับตา เจ็บจนจุกไปทั้งทรวง เธออยากร้องตะโกนก้อง
อย่าทำแบบนี้ได้ไหม อย่าทำให้ฉันคิด อย่าทำให้ฉันเพ้อ
หลงละเมอไปเองคนเดียว...
//
ดากานดา / Imagine love book