เพื่อทดแทนบุญคุณของผู้ที่อุปการะเลี้ยงดู นาราจึงตัดสินใจยอมแต่งงานกับอดีตพี่ชายข้างบ้าน ยอมเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ยอมทิ้งชีวิตในเมืองหลวงกลายมาเป็นสาวชาวเกาะ หวังจะเริ่มต้นชีวิตเรียบง่ายกับผู้ชายที่เธอเคยหลงรักตั้งแต่วัยเยาว์ ผู้ชายที่มีรอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนที่ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะได้มาเป็นสามี
"
ยินดีต้อนรับสู่เกาะเภานะถ้ามีอะไรขาดเหลือ
บอกแม่บ้านได้เลย
"
อาชาเอ่ยกับผู้หญิงที่เพิ่งได้ชื่อว่าเป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แม้ไม่มีพิธีวิวาห์ ไม่มีการเฉลิมฉลองใดๆ นอกจากการไปจดทะเบียนสมรสเงียบๆ ที่อำเภอ แต่ดูเหมือนหญิงสาวจะไม่ได้มีปัญหากับเรื่องนี้ เพราะทั้งเขาและเธอต่างก็ไม่ได้แต่งงานกันด้วยความรักอยู่แล้ว
"
ค่ะ
"
นาราพยักหน้ารับตามประสาคนว่าง่าย ไม่เคยมีปากมีเสียงกับใคร
"
นี่ก็ดึกมากแล้ว ลูกหนูไปอาบน้ำเถอะ
"
ชายหนุ่มเรียกเธอด้วยชื่อเล่นอย่างสนิทสนม ตรงกันข้าม
นาราไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย นี่ไม่ใช่ผู้ชายคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก
อาชาคนเดิมผิวขาวสะอาด
รูปร่างสูงโปร่งได้สัดส่วน
แต่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้
ผิวคล้ำแดดเป็นสีแทน
รูปร่างกำยำใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้าม
ตัวของเขาใหญ่และหนาขึ้นมากเสียจนเธอหวาดกลัว
แล้วไหนจะหนวดเครารกๆ นั่นอีก
ดูราวกับคนป่าก็ไม่ปาน
"
ค่ะ
"
"
อาบเสร็จก็มานอนให้พี่กอด
ให้พี่ชื่นใจให้หายอยาก
"
ค่ะ
..."
หญิงสาวเผลอหลุดปากรับคำด้วยความเคยชิน
"
คะ
!?
เมื่อกี้คุณอาชาว่าอะไรนะคะ
"
ก่อนจะรีบถามซ้ำอย่างไม่แน่ใจ เมื่อทบทวนคำพูดของเขาเสียใหม่ ดวงตากลมโตฉายแววตื่นตระหนก อาชาอยากหัวเราะ แต่เรื่องที่เขาเอ่ยถึงมันจริงจังเกินกว่าจะทำแบบนั้นได้
"
ก็ตามที่พูดนั่นแหละ
ผัวจะกอดเมีย
จะชื่นใจเมีย
จะทำหน้าที่ของผัวให้สมบูรณ์
ลูกหนูไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนี่
"
ไม่น่าเชื่อว่าคำพูดง่ายดายพวกนี้จะออกมาจากปากเขา ปากของคนที่ดูนิ่งขรึมมาได้เกือบตลอดทั้งวัน ดวงตาที่เคยสงบนิ่งไร้ความรู้สึก บัดนี้เต็มไปด้วยกระแสสวาทยามจ้องมองเธอ
"
เอ่อ
คือฉัน
..."
"
การแทนตัวว่าฉันกับผัว แล้วก็เรียกผัวว่าคุณ มันห่างเหินเกินไป ต่อไปอย่าให้พี่ได้ยินอีกนะ
”
อาชาตัดบท มือหนาปลดกระดุมออกจากรังดุมทีละเม็ด เผยให้เห็นอกกว้างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามงดงาม
“
ไปอาบน้ำได้แล้วไป
หรือจะไม่ต้องอาบดี
เพราะยืนอยู่ห่างกันขนาดนี้
พี่ยังได้กลิ่นหอมจากตัวลูกหนูชัดเจนเลยทีเดียว
"
เมื่อคนพูดขยับเข้ามาใกล้ ทำท่าจะยื่นหน้าเขามาสูดกลิ่นหอมจากซอกคอขาวผ่อง
นาราก็ถอยกรูดโดยอัตโนมัติ
“
พี่เอื้อ...
”
เสียงเล็กได้แต่พึมพำเรียกชื่อเขา ราวกับกำลังหาเสียงของตัวเองไม่เจอ
“
ไว้เรียกแบบนี้ตอนที่เรากำลังเข้าด้ายเข้าเข็มนะ นุ่มนวล...เร้าใจดี
”
ว่าแล้วชายหนุ่มก็โน้มใบหน้าลงจุมพิตมัดจำที่ข้างแก้มนุ่มนิ่ม หนวดเคราที่ยาวรุงรังทำให้เขานึกสงสารเนื้อนวล คงไม่ดีแน่ถ้าปล่อยให้มันทิ่มแทงกวนใจผิวสวยๆ ของเมียเข้า เห็นทีคงต้องโกนหนวดออกให้เกลี้ยงในคืนนี้เสียแล้ว
ฝากติดตามด้วยนะคะ
Guest
