"บาปนั้นมีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกๆคนไม่ว่าจะมากน้อยเพียงใด
ยิ่งเติบใหญ่บาปเหล่านั้นก็จะยิ่งชัดเจน และจะคอยกัดกินชีวิตไปเรื่อยๆจนกว่าจะตาย
ความรักก็เช่นกัน"
ณ เมือง
Nis
ยามค่ำคืนใจกลางเมืองที่สว่างไสว่ไปด้วยแสงสีมากมาย ผู้คนมากมายกำลังเดินผ่านไปมา ในเมืองเต็มไปด้วยผับ บาร์ แหล่งขายตัวของเหล่าโสเภณี และรวมทั้งแหล่งค้ายา สิ่งที่จะทำให้มีชีวิตอยู่ในสังคมเมืองที่มืดมนแบบนี้ได้อย่างมีความสุข อาจจะเป็นการมีอิทธิพล และอำนาจเงินตรามากมายก็ได้ แล้วสำหรับผู้ที่ยากจนน่ะเหรอ ไม่ขายตัว ก็เป็นทาส หรือถูกจับไปขายอวัยวะ เป็นเมืองที่ไม่ใช่เมืองสำหรับคนธรรมดาจะอยู่ได้ แม้แต่สถานีตำรวจในเมืองก็ยังอยู่ภายใต้อิทธิพลมืดเหล่านี้ ผู้ว่าของเมืองนี้มีนโยบายที่ค่อนข้างแปลก และสะใจสำหรับตัวเขา นั้นคือ เขาชอบเห็นคนฆ่ากันเองอย่างเอาเป็นเอาตาย ด้วยวิธีการที่ว่าให้คนที่มีคุณสมบัติตามที่ผู้ว่ากันหนด จะได้รับเลือกให้เข้าสู่เกมแห่งชีวิต ซึ่งจะมีผู้เพียง 8 คนเท่านั้นที่จะถูกส่งไปตามพื้นที่ต่างๆตามเกมที่ถูกกำหนดไว้เพื่อเอาชีวิตรอด และผู้ที่สามารถมีชีวิตรอดก็จะเป็นผู้ชนะได้เพียงหนึ่งคน ผู้ชนะนั้นสามารถขออะไรกับผู้ว่าก็ได้ สามอย่าง ไม่ว่าจะเงิน ผู้หญิง หรืออำนาจ ซึ่งเกมจะมีเพียงปีละหนเท่านั้น
บาปทั้ง 7 ของมนุษย์นั้น
ทะนงตน โลภ ริษยา โมโห ตัณหา ตะกละ และเกียจคร้าน
ส่วนอย่างสุดท้ายที่บางครั้งก็อาจจะเป็นบาปที่ใหญ่ที่สุดเลยก็ได้ คือ
"ความรัก"
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาจจะเกิดมาเพื่อทำลายทุกสิ่งเลยก็ได้ หากเพื่อเพียงสิ่งที่ต้องการแล้วละก็....ไม่ว่าอะไรก็ทำลายได้ทั้งนั้นเพื่อให้ได้มันมาครอบครอง การฆ่าฟันแย่งชิงนั้นเป็นสัญชาติญาณมาตั้งแต่กำเนิดของมนุษย์ บ้างก็เพื่อตัวเอง คนรัก หรือครอบครัว ไม่ว่าจะทางไหนก็ต้องสู้ทั้งนั้นละ
แล้วถ้ามนุษย์คนนั้นเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ละ เป็นแค่ไอ้ห่วยคนนึง ที่ล้มเหลวในทุกๆด้าน หากแต่ครั้งเขาจะลุกขึ้นสู้ยืนหยัดเพื่อสิ่งสุดท้ายที่เขารักที่สุดได้หรือไม่ นี่อาจเป็นเรื่องราวของคนที่วิ่งปัญหามาตลอด เรื่องของคนที่หนี และคอยให้คนอื่นๆปกป้องอยู่เสมอๆ แล้วทำไมคนไร้ค่าแบบเขาถึงตกมาอยู่ในเกมแบบนี้ได้น่ะเหรอ มันจะสนุกอะไรสำหรับผู้ว่ากันละ....
Guest
