INTRO
มินอาๆ มินอา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
“เฮอๆๆ ฝันเชี่ยนี่อีกแล้ว” ฉันตื่นมาในความมืด กับฝันที่เลวร้ายที่สุดที่เคยเจอมา มันเป็นฝันเดิมๆ ฝันซ้ำไปซ้ำมาถึงการตายของคนๆนึง ที่ฉันเองก็รู้ว่าใคร
“เชี่ยล่ะ ตีห้าแล้วหรอ”ฉันสบถกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปอาบน้ำ แต่งตัว เพื่อเดินทางไปที่ไหนก็ไม่รู้ รู้แตมันคือสิ่งที่แม่ได้จัดมาให้
Rrrrrrrrrrrrrrrrr
(หนูอยู่ที่ไหนแล้วลูก) เสียงผู้เป็นแม่ได้โทรหาลูกสาวเพียงคนเดียวของเขา
“หนูกำลังเดินทางไปคะ ตอนนี้อยู่บนรถ” เสียงลูกสาวที่ไม่ค่อยพอใจกับการกระทำของแม่ได้ตอบไปแบบส่งๆ
(มินอา ต่อจากนี้ไป ลูกต้องไปเรียนต่อที่ต่างจังหวัดแล้วนะ ลูกต้องเข้าใจแม่นะ แม่หาสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกเสมอ) เสียงแม่ที่คอยบอกตลอดว่าหาแต่สิ่งดีๆมาให้ ฉันได้ยินคำๆนี้ตั้งแต่แด็ก และไม่เคยขัดท่านได้เลยสักครั้ง จึงจ้องจำใจไปเรียนต่างจังหวัดคนเดียว
“คะแม่ ถึงแล้วหนูจะโทรหาใหม่นะคะ รักแม่นะคะ” ฉันบอกแม่ไปอย่านั้น แต่ในใจฉันแทบกรี๊ด
แม่ได้ส่งฉันมาเรียนต่างจังหวัด เพียงเพราะว่าอยากให้มา ฉันก็ยังไม่ตอบตกลงอะไร แม่กลับเตรียมทั้ง คอนโด โรงเรียน และทุกอย่างสำหรับการย้ายมาเรียน ใครจะไปขัดได้
“นี่ฉันต้องมาเรียนที่นี่จริงๆหรอ” ฉันได้แค่พูดกลับตัวเองที่กำลังนั่งบนรถเพื่อเดินทางไปคอนโดที่แม่เตรียมไว้ให้ พร้อมกับหลับตาลง หลับใหลจนถึงที่หมาย
3
ชั่วโมงผ่านไป
“คุณหนูมินอาครับ ถึงแล้วครับ” เสียงคนขับรถเรียน ทำให้ฉันตื่นจากการหลับใหล
“คะ” ฉันตอบพร้อมกลับจัดชุดและทรงผมให้เข้าที่ก่อนจะก้าวลงจากรถ ที่นี้เป็นคอนโดขนาดหรูรา ระดับพรีเมี่ยมเลยก็ว่าได้
“เดี๋ยวผมช่วยถือกระเป๋านะครับ”เสียงพนักงานต้อนรับเดินตรงมาหาฉัน พร้อมกับเดินไปหยิบสัมภาระขึ้นรถลาก พร้อมนำทางฉันไปที่ฟอนต์ เพื่อไปรับคีย์การ์ด
“ยินดีต้อนรับ คุณมินอานะคะ นี่คีย์การ์ดสำหรับคุณคะ” พนักงานต้อรับได้ส่งคีย์การ์ดให้ฉัน พนักงานคนเดิมได้เดินนำทางพาฉันไปที่ห้อง และนำสัมภาระขนมาให้
“เห้อออออ” เสียงถอนหายใจยาวๆของฉันทำให้รับรู้ถึงความไม่พอใจสูง ก่อนที่ฉันจะโทรหาแม่
“แม่คะ ถึงแล้วนะคะ”ฉันโทรหาพร้อมกับจัดของให้เข้าที่
(เหนื่อยมั้ยลูก พรุ่งนี้ก็เริ่มเรียนแล้วนะ ตั้งใจเรียนให้จบนะ แค่นี้ก่อนนะ แม่ติดธุระ) ตู๊ดๆๆ ตู๊ด สิ้นเสียงปลายสาย แทนที่จะได้พูดกับแม่มากกว่านี้ แม่กลับตัดสาย แต่เอ๊ะ
!
แม่พูดว่าไงนะ เริ่มเรียนพรุ่งนี้หรอ ตายๆๆๆๆ ฉันจะทำไงดีล่ะ
ฉันเดินเข้าไปห้องรับแขก ได้เห็นชุดนักเรียน กระเป๋านักเรียน อุปกรณ์การเรียนต่างๆ พร้อมกับโน้ตที่แปะไว้ข้างๆ
“ตั้งใจเรียนนะ” เหอะๆ อยากจะร้องไห้ดังๆ อยากจะกรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ อยากจะบ้าตาย
ฉันกล้มมองดูชุดนักเรียน แล้วถอดหายใจยาวๆ แล้ววางกระดาษไว้ที่เดิม แล้วเดินไปจัดของให้เข้าที่ต่อ
Guest
ส่วนมากจะมีแต่คำหยาบๆ ต้องขอโทษไว้ก่อน 
