รักนี้ออกแบบได้

p>

ตอนที่1.ความเจ็บปวดไม่เคยจางหาย

คนที่จากไปไม่เจ็บปวดเท่ากับคนเป็นที่อยู่ข้างหลัง

ก่อนหน้าการเดินทาง 1เดือนที่แล้ว

วันนี้เมื่อสามปีที่แล้ว....ความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดของครอบครัว อัครเดชาศิลป์

หม่อมราชวงค์ระพีพรรณ ผู้เป็นมารดาถึงกับเป็นลมล้มทั้งยื่น

โดยมี หม่อมราชวงค์ ปัฐพีการต์ หรือ ดินลูกชายคนโตของตระกูลค่อยพัดประครองไว้

หลังได้รับแจ้งข่าวจากบิดาทางโทรศัพท์ว่า หม่อมราชวงค์ธาราริน หรือน้ำ

ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก หลังจากกลับจากการประชุมคณะผู้บริหาร

ในเครืองเดชาศิลป์ ที่ร่วมลงทุนโครงการหมื่นล้านสร้างโรงแรมและศูนย์การค้าแห่งใหญ่ที่สุดในเอเชีย

ณ ประเทศเกาหลีใต้  "คิดอะไรอยู่คะคุณลูก" ท่านชาย นฤบดินทร์เดชา กล่าวถามลูกสาวคนเล็ก

"ป่าวค่ะคุณพ่อ ลมแค่คิดถึงพี่หญิง" ลม หรือหม่อมราชวงค์ วายุพักตร์ บุตรสาวอีกคนของตระกูลเอ่ยออก

มาทั้งน้ำตา ด้วยความคิดถึงพี่สาว หลังจากที่ตอนเช้าทุกคนในได้ทำบุญตักบาตรกันเสร็จ ความเจ็บปวด

ที่ไม่อาจลืมนั้นได้ครอบงำความสุขของบ้านไปหมด

" พ่อว่าตอนนี้ลูกก็ควรเข้มแข็ง และยิ้มให้ได้เหมือนเดิมนะ ถ้าตอนนี้พี่เค้ามองลงมาจากบนฟ้าแล้วยังเห็น

พวกเราเศร้ากันอยู่แบบนี้มันจะไม่เป็นผลดีต่อคนในบ้านนะคะ"

ฝ่ามือหนาของบิดาลูบลงศรีษะบุตรสาวด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม

"ค่ะ ต่อไปลมจะเปลี่ยนความเศร้าเป็นความตั้งใจให้โปรเจคของพี่หญิงสำเร็จให้ได้ค่ะ

ลมมัวแต่คิดว่าเรียนให้สูงๆจะได้กลับมาช่วยพี่ชายและพี่หญิงๆให้มากกว่านี้แท้ๆ

ลมไม่เอาไหนจริงๆใช่ไหมคะคุณพ่อ

" ลมโทษตัวเองที่มัวแต่เรียนและไม่ยอมกลับมาช่วยงานที่บ้าน

จนเป็นเหตุให้พี่สาวและพี่ชายรับช่วงต่อบิดาจนต้องมาเจอเหตุกาณ์เลวร้ายอย่างนี้

ผู้เป็นบิดาโอบกอดลูกสาวไว้และยิ้มให้ถึงแม้ในใจท่านจะเต็มไปด้วยความคิดถึง

และเสียใจกับการจากไปของลูกสาวคนโตก็ตามที

"กอดกันนานไปนะสองพ่อลูก"

"ใช่คับคุณแม่ ขอดินกอดด้วยคนสิครับ"

ลูกชายคนโตและมารดาเดินมาตามไปทานข้าวเลยเห็นสองพ่อลูกกอดกันกลม เลยถูกแซวกันยกใหญ่

"คุณหญิงยัยฟ้าจะกลับมาเมื่อไหร่ ผมไม่เห็นลูกติดต่อมาเลย"ท่านชายถามถึงลูกสาวคนเล็ก ฟ้าหรือ

หม่อมราชวงค์ นันท์นภา ด้วยสีหน้าไม่พอใจที่ทุกคนในบ้านเอาแต่ตามใจจนจะเสียคน

"แล้วอย่างนี้จะกลับมางานเปิดตัวผู้บริหารคนใหม่ไฟแรงแถมควบตำแหน่ง สถาปนิกมือดีระดับโลกทันไหม(พ่อแอบแซวลูกสาว) คุณหญิงต่อสายหายัยตัวแสบเลย"

ผู้เป็นพ่อกล่าว แต่ไม่ทันไร คนที่ถูกพาดพิงอย่าง ลม เลยตอบคำถามแทนมารดาซะเลย "น้องแจ้งลม

แล้วค่ะคุณพ่อ อีกสองอาทิตย์ไปรอรับยัยฟ้าที่สนามบินได้เลย " ทั้งสี่คนเลยลงมือทานอาหารเช้าต่อ

และแยกย้ายไปทำงานต่อไป

ณ บริษัท เดชาศิลป์  " ท่านรองค่ะ ท่านประธานเรียกพบที่ห้องตอนนี้ค่ะ"

เสียง สุนันทา เลขาคนเก่าคนแก่ของพี่สาวตอนนี้ได้กลายมาเป็นเลขาของตน

เข้ามาแจ้งพร้อมเอกสารให้เจ้านายคนสวยเซ็นก่อนออกไป  "ขอบคุณมากค่ะพี่นัน

เดี่ยวรบกวนพี่นันแจ้งท่านประธานด้วยนะคะอีกสิบนาทีลมออกไปพบค่ะ

" ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูพร้อมกับคำพูดสวนออกมาทั้งที่ประตูยังไม่เปิด

" น้องหญิงคะ พรุ่งนี้พี่ต้องบินไปอังกฤษอาจจะไปรับหญิงเล็กด้วยไม่ทัน พี่ชายรบกวนน้องหญิง

ไปรับยัยฟ้าแทนด้วยนะคะ "  "แล้วพี่ดินจะไม่อยู่ร่วมงานเลี้ยงเปิดตัวน้องใช่ไหมคะ"

ลมทำหน้ามู่ใส่พี่ชาย  "มาทันแน่นอนค่ะงานใหญ่เปิดตัวหม่อมราชวงค์ วายุพักตร์ ทั้งทีจะขาดพี่ชายคน

นี้ไปได้ไงคะ" "แน่ใจนะคะพี่ชายใหญ่ ถ้ามาไม่ทันลมจะไม่ช่วยหาพี่สะใภ้ให้แน่นอน "

" จร้าคุณน้องที่เคารพ"

ดินกล่าวพร้อมกับแจ้งน้องสาวอีกหนึ่งเรื่อง

"ยัยลม หลังจากงานเลี้ยงเปิดตัว ลมรู้ใช่มั๊ยว่าต้องไป วางแผนโครงการต่อจากยัยน้ำให้จบหลัง

จากแบบที่ลมเคยช่วยออกแบบไปครั้งก่อนมันอาจมีแก้ไขบ้างตามเวลา "

ดินเดินมาตบไหลน้องเบาๆเชิงให้กำลังใจ  "ทราบมาจากคุณพ่อแล้วค่ะ ลมจะทำเต็มความสามารถค่ะพี่"

ลมสบตาและฉายความมุ่งมั่นให้พี่ชายจนต้องยิ้มแก้มแทบปริ น้องสาวของเขาคนนี้ เป็นคนที่เอาจริงเอา

จังกับทุกเรื่อง และเก่งรอบรู้หลายๆเรื่อง  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่ น้องเขาคนนี้ก็ตั้งใจทำให้ดีเสมอ

พูดได้8ภาษา กีฬาก็ไม่น้อยหน้าใคร อารมณ์ศิลปินเต็มเปี่ยม แถมมีเสนห์จนคนรอบข้างหลงรักหลงขาย

ขนมจีบอยู่เรื่อยๆ แววตาและท่าท่างช่างเหมือนกับน้องสาวคนรองซะจริงๆ

ซึ่งต่างจากยัยฟ้าน้องคนเล็กที่เรียบร้อยแต่ก็แอบดื้อเงียบกับคุณพ่อคุณแม่ตลอด

"พี่มีอีกเรื่องที่ต้องรบกวนลมช่วยพี่หน่อยค่ะ " ลมมองหน้าพี่ชายด้วยความสงสัย

แต่ก่อนจะเอ่ยถามไปพี่ชายได้พูดมาซะก่อน   "พี่อยากให้ลมช่วยไปดูแล คุณพาฝัน เธอหน่อยค่ะ

เค้าเป็นภรรยาของน้องหญิงน้ำ "  ช๊อค ครั้งที่หนึ่ง

:2:ฝากติดตามผลงานเรื่องแรกของไรท์ด้วยนะคะ