บ่วงแค้นกำเนิดรัก

บทนำ

งานเลี้ยงจบการศึกษาของโรงเรียนคืองานสำคัญงานหนึ่งที่มักจะมีเด็กนักเรียนมากมายหลายคนที่จบการศึกษาต่างมารวมตัวกันเพื่อฉลองในค่ำคืนสุดท้ายที่โรงเรียนของตัวเองก่อนที่ต่างคนจะต่างแยกย้ายกันไปตามฝันในมหาลัยที่ตนเองเลือก งานเลี้ยงฉลองที่มีทั้งความสุขจากการที่ได้พูดคุยกับเพื่อนๆ ความเศร้าจากการที่บางคนไปเรียนไกลๆจนไม่สามารถมานัดพูดคุยหรือเจอกันได้อีก และเมื่อเป็นงานสุดท้ายที่บางคนจะได้เจอกันจึงมีหลายคนเลือกที่จะสารภาพความในใจของตนเองให้กับคนที่ชอบได้รับรู้ แม้กระทั่งหญิงสาวคนนี้

“พี แกว่างหรือเปล่าเรามีเรื่องจะคุยด้วย” เสียงของนันนรินทร์หนึ่งในนักเรียนที่มาร่วมงานฉลองจบการศึกษาของโรงเรียนเอ่ยกับเพื่อนคนหนึ่งที่เธอแอบชอบมานาน เธอรู้ตัวดีว่าเพื่อนของเธอไม่มีวันชอบเธอแน่ เพื่อนของเธอเป็นชายหนุ่มที่ฮอตที่สุดในโรงเรียนหน้าตาดีบ้านรวยและยังพ่วงด้วยตำแหน่งนักฟุตบอลของโรงเรียน ไหนๆก็เป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอกันแล้วเธออยากจะบอกความในใจที่เธอเก็บมาไว้หลายปีสักที

“อืม ว่างสิมีอะไรหรอ” พีรพัชรชายหนุ่มวัย 18 ปี ผู้ที่มีใบหน้าหล่อเหลาคมคายจมูกโด่งสันได้รูปเข้ากับริมฝีปากได้อย่างดี ส่วนสูง 180 เซนติเมตร ที่ทำให้ชายหนุ่มเหมือนหลุดออกมาจากเทพนิยายก็ไม่ปาน

“ออกไปคุยข้างนอกกันได้ไหม” นันนรินทร์พยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น เธอรู้สึกว่าหัวใจดวงน้อยเต้นสั่นระรัวจนแทบจะกระเด็นออกมาข้างนอก เธอตื่นเต้นมากเธออยากที่ที่จะบอกความในใจกับชายหนุ่มตรงหน้ามานานมากแล้ว

“อะไรของแกเนี่ยทำตัวแปลกๆนะไปสิจะคุยอะไรกับเรา” ทั้งสองคนเดินออกมานอกพื้นที่จัดงานเลี้ยง ชายหนุ่มจับได้ถึงความผิดปกติตั้งแต่เจอหน้ากันนันนรินทร์พยายามเลี่ยงที่จะคุยกับเขาแถมยังทำตัวแปลกๆ คงจะไม่มีเรื่องอะไรให้เขาตกใจมากนะ

“ไหนมีเรื่องอะไร แกแอบไปทำชั่วอะไรไว้แล้วจะมาสารภาพหรอ” ชายหนุ่มแซวหญิงสาวอย่างไม่จริงจังนัก ปกติแล้วเพื่อนเขาคนนี้จะเป็นสาวมั่นกล้าพูดกล้าแสดงออกแต่ทำไมครั้งนี้ถึงดูเปลี่ยนไปเป็นอีกคนซะงั้น

“คือว่า...”

“คือว่าอะไร” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย เธอเล่นพูดแต่คำว่าคือว่ามาจนจะครบ10นาทีได้แล้วมั้ง

“คือว่า...เราชอบแก” นันนรินทร์สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆเพื่อเรียกกำลังใจให้ตนเองก่อนจะตั้งสติและพูดความในใจของตนเองออกมาให้พีรพัชรได้รับรู้ พลันทุกสิ่งทุกอย่างอย่างเงียบงันได้ยินเพียงแค่สายลมที่พัดผ่านร่างทั้งสองนานนับนาที ชายหนุ่มมองหญิงสาวด้วยความตกตะลึงเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเธอจะรู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อน

“ฮ่าๆ ฮ่า นี่เธอกล้ามาสารภาพรักกับผู้ชายที่ฮอตที่สุดในโรงเรียนงั้นหรอไม่ดูสารรูปตัวเองเลยนะ” หากทว่าชายหนุ่มยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรออกไปก็มีเสียงของบุคคลที่สามแทรกเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน

“นารา...แล้วเธอมายุ่งอะไรด้วย” นันนรินทร์และนาราทั้งสองเป็นคู่แข่งกันทุกเรื่องไม่ว่าจะเรื่องเรียนเรื่องกิจกรรม เจอหน้ากันทีไรจะต้องทะเลาะกันตลอด

“ก็ไม่ได้อยากยุ่งนะแค่อยากจะบอกเธอไว้หน่อยน่ะว่าก่อนจะมาสารภาพรักผู้ชายที่ฮอตที่สุดในโรงเรียนหัดดูสารรูปตัวเองหน่อยนะอ้วนขนาดนี้พีเขาคงไม่เอาหรอก” นันนรินทร์กำมือแน่นเธอโกรธจนอยากจะเข้าไปกระชากนาราเข้ามาตบ แต่ติดตรงที่ข้างหน้ามีชายหนุ่มที่เธอแอบชอบอยู่เธอจะเป็นนางมารต่อหน้าเขาไม่ได้

“ฉันว่าฉันคุยกับพีแค่สองคนนะถ้าเธอมีมารยาทสักนิดน่าจะรู้นะว่าไม่ควรยุ่งเรื่องของชาวบ้าน”

นันนรินทร์ตอบกลับและมองนาราด้วยสายตาเรียบเฉย

เธอยังไม่พร้อมที่จะมีเรื่องกับนาราตอนนี้

“นี่เธอคงยังไม่รู้สินะว่าตอนนี้ฉันกับพีเราพึ่งตกลงคบกันมาได้ 2 วันแล้ว เพราะฉนั้นฉันก็มีสิทธิ์ยุ่งได้เพราะพีเป็นแฟนของฉัน” นันนรินทร์เบิกตากว้างตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน เธอไม่มีทางเชื่อจนกว่าจะได้ยินจากปากพีรพัชร

“จริงหรอ...พี” นันนรินทร์หันไปสบตาพีรพัชรก่อนจะเอ่ยถามโดยพยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่นเครือ

“จริง เราพึ่งขอนาราคบมาได้ 2 วันแล้ว” ชายหนุ่มสบตาหญิงสาวก่อนจะตอบคำถามด้วยแววตาหนักแน่น

เหมือนมีมีดหลายร้อยเล่มพุ่งเข้ามาปักกลางอกของนันนรินทร์ เธอเจ็บไปหมด เธอพยายามกลั้นน้ำตาของตัวเองไว้ไม่ให้มันไหลออกมาเพื่อประจานความอ่อนแอของเธอ

อีกแล้วสินะที่เธอต้องเสียผู้ชายที่เธอรักไปกับผู้หญิงคนนี้

“ทีนี้ก็รู้แล้วสินะยัยอ้วน ผู้หญิงแบบเธอไม่เหมาะกับพีหรอกทั้งรูปร่างและหน้าตา” นารายิ้มเยาะนันนรินทร์ด้วยความสะใจมีเรื่องนี้เท่านั้นแหละที่เธอสามารถเอาชนะนันนรินทร์ได้

“แล้วเธอรอดู ถ้าฉันกลับมาจากอเมริกาเมื่อไรฉันจะมาทวงสิ่งที่ควรเป็นของฉันคืนจากเธอ” นันนรินทร์พูดออกมาด้วยความเจ็บปวด ถ้าเธอกลับมาจากการเรียนต่อที่อเมริกา เธอจะเป็นรินทร์คนใหม่เธอจะมาทวงสิ่งที่เป็นของเธอ โดยเฉพาะผู้ชายคนนี้ พีรพัชร เธอจะไม่ยอมเสียเขาให้นาราแน่

พึ่งหัดแต่งนิยายครั้งแรกอาจจะมีงงๆกันบ้างขออภัยด้วยนะคะ

นิยายสนุกไม่สนุกยังไงติชมกันได้นะคะ

ฝาก Facebook เพจด้วยนะคะ

รัญญารินทร์