Ncไฟรัก (มาร์คเเบม)

มาร์คกระชากเเขนเเบมเเบมมาที่เตียงอย่างเเรง

ตุบ! โอ้ย!

เเบมเเบมใช้มือกำหน้าท้องของตัวเอง ตอนนี้มันปวดจุกๆ มาร์คถอดเสื้อ เข็มขัด กางเกง จากนั้นก็ตามด้วย กางเกงในสีดำ

แบม : คะ คุณมาร์ค ฮึก ไม่น่ะ ฮึก อย่าทำอะไรผมอีกเลย ฮึก

มาร์คค่อยๆเดินเข้าไปหาเเบมเเบม เเบมเเบมเองก็ค่อยๆเขยิบถอยหลังมาจนหลังติดชิดหัวเตียง

มาร์คที่เห็นเเบมเเบมจนตรอกไม่มีทางหนีเเล้วจึงยิ้มมุมปากเเล้วขึ้นไปนั่งตรงหน้าเเบมเเบม

มาร์ค : อย่าลืมสิ่ ว่านายนะ เป็นที่ระบายอารมณ์ของฉัน

แบม : ฮึก ไม่ใช่ ผมไม่ใช่ที่ระบายของคุณ ฮึก

เเบมแบมพูดออกมาทั้งน้ำตา มาร์คดูโหดร้ายกับเค้าเหลือเกิน มาร์คคนที่เค้ารู้จัก ครั้งเเรกที่พบกันเค้าดีกว่านี้ เเบมเเบมอยากจะพูดประโยคนึงออกไป แต่ก็พูดได้เเต่ในใจว่า 'แบมอยากได้มาร์คคนเดิมกลับมา มาร์คที่เเสนดี คอยช่วย คอยปลอบใจเค้าตลอด'

มาร์ค : เหมออยู่นั้นเเหละ ถอด!

มาร์คออกคำสั่งออกมา จนทำให้เเบมเเบมสดุงพรางเอามือปิดกลั้นตัวเองจากมาร์ค

แบม : มะ...ไม่ ผมไม่...

มาร์ค : ถอด! จะให้ฉันถอดเองมั่ยล่ะ?!

แบมแบมส่ายหน้าพร้อมทั้งร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ทำไมกัน? ทำไมเค้าต้องมาเป็นที่ระบายอารมณ์ของผู้ชายคนนี้ด้วย

มาร์ค : ถอดดิ้ว้ะ!

แบม : ไม่! ฮื่ออ

มาร์ค : อยากเจ็บตัวก็ไม่บอก

มาร์คกระชากให้เเบมเเบมมาอยู่กลางเตียงเเล้วหยิบเข็มขัดที่พึ่งถอดไปเมื่อกี้ขึ้นมามัดมือเเบมเเบมไว้กับเสาเตียง

แบม : ฮึก คุณมาร์ค ฮื่ออ อย่าทำอะไรผมเลยน่ะ ฮึก ผมขอร้อง ฮื่ออ

มาร์ค : ร้องให้ตายฉันก็จะทำ หึหึ

มาร์คคอยๆถกชายเสื้อของเเบมเเบมขึ้นจนมันสุดหัวจากนั้นก็โยนมันลงพื้นไปอย่างของไร้ค่า

เเผนงอกขาวๆ ยอดดอกสีชมพูนั้นทำให้มังกรยักษ์ของมาร์คพองตัวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เเบมเเบมจึงรีบหนีบขาเข้าหากันเพราะรู้ว่าขั้นต่อไปมาร์คจะทำอะไร

มาร์ค : อ้าขา (เสียงกดต่ำ)

แบม : ฮึก (ส่ายหน้า)

มาร์ค : ต้องเสียพลังงานอีกเเล้วหรอว้ะเนี่ยกู...

มาร์คอ้าขาของเเบมเเบมออกอย่างเเรงเเล้วดึงกางเกงออกจากนั้นก็คอยๆถอดกางเกงในตัวจิ๋วสีขาวออก

แบม : คุณมาร์ค ฮึก ผมขอร้อง... อ๊ะ...

มาร์คโน้มตัวลงไปอมเเก่นกายน้อยของเเบมเเบม คนตัวเล็กทำหน้าเสียวส่านทั้งๆที่ร้องไห้อยู่ มาร์คอดมันอย่างกระกินไอติม อมขึ้นๆลงๆ เลียไปมา ดูดนิด ดูดหน่อย

แบม : ฮึก อ้ะส์ ฮื่อออ

ไม่นาน น้ำรักสีขุ่นก็ถูกปล่อยออกมา  มาร์คมองไปที่แบมแบม สายตาทั้งคู่สบกับ เหมือนดั่งถูกมนต์สะกดไว้ มาร์คค่อยๆคลานขึ้นมาผ่านช่องกลางระหว่างขาเเบมเเบม หน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กัน จนทำให้ปากหยาบไปประกบอยู่กับปากอวบ

แบม : อือ

มาร์คบดเบียดริมฝีปากของตนเองเข้าไป จากนั้นก็ดูดปากอวบนั้นไปมา แบมแบมเองยังเเปลกใจ จูบนี้ทำไมเค้าไม่ขัดขืน จูบนี้ทำไมมันช่างอ้อนหวานส้ะเหลือเกิน จูบนี้ทำไมมันไม่อยากถอดออไปไหน เเต่ยังไง...เเบมเเบมก็ต้องสบัดหน้าตัวเองออกเเล้วหันไปทางอื่น

มาร์ค : หึหึ

มาร์คที่เห็นว่าเเบมเเบมเหมือนจะเคลิ้มตามจึงเริ่มชักรูดเเก่นกายของตนสามสี่ทีก่อนจะยัดมันเข้าไปในรูรัก

แบม : อ้ะ โอ้ย! ฮึก ฮื่ออ เจ็บ ฮึก คุณมาร์ค

มาร์ค : อยู่นิ่งๆ เเค่ครางชื่อฉันออกมาเพาะๆเเค่นั้นมันก็จะหายเจ็บเอง

มาร์คเริ่มกระเเทกเอวสวนเข้าออก เเบมเเบมเเสดงสีหน้าออกมาว่าเค้าเจ็บปวดมาก เเต่มาร์คก็ยังคงสนุกกับความไคร่ของตัวเองไม่หยุด

แบม : ฮึก มาร์ค...

เสียงเรียกทั้งน้ำตาของเเบมเเบมนั้น ทำให้มาร์คชลอการกระเเทงลง สิ่งที่หน้าเเปลกใจก็คือ เเบมเเบมเรียกเค้าว่า 'มาร์ค'

แบม : ฮึก แบมเจ็บ ฮึก มาร์คพอเถอะน่ะ ฮึก แบมเจ็บมากเเล้ว ฮึก อ้ะ มันยังไม่ อ้ะ ฮึก  สาเเก่ใจมาร์ค อะ...อีกหรอ? ฮึก

มาร์คไม่พูดอะไรเเต่กลับกระเเทกเอวสวนเข้าออกเเรงขึ้นอย่างถี่ที่สุด จนคนใต้ร่างโยกไปตามเเรงกระเเทก

แบม : อ้ะ ฮึก มาร์คจะใจร้าย อ่าส์ ไปถึงไหนกัน ฮึก มาร์ค ฮึก มาร์ค อะ...อืม

มาร์คโน้มตัวลงมาประกบริมฝีปากกับเเบมเเบม เอาอีกเเล้ว จูบที่มีสัมผัสที่อ่อนโยนเเบบนั้นมันมาอีกเเล้ว มาร์คถอนจูบออกเเล้วเรื่อนหน้าขึ้นมาประกบจูบลงไปที่เปลือกตาของเเบมเเบม

มาร์ค : อยู่นิ่งๆ เเค่นั้นพอ

มาร์คกระเเทกเข้าไปเเรงๆอีกสามสี่ที

ไม่นานมาร์คก็ถอดเเก่นกายของเค้าออกมาพร้อมปลดปล่อยน้ำรักสีขุ่นออกมาด้วย

ไปอ่านต่อที่ไอจีน่ะ ig : ficgot7mk (เปลี่ยนชื่อเเล้ว)