"ธัญวัยเยาว์"เรื่องเล่าจากน้องฝึกงาน

บทนำ

แนะนำตัวละคร

เมเนเจอร์ปอนด์

:

ผู้จัดการแห่งเว็บไซต์ธัญวลัย ชายหนุ่มร่างท้วมรูปงามที่สุดในทีมธัญวลัย (ก็มีผู้ชายแค่คนเดียว) มักให้ฉายาตัวเองว่า บ.ก.ชิคๆ เขาเป็นชายผู้ร่าเริง อารมณ์ดี และมีความเป็นกันเองกับลูกน้องสูง ความสามารถพิเศษร้องเพลงได้ทุกเพลง แม้จะไม่เคยยินได้เพลงนั้นมาก่อนก็ตาม

เลขาเมย์

:

สาวหมวย มีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ มักบ่นตลอดเวลาเพราะงานเยอะจนล้นมือ แต่ก็ยังก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ ต่อไป ความสามารถพิเศษคือ สามารถประสบอุบัติเหตุได้ตลอดเวลา แม้สถานที่นั้นจะปลอดภัยประดุจห้องพักเด็กอ่อน แต่ถ้าเป็นเรื่องงานเลขาเมย์เก่งอย่าบอกใคร

บ.ก.จ้อ

:

บรรณาธิการสาวห้าว ผู้คลั่งไคล้ซอมบี้ ดูแลด้านเนื้อหา จะชอบเป็นพิเศษถ้าเป็นแนววายหรือแฟนตาซี ภายนอกค่อนข้างห้าว จึงมักกลุ้มใจเรื่องถูกเข้าใจผิดว่าเป็นทอมบ่อยๆ แต่ความจริงหญิงแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ความสามารถพิเศษไม่ว่าจะใส่ชุดแนวไหนก็สามารถกลายเป็นแนวสปอร์ตเกิร์ลได้

บ.ก.ตุ๊กตา

:

บรรณาธิการสุดเริ่ด เน้นดูแลเนื้อหาแนวรักชายหญิง เธอเป็นผู้มีความสามารถรอบด้าน นอกจากงานบ.ก. แล้วยังเป็นมือรีทัช เจ้าแม่

PR

และมีความเป็นแฟชั่นนิสต้าในตัวสูง ความสามารถพิเศษคือ มีพลพรรคเจ้าหญิงกวัก เพื่อเรียกสิ่งที่ต้องการโดยเฉพาะได้

แสงสว่างจากดวงอาทิตย์ฉายแสงเข้ามายังห้องทำงานธัญวลัย ห้องที่รวมคนหน้าตาดีและสุดแสนจะน่ารักเอาไว้มากที่สุดในออฟฟิศนี้

โฮ่งๆ

“มิกิ อย่าเห่าสิลูก” เสียงบ.ก.จ้อดังขึ้นในลำคอเบาๆ เพื่อดุเจ้ายอร์คเชียร์ เทอร์เรียน้อยสองตัว ที่เห่าจากชั้นสองของบ้านข้างๆ ขึ้นมายังพวกเราที่นั่งอยู่ชั้นสาม

“มันชื่อมิกิเหรอจ้อ แล้วแยกออกด้วยเหรอว่าตัวไหนชื่อมิกิ” บ.ก.ตุ๊กตาเอ่ยถาม เพราะนึกว่าจ้อรู้จักหมาน้อยสองตัวนั้น

“มันชื่อมิกิทั้งสองตัวงะ”

“อ้าว รู้ได้ไง”

“ก็เราตั้งให้มันเอง”

“...” บ.ก.ตุ๊กตาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเลิกสนใจบ.ก.จ้อ แล้วเหลือบสายตามองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง นกกระจอกเกือบสิบตัวเกาะเรียงเป็นแถวอยู่บริเวณขอบหน้าต่างบ้านข้างๆ บ.ก.ตุ๊กตาจึงเริ่มทำกิจวัตรประจำวันระหว่างทำงาน คือ...

“หนึ่งนก... สองนก... สามนก... สี่นก...” นับนกกระจอก...

“โอ๊ย

!!

หาเอกสารไม่เจออะ

!

” เสียงเลขาเมย์ ผู้ช่วยคนเก่งของเมเนเจอร์ดังขึ้นขัดเสียงการนับนกของบ.ก.ตุ๊กตา ที่นับไปจนเกือบถึงตัวที่สิบ “เราจำได้ว่าเราเก็บไว้ตรงนี้นะ อันนั้นเซ็นเสร็จแล้วด้วย หายไปได้ยังไงงะ” เลขาเมย์บ่นหลังจากวุ่นวายกับการหาเอกสารอยู่นาน

“แล้วเธอจะมารื้อโต๊ะเราทำไม เธอก็รื้อแต่โต๊ะเธอสิ” เมเนเจอร์ปอนด์ หนุ่มร่างท้วมผู้มีตำแหน่งสูงสุดในทีมพูดขึ้น

“ก็มันหาไม่เจออะ”

“โอ๊ย เธอใจเย็นๆ มันไม่หายไปไหนหรอก” เมเนเจอร์ปอนด์บอกอย่างไม่ใส่ใจนัก ขณะเริ่มโคลงศีรษะร้องเพลงขอบฟ้า ของบอดี้แสลม แล้วไม่นานเสียงร้องจากบ.ก.จ้อ บ.ก.ตุ๊กตา และเลขาเมย์ ก็เริ่มดังประสานคลอกับเสียงร้องของเมเนเจอร์ปอนด์ ก่อนที่เมเนเจอร์ปอนด์จะลุกขึ้นเต้นไปตามจังหวะเพลงราวกับห้องธัญวลัยเป็นเวทีคอนเสิร์ตในอิมแพ็คอารีน่า

ทว่าในขณะที่เรากำลังเปิดคอนเสิร์ตในห้องทำงานธัญวลัย เมเนเจอร์ปอนด์ก็ชะงักค้างในท่าเดียวกับพี่ตูน บอดี้แสลม ตอนกำลังยื่นไมค์ให้แฟนเพลงช่วยร้อง

“เรามาเปิดรับเด็กฝึกงานกันเถอะ” เมเนเจอร์ปอนด์เอ่ยแล้วหันกลับมามองทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง ทั้งสามที่รู้สึกถึงสายตาจึงละจากกิจกรรมคุยกับมิกิ นับนก และหาเอกสาร กลับมามองที่เมเนเจอร์ปอนด์เป็นตาเดียว

“เมื่อไหร่ดีงะ” บ.ก.จ้อถาม

“กี่คน” บ.ก.ตุ๊กตาเสริม

“ประกาศเลยไหม” เลขาเมย์เดินกลับมานั่งประจำที่เตรียมพิมพ์ประกาศ

เมเนเจอร์ปอนด์คลี่รอยยิ้ม ทีมธัญวลัยเจ๋งที่สุดเสมอ

“ก่อนอื่นเราจะมีชื่อเรียกโครงการรับเด็กฝึกงาน เอาไว้เรียก ให้เหมือนพวกประกวดร้องเพลงมีนามสกุล เดอะ สตาร์ ต่อท้าย”

“ชื่ออะไรงะ” บ.ก.ตุ๊กถาม

“ธัญวัยเยาว์

!

เจ๋งเป้ง

!

”

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของโครงการ

‘

ธัญวัยเยาว์

’

ของธัญวลัย ซึ่งเรื่องราวที่คุณจะได้อ่านต่อไปนี้คือ เรื่องเล่าจากปลายปากกาน้องฝึกงานโดยตรง ที่จะแฉแหลกแบบซึ่งๆ หน้า ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ปราศจากการปิดบังใดๆ ทั้งสิ้น เอาล่ะ ธัญวัยเยาว์เริ่ม

!!

อยากเป็นส่วนหนึ่งใน 'ธัญวัยเยาว์' กับครอบครัวธัญวลัย

ลองส่งประวัติและผลงานมาได้ที่อีเมล

tunwalai@ookbee.com

(เปิดรับน้องฝึกงานทุกเมื่อทุกเวลานะจ๊ะ)