บันทึกสีขาว

เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงของนักเขียนเองนะค่ะ ความรู้สึก และสิ่งที่ได้พบเจอ มีทั้งสุขและเศร้า คำว่ามิตรภาพที่ได้พบเจอความผูกพันระหว่างพี่น้องทั้งสายเลือดเดียวกัน และพี่น้องร่วมโลก ความรักของคนในครอบครับ รวมไปถึงความมรักที่เพื่อนๆ พี่ๆ น้องมอบให้ และสิ่งที่หลายคนไม่เคยคิดที่จะทำให้กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เรารักแค่ไหน ถ้าทำเพื่อใครหลายๆคนได้ก็จงทำสะเถอะค่ะ เพราะเราไม่รู้จริงๆ ว่าเราจะอยู่ได้นานแค่ไหน เราไม่รู้ว่าต้องตายวันไหน อยากทำอะไรก็ให้รีบๆ ทำสะนะค่ะ ก่อนที่อะไรๆ จะสายเกินไป ถ้าใครได้อ่านแล้วบ้างทีไรท์หวังว่าอาจจะเปลี่ยนความคิดของคนบ้างคนได้บางนะคะ การให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนพวกคุณเคยคิดจะทำกันบ้างไหม ถ้าไม่ จงเปลี่ยนความคิดสะนะค่ะ

สุดท้ายก็ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่าน ไรท์จะเขียนเป็นแบบเรื่องเล่าเลยนะค่ะ ที่ไรท์มาเขียนให้รีดๆ อ่านไม่ใช่อยากให้สงสารหรืออะไร แต่ไรท์อยากให้ทุกคนมองในมุมกลับกันลองสลับบทนึกถึงถ้าตัวคุณมาเป็นไรท์ในตอนนั้นคุณจะทำยังไง

*สุดท้ายนี้ไรท์ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ

ตอนแรกอาจะเป็นเรื่องวัยเด็กของไรท์สะมากก็ทนๆ อ่านไปหน่อยนะค่ะ ตอนสองมียอตัวเองนิดๆ 555 แต่ชีวิตเราความสุขมันมีน้อยก็เลยอยากเอามาบอกเล่าสักนิด อย่าว่าไรท์นะค่ะ

อยากถามรีด

เรื่องเล่านี้รีดว่าไรท์จะติดเหรียญดีไหม ถ้าติดเงินที่ได้จากตรงนี้ไรท์จะเอาไว้เป็นค่าส่งผมไปให้สถาบันมะเร็งดีไหม ที่เหลือจะเก็บไว้เป็นค่าซื้ออุปกรณ์สำหรับเรียนตอนจำเป็นเท่านั้น หรือว่าไม่ติดดี รีดมาคอมเม้นได้นะค่ะ ได้จะรับฟังทุกความคิดเห็น แล้วจะพิจารณาตามความเหมาะสม