
หวังชิง นักเลงจอมร้าย

เฝิงเจี้ยนหยู นักศึกษาจากต่างจังหวัด
“นายกำลังกลัวฉันอยู่เหรอ” ชายข้างหน้าก็เอ่ยปากพูดกับต้าหยู และแววตาที่เหมือนได้เจอเรื่องสนุกที่ไม่มีใครคาดเดาได้
“ปะ เปล่านะ คือ คือไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม งั้น งั้นผมขอตัวกลับนะ”ต้าหยูพูดกับคนตรงหน้าอย่างตะกุกตะกักพร้อมหันมองรอบตัว ประเมินกลุ่มชายที่ล้อมรอบตนอยู่ “ทำไมตัวสูงใหญ่กันทุกคนเลย หน้าตาก็โหดเหมือนโกรธอยู่ตลอดเวลา” ไม่อยากคิดถึงเลยว่าเสียงที่ได้ยินก่อนหน้านี้ จะมีสภาพยังไง ต้าหยูโอดครวญในใจซ้ำแล้วซ้ำอีก พร้อมทั้งเอ่ยขอตัวกลับ เขาไม่อยากยุ่ง ไม่อยากเสี่ยงอะไรทั้งนั้น เขามาที่นี้เพื่อเรียนจะต้องไม่สร้างปัญหาขึ้นมาให้ตัวเองเจ็บตัวแน่ๆ
เป็นเรื่องสั้นที่แต่งขึ้นมานานแล้วและในที่สุดก็เอามาลงสักทีอย่างที่ตั้งใจไว้ เป็นเรื่องแรกที่แต่งจนจบจนได้ อาจไม่ดียังไงสามารถติชมกันได้นะค
ะ
ปล.ภาพที่นำมาใช้เป็นเพียงอิมเมจประกอบการจินตนาการเท่านั้น