“ ไม่ท้องอีกหรอแล้วจะท้องเมื่อไหร่วะหรือเธอกินยาคุม..บอกฉันมาเดียวนี่นะ ” มาวินเริ่มใส่อารมณ์กับหญิงสาวที่นั่งกอดตัวเองร้องไห้อยู่บนเตียงอุปกรณ์ตรวจการตั้งครรภ์ตกเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นห้องพร้อมกับเศษแจกันที่ถูกคนเจ้าอารมณ์ปัดทิ้งไปเมื่อก่อนหน้านี้
“ ไม่รู้ อัยย์ไม่รู้พี่วินปล่อยอัยย์นะอัยย์เจ็บ ” หญิงสาวพยายามแกะมือใหญ่ที่บีบรัดอยู่บริเวณต้นแขนของตัวเองออกใบหน้าของเธอแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัดแต่ดูเหมือนซาตานร่างในคราบเทพบุตรจะไม่มีอาการเห็นใจเธอเลยสักนิด
คงไม่มีอีกแล้วแววตาที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นแววตาที่เต็มไปด้วยความรักความห่วงที่เธอเคยได้รับจากเขาเพราะตอนนี้คงเหลือแต่แววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธความเกลียดความชิงชังที่เขาส่งมาให้เธอ
“ ทำไมไม่ท้อง ฮะ ต้องกระแทกทุกครั้งหลังอาหารใช่ไหมมันถึงจะติด ” อัยย์ญาดาถอยล่นจนแผ่นหลังชิดติดกับหันเตียงสายตากลมโตจ้องภัยร้ายที่กำลังคุกคามเข้ามาอย่างหวาดหวั่น
“ จะหนีไปไหนแม่กวางสาว ”
ปล ไรต์ลบอันเก่าทิ้งเพราะมันมีปัญหา พล็อตเรื่องเปลี่ยนใหม่เกือบหมดเพราะต้นฉบับหายไปไหนไม่รู้หาไม่เจอ ขอโทษนะคะความผิดของไรต์เอง
