ความรักของคนอื่นผมไม่รู้ว่าเริ่มต้นขึ้นเพราะอะไรหรือด้วยอะไรบ้าง
แต่ ความรักของผมมันเริ่มต้นเพราะ 'ขนมหวาน'
"พ่อครับผมอยากกินขนมอะ"
ไม่ทันที่ผมจะได้ตอบ
ลูกผมก็ลากผมไปยังร้านขายขนมที่อยู่ใกล้ทางเข้าตลาดเสียแล้ว
แบบนี้คงต้องตามใจละสิเนี้ย
"เอาเถอะ จะกินอะไรก็เลือกเอาแล้วกัน"
ผมไม่คอยสนของหวานพวกนี้เท่าไร
เลยไม่เคยคิดจะซื้อมีแต่ลูกชายผมนี้ละครับซื้อกิน
ผมขอยืนรอมองดูโน่นดูนี้ไปเรื่อยแล้วกัน ผมไม่คิดจะมองขนมหรอกครับก็ไม่ชอบนี้น่า
"พี่คนขาย ขนมที่มันมีสีเหลืองแล้วก็เป็นรี่ๆนี้เรียกว่าอะไรเหรอครับ"
"อ๋อ ไอ้นี่เหรอเขาเรียกว่าขนมเม็ดขนุนครับ"
ผมหันมองต้นเสียงที่ตอบลูกชายผมโดยอัตโนมัติ
เสียงนุ่มนวลฟังลื่นหูประกอบกับหน้าตาดูน่ารักสะอาดสะอานแบบนี้
'
ปัง' ความรู้สึกเหมือนโดนยิงที่หัวใจเขาเต็มเป้ากลางใจนี้มันอะไรกัน??
Maimu
ลิงค์เพจตรงนี้จ๊ะ มาคุยกันได้น่ะ
เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อฉลองวันเกิดครบ16ปีของคนเขียนนะจ๊ะ เรื่องนี้ยังไม่ได้กำหนดว่ามีกี่ตอนด้วย
เพราะยังวางพร็อตไม่เสร็จเลย 55555+ วันเกิดดันเป็นวันนี้ซะได้ นิยาย รักวุ่นวายของนายสามัญยังไม่ทันจบเลย
เรื่องนี้ ใสมากๆ ใสกว่าเดิม ไม่มีฉากลามก ไม่มีคำพ่อขุนเลยครับเพราะคาแรคเตอร์ ตัวเอกเราเป็นพ่อค้าขนมไทยครับ
หยาบๆ ไปนี้ขนมคงไม่อร่อยแน่ๆ 5555555ยังไงก็ช่วยคอมเม้นสักนิดนะครับ ผมไม่คอยอยากให้มันนิ่งๆเท่าไร
