Tonight18* [ตอนที่ 22 อัพ100%]

[บทนำ]

ณ.หอประชุมหรูหราแห่งหนึ่ง

ถูกตกแต่งประดับประดาเต็มไปด้วยดอกไม้หลากสีสั้นอย่างสวยงาม โต๊ะที่ถูกปูด้วยผ้าสีขาวมันพับเป็นกรีบอย่างละละเอียดละอออาหารนานาชนิดวางเรียงรายให้แขกตักทานได้ตามสะดวก งานเลี้ยงหรูๆนี้จัดขึ้นเพื่อแสดงความยินดีแก่นักเรียนมัธยมปลายที่จบการศึกษาจากโรงเรียนเอกชนเวสมินิสเตอร์

ในกรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ  บรรยากาศในงานเหมือนหลุดเข้าไปในยุคเจ้าหญิงและเจ้าชาย

เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเธอสวมชุดราตรีสีฟ้าอ่อนประกาศระยิบระยับ  แต่ภาพตอนในเวลานี้ชุดมันกลับขาดหลุดหลุ่ย

และยังเปียกชุ่มด้วยไวน์สีแดงอมม่วง กลิ่นองุ่นนุ่มนวลลอยฟุ้งเตะจมูก ทำให้เธอรู้สึกมึนหัวเล็กน้อย  เด็กผู้หญิงคนเดิมกำลังคลาน

ขลุกขลักเพื่อ

หนีจากเท้านับร้อยๆของคนในงานเลี้ยงอย่างทุลักทุเล

เธอกวาดสายตาพยายามมองหาทางออก มีเสียงเอะอะโวยวายจากนักเรียนคนอื่นๆ

มันกำลังส่งสัญญาณบอกว่าภายในงานกำลังเกิดเรื่องวุ่นวายบางอย่าง ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเหมือนอะไรตกแตกลงบนพื้นพรมสีแดงกำมะหยี่

เพล้ง!!!

จากนั้นก็เสียง

ทะเลาะวิวาทกันอย่างรุ่นแรงภายในกลุ่มนักเรียนหญิง  พับๆ เด็กผู้หญิงเห็นท่าไม่ดีเธอจะต้องออกจากงานเลี้ยงให้เร็วที่สุด

แต่ทว่าสายตากลับเหลือบไปเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง อาการเหมือนคนเมาเหล้าอย่างหนัก

เขาทรุดตัวลงนั่งเอนหลัง

พิงแนบกับเคาน์เตอร์บาร์ เธอด้วยความอยากรู้จึงเปลี่ยนเส้นทางคลาน

เข้าไปใกล้ๆ ด้วยสีหน้าสนใจ และด้วยความสงสัยจึงถามขึ้นว่า

“

เอ่อ

นี่นาย เป็นอะไรหรือป่าว

”

เด็กผู้ชายได้ยินเสียงของฉันเขาก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน ผมของเขามีสีดำเข้มยาวปรกหน้า

จนมองไม่ออกว่ามีหน้าอย่างไร ฉันมองไปที่ริมฝีปากสีแดงช่ำมันมีคราบไวน์อยู่รอบๆ ลิ้นนุ่มนิ่มกำลังไล่เลียอย่างช้าๆตามรอยคราบของไวน์

ฉันรู้สึกใจสั่นระทวยก่อนหัวใจจะแทบหยุดเต้นหลังจากที่เขา

เอามือขึ้นมาเสยผม

นิ้วมือเรียวยาวกำลังเสยเผยให้เห็นใบหน้านวลเนียน ผิวพรรณแลสุขภาพดีมากๆ

ตึกๆ ตึกๆ ฉันรู้สึกหายใจติดขัดอาจเป็นเพราะตื่นเต้นมากเกินไปหน่อย ที่ได้เห็นผู้ชายหน้าหล่อเข้าขั้นเทพบุตรขนาดนี้

นัยน์ตาสีฟ้าสั่นคลออย่างหวานหยดย้อยกำลังสบกับนัยน์ตาสีเทาของฉัน

'เขาคนนี้เป็นใครกัน '

ในหมู่นักเรียนชายของโรงเรียนฉันไม่เคยเห็นเขาเลย  อีกทั้งไม่คุ้นหน้าเขาเลยสักนิด

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่

คนหน้าตาดีขนาดนี้จะพลาดสายตาของนักเรียนหญิงไปได้

แววตาที่จ้องมองมาเหมือนหมาป่าล่าเนื้อแสนหิวโหยและอยากอาหาร มันทำให้ฉันรู้สึกรุมร้อนจนอุณหภูมิร่ายกายสูงขึ้นอย่างกะทันหัน

เขาลดสายตาลงมองมาตรง

หน้าอกของฉัน

มันทำให้ฉันรู้สึกอายมากขึ้นไปอีก เพราะชุดราตรีที่ใส่มันกลับขาดหลุดลุ่ยจนเห็นเนินอกทั้งสองของฉันด้วยชุดราตรีดันนมจนแทบจะทะลักเลยก็ว่าได้

อารมณ์ของฉันมันกำลังพุ่งพร่านร่ายกายมันกำลังตอบรับอารมณ์ของฉัน

‘เธอ

บ้าไปแล้วหรอจูลลี่

เธอกำลังอ่อยเขาอยู่นะ'

'

แต่ฉันอยากจะ

ปลดความเป็นแม่ชีไร้ประสบกาณ์ไปทิ้งสะ และ

นี่ก็เป็นโอกาสเดียวในชีวิตที่จะได้จูบแรกกับเทพบุตรเลยนะยะ๊!!

ฉันจะโยนโอกาสนี้ทิ้งไปหรอก

’

แม้ภายหัวจะคิดหาเหตุผลให้ร่างกายถ่อยตัวหนีออกจากตรงนี้

แต่กระนั้นร่

างกายกลับตอบสนองอารมณ์ความรู้สึกของมันมากกว่า

หมับ

!

จูลลี่กระโจนเข้าหาคนตรงหน้าอย่างไม่ลังเล  มันมีแรงดึงดู

เหมือนพวกเราเป็นขั่วแม่-เหล็ก  ที่จะ

ตอบสนองความต้องการของกันและกัน

เขารับคว้ารับตัวเด็กผู้หญิงทันทีพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม

ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ  เสียงหัวใจของเราทั้งคู่มันแทบจะระเบิดออกมานอกร่างกาย   สมองฉันว่างป่าว

สายตาพร่ามั่วมองเห็นเพียงกันและกันด้วยความรู้สึกเย้ายัวของกามอามรณ์  ลมหายใจแรงๆของเขาและ

กลิ่นหอมละมุนเคล้ากลิ่นเหล้าในตัวเขา ทำให้ฉัน

อยากจะผสานร่างกายกันเสียตรงนี้

ลิ้นที่นุ่มนิ่มนัวเนียมีรสชาติของไวน์ตกค้างภายในปากของเขาทำให้ฉันตกอยู่ในห้วงแห่งความปราถนา ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่สมควร

เดินเข้าไปมรสุมสวาทแต่ฉันก็ยังดิ้นรนจะเข้าไป

มือเรียวยาวกำลังลูบไล้ล้วงเข้ามาใต้กระโปรงฝ่ามือนุ่มๆลูบช้าๆค่อยๆไล่ลึกลงไปเรื่อยๆ วืดดดดดด

ฉันรู้สึกเสียวแว่บขึ้นมาเมื่อรับรู้ถึงอะไรบางอย่างกำลังเข้ามาใกล้จุดสำคัญ

พรวด

!!!!

ฉันเด้งลุกขึ้นยืนอย่างอัตโนมัติด้วยความตกใจและตื่นเต้นอย่างมาก   เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉัน สีหน้าไม่พอใจที่ฉันจู่ๆก็ลุกขึ้นตัดบท เขาเอื้อมมือมากุมมือฉัน

แล้วลุกขึ้นยืน ทันใดนั้นเอง เขาก็ลากฉันไปทางด้านหลังเวที

พวกเราวิ่งเบียดนักเรียนคนอื่นๆตรงไปหลังเวที นักเรียนคนอื่นๆยังคงตบตีกันอย่างอลม่านทำให้ครูใหญ่โทรแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อมาควบคุมสถานการณ์

เสียงวอของรถตำรวจดังสนั่นทั่วหอประชุม แต่ทว่าเสียงเอิกเกริกและเสียงเพลงที่เปิดดังทำให้พวกเราไม่รับรู้บรรยากาศภายนอกหอประขุมเลย  สมองของฉันยังคงว่างป่าวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองจะวิ่งตามเขามาทำไม

เขาหยุดเมื่อมาถึงจุดหมาย จากนั้นเขาก็ดันฉันเข้าไปในห้องแต่งตัวแคบๆ  แววตาหิวกระหายจ้องจะกัดกินฉันเสียตรงนี้  ดวงหน้าแดงก่ำด้วยอาการเมาอย่างหนักแสดงอารมณ์ออกมาได้โจ่งแจ้งมาก หัวใจของฉันมันกลับมาเต้นระรัว ร่างกายกำลังไร้เรียวแรงและฉันกำลังยอมให้สัตว์ร้ายตัวนี้ขย้ำฉันแต่โดยดี

“

ทำไหม

”

เขายืนหน้าเข้ามาใกล้ๆแล้วเอ่ยขึ้น หลังจากที่ฉันพยักตอบรับนั้น ปริศนาภายในจิตใจของฉันก็ถูกปลดผนึกออกและรับรู้ได้ทันทีว่านรกกับสวรรค์อยู่ใกล้เพียงมือจับเท่านั้น...

---------------------------//-----------------------------------------------