welcome my novel
ในระหว่างที่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่ในหัวตอนนั้นจู่ๆก็เกิดอยากจะแต่งนิยาย BL ขึ้นมาฉันคิดว่านิยายวายที่สมบูรณ์ที่สุดก็ต้องย่อมมีฉากเรียกเลือดแต่ก็กลัวว่าถ้าเอาลงเว็บบอร์ดที่เคยใช้งานประจำอาจจะโดนแบนก็เป็นได้ในตอนนั้นเองที่ฉันคิดได้ว่ายังมีเว็บๆหนึ่งที่เราสามารถลงงานฉากเรียกเลือดเลิฟซีนหนักๆได้นั่นคือเว็บนิยายธัญวลัยฉันพยายามสมัครสมาชิกสักครู่โดยใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีและกดติดตามนักเขียนที่ชอบฉันชื่นชมนักเขียนนิยายคนนี้มากความสามารถในการบรรยายของเธอดูเหมือนนักเขียนมืออาชีพอย่างใดอย่างนั้น
แต่ว่า...
ฉันมีนิสัยเสียอย่างหนึ่งซึ่งค่อนข้างมีปัญหากับการเขียนนิยายเรื่องยาวนักพอฉันเขียนนไปได้สักครึ่งทางแล้วเกิดคิดพล็อตนิยายเรื่องใหม่ได้ฉันจะรามือออกจากเรื่องที่เขียนอยู่แล้วก็ไปเขียนเรื่องใหม่พอเรื่องใหม่มันสนุกกว่าและอยากแต่งมากกว่าเรื่องเก่าที่แต่งค้างเอาไว้พอจะกลับมาแต่งเรื่องเก่าก็เกิดอาการอาร์ตบล็อกอยู่เป็นพักๆจนเบื่อเกิดอาการเบื่อๆมากๆสุดท้ายก็ไปไม่รอดฉันก็ลบนิยายเรื่องเก่านั้นทิ้งออกไปไม่สนใจน้ำตาของตัวละครในเรื่องที่กำลังร้องไห้อยู่ในกระดาษโดยที่ฉันไม่ได้ยิน
ฉันใช้เวลาคิดอยู่นานว่าทำยังไงจะเขียนนิยายโดยไม่เบื่อจนไปเจอหนังสือเล่มหนึ่งที่พี่สาวของฉันซื้อให้เป็นของขัวญวันเกิด
"วิธีเขียนเรื่องสั้น" ฉันลองอ่านมันหลังที่ไม่เคยแตะมันมาเลยหลายปีจนค้นพบว่าถ้าฉันเบื่อง่ายในการเขียนนิยายเรื่องยาวทำไมไม่ลองหันมาเขียนเรื่องสั้นดูล่ะอาจจะแก้เบื่อแก้ไอเดียตันก้ได้แถมได้ความหลากหลายลากรสชาติของนิยายได้เทคนิกใหม่ๆค้นพบอะไรใหม่ๆอีกด้วย
คิดได้เช่นนั้นฉันก็หยิบปากกากับสมุดหนึ่งเล่มออกมาจดลวดลายบรรเลงอักษรเรียงร้อยคำออกมาเป็นเรื่องราวผ่านตัวหนังสือพร้อมกับเจ้าดำแก่โน้ตบุ๊คคู่ใจยุคโบราณออกมาพิมพ์นิยายอีกที
ฉันพร้อมที่จะสร้างเรื่องราวของตัวเองแล้วฉันพร้อมที่จะปลดปล่อยความคิดของตัวเองเรียบร้อยแล้ว
ฉันพร้อมที่จะนำเสนองานเขียนสู่นักอ่านนิยายชาวธัญวลัยแล้ว
จะยินดีอย่างยิ่ง จะดีใจอย่างยิ่ง
จะยิ้มจนแก้มปริ จะปลื้มปิติ
ถ้าคุณอ่านแล้วมีความสุข
ถ้าคุณอ่านแล้วสนุก
ขอขอบคุณมากค่ะ
From DAI-san
Guest
