•
•
•
ท้องฟ้าที่มืดมิด ไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ ทั้งดวงจันทร์และหมู่ดารา แม้แต่มวลเมฆาสีทึมเทาก็ไม่มีลอยให้เห็น ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใดๆ ที่เคยโบยบินอยู่ฟากฟ้า ไร้ซึ่งสรรพเสียงใดๆ ที่เคยดังอยู่รอบข้าง ไม่มีใคร...ไม่มีผู้ใดให้เอ่ยถาม สองตามองใบบนฟากฟ้าเพื่อควานหาอะไรก็ตามที่สามารถให้คำตอบกับตนได้ สองหูสดับฟังอะไรก็ตามที่พอจะเอ่ยถามถึงคำตอบที่ตนกำลังตามหา แต่แม้จะพยายามมองและฟังแค่ไหนผมก็ไม่สามารถตอบตัวเองได้เลยว่า...
...ผมคือใคร?
•
•
•
