"ผู้หญิงก็เปรียบเหมือนกับดอกไม้ หากผู้ชายจะชอบก็คงมิแปลกนัก
!"
พนาย
หนุ่มหน้าดุพูดจาขวานผ่าซากแต่ดันรักดอกไม้เสียยิ่งกว่าอะไร ถ้าเอาดอกไม้มาทำภรรยา(เมีย)ได้ก็คงทำไปนานแล้ว แต่วันดีคืนดีต้องมาเจอยัยตัวเล็กที่จู่ๆก็เข้ามาวิ่งเล่นในหัวใจโดยไม่ได้รับอนุญาต
มาลินี
พนักงานสาวหน้าเด็กที่มักจะถูกเพื่อนรักไล่ให้ไปหาแฟน กลับต้องมาเจออีตาพนายที่ชอบพูดจาไม่เข้าหู ชีวิตที่ดำเนินมาอย่างปกติสุขก็ต้องมีเรื่องวุ่นวายเข้ามาอย่างช่วยไม่ได้
“ผมชอบมะลินะ” พนายพูดเสียงเรียบพร้อมหลับตาพริ้ม ก่อนจะระบายรอยยิ้มออกมา ทำเอาคนได้ยินถึงกับสะดุ้ง ทั้งแฟ้มทั้งเอกสารที่ถือแนบอกถึงกลับล่วงหล่นลงพื้นดังตุ้บ ก้อนเนื้อข้างซ้ายเกิดเต้นรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ แก้มทั้งสองข้างแดงแจ๋ยังกับลูกมะเขือเทศ จะสบตาพนายก็ไม่กล้า ได้แต่ยืนก้มหน้านิ่งมองพื้น
“แล้วคุณล่ะ”
ยิ่งคนถามต้องการคำตอบ สภาพจิตก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ถ้าเกิดว่าละลายหายไปจากตรงนี้ได้ ก็คงจะดีไม่หยอก พนายหันมาหามาลินีเพื่อทวงถาม หากแต่มาลินีอึกอัก พูดติดๆขัดๆ อุณหภูมิตอนนี้แทบคล้ายกับคนเป็นไข้ก็มิปาน
“ขะ ขะ ขะ ขะ” พูดติดอ่าง “ขอฉัน…..
เอ้อ คิดดูก่อนนะ
!!
” ก่อนตะโกนออกมาอย่างเสียงดัง เมื่อจบประโยค มาลินีรีบจ้ำอ้าววิ่งออกจากร้าน เขายืนล้วงกระเป๋าทำหน้างงงวยกับคำตอบที่เธอให้ ก่อนจะครางในลำคอ “หือ
?
”
แค่ถามว่าชอบดอกไม้อะไร ถึงกับเอาไปคิดต่อที่บ้านเลยเชียวหรือ
Talk
คุยกันสักนิดนะคนดี
สวัสดีค่ะพี่ๆน้องๆนักอ่านทั้งเงาและไม่เงา ไรเตอร์มีนามว่า มธุสรค่ะ แปลตามพจนานุกรมได้ว่า เสียงหวานค่ะ (อายม้วน)แหมชีวิตจริงเสียงก็หวานน๊าตัวเอง(
?)
ยังไงก็ขอฝากหนุ่ม
พนายกับสาวมาลินีไว้ในอ้อมอกพี่ๆน้องๆกับ '
เสน่ห์รักเจ้าช่อมาลี
'
ด้วยนะคะ
Guest
