“ไปเขียนมาใหม่”
หัวหน้ากวาดตาอ่านบทนิยายที่ฉันเขียน
แล้ววางทิ้งลงบนโต๊ะอย่างไม่ใยดี
“หัวหน้าคะ วาต้องแก้ตรงไหนคะ”
“คุณแก้มาสิบรอบแล้วนะ ชีวา
หน่อมแน้มแบบนี้ลูกค้าเราไม่ต้องการ
แค่บทเซ็กส์ซีนคุณยังเขียนให้โดนใจไม่ได้ แล้วคุณจะขายอะไร”
หัวหน้าพูดพลางข่มอารมณ์
“ฟังนะ คุณก็เขียนให้มันเซ็กซี่ไง เขียนเป็นไหม
ลองนึกถึงตอนที่คุณกับแฟนมีอะไรกันก็ได้”
ประเด็นคือฉันยังไม่มีแฟนอีกเลยตั้งแต่ปั๊ปปี้เลิฟตอนป.สาม
“ลองไปแก้อีกรอบ ไม่งั้นก็ลาออกไปเขียนนิทานเด็กเถอะ”
หัวหน้าพูดส่งท้าย

ชีวา
(CAST Son Chae-young)
“นี่คุณ หยุดส่งเสียงแบบนั้นสักทีได้ไหม เราไม่มีสมาธิเขียนหนังสือ”
ประตูห้องของผมถูกทุบรัว ๆ ขณะที่บทรักกำลังจะเข้าจังหวะ
ผมแสร้งไม่ได้ยิน จับร่างอวบอิ่มที่ยังครางโอดโอยมาฟัดต่อ
“คุณ! เราบอกให้หยุดไง ไม่ได้ยินหรือไงวะ”
ปล่อยให้ทุบประตูจนมือหักตายไปเลยไหม
แต่สุดท้ายผมก็ลุกขึ้นเดินไปที่ประตูอย่างหงุดหงิด
ที่หน้าประตู ผู้หญิงหน้าตาเนิร์ด ๆ ใส่แว่นหนาเตอะ
ยืนทำหน้ายุ่งเหมือนถูกยุงรุมกัด
“คุณ เราบอกหลายรอบแล้วนะ ว่าให้ไปโรงแรม
เสียงคุณมันทำลายสมาธิเรา แล้วทำไม...กรี๊ด~!”
เธอมองต่ำ พอเห็นว่าผมเปลือยเปล่าก็กรีดร้องแล้ววิ่งหนีกลับห้องไปเลย

อังกฤษ
(CAST Ange Hojo)
(เครดิตภาพประกอบในเรื่องจาก Tumblr, Pinterest)


เปิดเรื่องไว้อีกแล้ววว~
รอติดตามนะคะ
Hope you enjoy!
:)

