S
E
C
RE
T
U
N
T
O
LD
รัก
l
ต้อง
l
ห้าม
LAY II RIUN II TEWA II FINE
เขาว่ากันว่า เด็กก็เหมือนผ้าขาว
ถ้าเปื้อนแล้วมันจะซักยาก ถ้าเปื้อนมากๆก็ต้องใช้น้ำยาแรง
ยิ่งแรงผ้าก็ยิ่งบาง ยิ่งบางผ้าก็ยิ่งขาด
“
อ๊ะ ... ซี้ดดด ... อืม
!”
น้ำใสๆเริ่มปริมออกมาที่ส่วนหัวของความเป็นชาย ทว่าดูเหมือนมันจะไม่สิ้นสุดลงง่ายๆ เม็ดเหงื่อจำนวนมหาศาลผุดขึ้นมาจนเสื้อยืดสีขาวของเขาเปียกชุ่มไปทั้งตัว
“
อ้าส์ ... หื่ม
!!
”
อัคคีกัดริมฝีปากล่างของตัวเองไว้แน่น ความร้อนรุ่มที่สุมไว้กลางลำตัวกำลังรอการประทุออกมาในไม่ช้า กลิ่นบางอย่างลอยเข้ามาตีรวนจนไม่สามารถจินตนาการถึงผู้หญิงคนไหนได้เลย มันเป็นกลิ่นกายบวกกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของริอันที่เขามักจะได้กลิ่นอยู่บ่อยๆ
ท่อนกายแกร่งกลางลำตัวโป่งพองขยายใหญ่จนคับแน่นเต็มฝ่ามือ อัคคีใช้นิ้วโป้งลูบวงบริเวณส่วนหัวที่กำลังคายน้ำเมือกใสๆออกมาทีละนิด ในขณะที่ร่างกายกระตุกเกร็งตามแรงกระสั่นจนแทบบ้าคลั่ง
“
อา ...
”
อัคคีจินตนาการถึงความนุ่มนิ่มที่เขามักสัมผัสจากร่ายกายของริอันบ่อยครั้ง มันเหมือนเป็นเชื้อเพลิงอย่างดีในการสุมไฟในตัวเขาให้ร้อนมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ อัคคีอดคิดถึงใบหน้าสายหวานของ
หลานสาวตัวเอง
ไม่ได้ขณะขยับปลายนิ้วเพิ่มแรงส่งมากขึ้นอีกเท่าตัว
“
ระ ริอัน ... อืมมมม อ้าส์...
”
อัคคีแทบไม่อยากจะเชื่อหู เมื่อกี้เขาครางเรียกชื่อหลานสาวตัวเอง พร้อมกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่แปรเปลี่ยนไป เขารู้สึกเหมือนเลือดกำลังสูบฉีดแรงขึ้นทุกครั้งเมื่อใบหน้าของริอันลอยเข้ากระทบโสตประสาท
นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของนักเขียน
เหตุการณ์และพฤติกรรมของตัวละครในเรื่องไม่ได้เกี่ยวข้องหรือพาดพิงถึง
บุคคลหนึ่งบุคคลใดทั้งสิ้น
และนิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ของนามปากกา Carep diem เพียงคนเดียว ห้ามบบุคคลใด
คัดลอก ดัดแปลง ทั้งสิ้น
เครดิตรูปภาพทั้งหมด
Chuu ,DJ2,Tumblr And google search
เม้นกดดัน+โหวดเพื่อให้กำลังใจ
NO MENT NO UP
NO COPY ทุกอย่างในบทความเรื่องนี้
เฮ่ลลลโหลที่รัก>< ตอนนี้ชาสร้างแฟนเพจแล้วนะค้าาา
ตามคำเรียกร้อง มีเรื่องอะไรชาจะแจ้งในนั้นเลยโน๊ะ
ฝากกดไลค์ติดตามกันด้วยเน้อออออ <3
CARPE DIEM
Guest
