L
o
v
e
E
qua
t
ion
→
Intro
←
“มึงเลิกอ้อนวอนมันได้ยังว่ะ
!!
” ผมพูดขึ้นอย่างหัวเสีย
“ก็กูรักมันป่ะว่ะ
!!
” ใช่ฉันรักเขา
‘
นักรบ
’
แฟนคนแรกของฉันและฉันก็รักเขามากด้วย เพื่อนของนักรบไม่ค่อยชอบฉันด้วยเหตุผลที่ว่าฉันดูแลเขาได้ไม่ดี ฉันเป็นแฟนที่ไม่ดี นั่นก็เป็นเพราะฉันเป็นคนปากแข็งและหวงเนื้อหวงตัว ฉันคบกับนักรบมาได้ 1 ปีเกือบ 2 ปีแล้ว อีกแค่ 1 เดือนก็จะครบรอบ 2 ปีของเรา แต่เราก็มาเลิกกันก่อน เราไม่เคยมีอะไรกัน แม้แต่กอดจูบก็ยังไม่เคย แปลกไหม เพราะงี้มั้งเขาเลยเบื่อฉัน
เวลาเราคุยโทรศัพท์กันแล้วแม่ของนักรบมักจะตะโกนมาด่าทุกครั้ง ล่าสุดฉันได้ยินประโยคนี้
‘
จะคุยอะไรกันนักหนานี่ก็ดึกแล้วนะ แล้วผู้หญิงน่ะ มีเวลาว่างมากนักหรือไง
’
แต่พอฉันบอกเขาว่าฉันได้ยินแม่เขาด่า เขาก็ทำเป็นว่าไม่มีอะไร แม่เขาไม่ได้ด่า และเรื่องเพื่อนของเขามักจะแขวะฉันอยู่เสมอเราคบกันตอนมอปลาย ฉันเลยตัดสินใจลองหายออกมาจากเขา ฉันเป็นคนเดินออกมาเอง ฉันอยากรู้ว่าเขาจะตามหาฉันไหม ตั้งแต่เราคบกันมาเขาชอบประชดฉัน เวลาฉันงอนหรือโกรธเขามักจะไม่รู้แล้วก็ต้องกลายเป็นว่าฉันเองที่เป็นคนหายโกรธ
ตอนนี้ก็เป็นเวลา 1 เดือนแล้วหลังจากวันที่ฉันไม่เล่นโซเชี่ยว ไม่ได้ติดต่ออะไรกับเขาเลย แล้วเขาเองก็ไม่ติดต่อฉันมาเลยตั้งแต่วันที่เดินออกมา ฮ่าๆๆ แปลกไหมล่ะคนที่บอกรักฉันหนักหนา แม้แต่โทรศัพท์ยังไม่โทรมาถามฉันเลยว่าฉันเป็นอะไร ฉันหายออกมาแทนที่เขาจะรู้สึกอะไรแต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย นี่เหรอที่เขาบอกว่าฉันสำคัญ? เหอะ
!!
“รักกูก็รู้ แต่มึงตัดสินใจออกมาแล้ว แล้วมึงจะกลับไปอ้อนวอนขอความรักจากมันอีกทำไมว่ะ” ผมพูดตามตรงผมโกรธมากที่รู้ว่า
‘
ยูนะ
’
เพื่อนสาวคนสนิทของผม คนที่ผมรักมาตั้งแต่อนุบาล หนีผมไปมีแฟนเกือบ 2 ปี แล้วเธอก็เลิกกับแฟนมาได้ 1 เดือน แล้วจู่ๆ เธอก็บอกกับผมว่า เธออยากกลับไปคบกับไอ้ผู้ชายคนนั้นอีก เธอรักมันมาก แม่งเอ้ย
!!
“กูรักมัน” ฉันเอ่ยพรางก้มหน้าลงฉันรู้สึกเหมือนตอนนี้น้ำตาของฉันมันกำลังจะไหลออกมา “กูรักมันมากอ่ะมึง ฮื่อออ” แล้วตอนนี้น้ำตาของฉันมันก็ไหลออกมาซะแล้ว “กูคิดว่ามันจะตามหากู ฮึก แต่เปล่าเลย”
“ถึงขนาดนี้แล้วมึงยังอยากจะกลับไปหามันอีกเหรอว่ะ” ผมก้มลงไปนั่งข้างๆเธอพรางจับไหล่เธอเบาๆ
“กูแค่อยากลอง ฮึก มันบอกว่ามันลืมกูแล้วแต่กูไม่เชื่ออ่ะมึง กูไม่เชื่อ” ฉันปล่อยโฮออกมา
“พอเถอะกูว่ามึงทำร้ายตัวเองมากไปแล้วยู” ผมลุกขึ้นยืนแต่สายตาก็ยังมองไปที่เธอ “มึงทำแบบนี้มึงหวังจะให้มันมาสงสารมึงเหรอว่ะ มึงไม่สงสารตัวเองเหรอ คนอื่นจะมองมึงยังไง”
“มึง... มึงมองกูแบบนั้นเหรอไอ้แม็ก
!!
” ฉันถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียวเมื่อได้ยินประโยคที่เพื่อนสนิทของฉันไอ้แม็กนั่มพูดเมื่อสักครู่
‘
หวังให้มันมาสงสารมึงเหรอ
’
ที่มันพูดก็ถูกนะ แต่ว่า ฉันรู้สึกแย่กับคำพูดของมัน
“น่าสมเพช
!!
” ผมเอ่ยออกไปแล้ว ผมเอ่ยประโยคที่ไม่ควรเอ่ยออกไปแล้ว ผมโกรธเธอโมโหเธอที่เธอยอมทำขนาดนี้เพื่อที่จะรั้งให้คนที่มันหมดรักเธอกลับมา
“...” ฉันไม่มีแรงจะตอบกลับออกไปแล้ว ฉันเจ็บใจเจ็บใจกับคำพูดของมันมาก
‘
น่าสมเพช
’
งั้นเหรอ เหอะ
!!
ตอนนี้มันมีแค่น้ำตาเท่านั้นแหละที่ไหลออกมาจนเต็มแก้มฉันไปหมด
“คือ... กู ขะ...” ยังไม่ทันที่ผมจะได้เอ่ยขอโทษเธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วก็เดินมาอยู่ข้างหน้าผม
“ถ้ามึงคิดว่ากูน่าสมเพชมากนัก มึงก็ไม่ต้องมาเป็นเพื่อนกับกู
!
” ฉันตะโกนใส่หน้าแม็กนั่ม พร้อมกับเดินหนีออกมาจากตรงนั้น
“กู... ขอโทษยูนะ” ผมได้แต่เอ่ยคำขอโทษเบาๆ และมองเธอเดินจากไป ตอนนี้น้ำตาของผมมันกำลังไหลออกมา ใช่ ผมเจ็บมาก เจ็บที่ว่าเธอแบบนั้น และเจ็บที่เธอตัดเพื่อนกับผม
[
แม็กนั่ม&ยูนะ
]
►
ตัวละครหลัก
◄
[
Cd.Mark GOT7
]
Magnum Say :
แฟนมึง... แต่เมียกู!!
[
Cd.Kao Supassara
]
Yuna Say :
เรียกกูว่าแฟนแต่มึงไปเอากับคนอื่นเนี่ยนะ ไอ้เหี้ย!!
[
Cd.Tomo K-otic
]
Nakrob Say :
อย่ามายุ่งกับแฟนกู!!
,
เธอไม่ยอมให้ฉันฉันเลยต้องไปหาที่ระบาย
,
กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม
#นิยายเรื่องนี้ไรท์แต่งเป็นเรื่องแรกผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยนะคะ
#ตัวละครคือจินตนาการของไรท์นะคะไม่เกี่ยวกับบุคคลในรูปแต่อย่างใด
#ถ้าสนใจหรืออยากติดตามกดถูกใจและคอมเม้นเป็นกำลังให้ไรท์ด้วยนะคะ
ปล.ไรท์เป็นคนอธิบายเป็นตัวอักษรไม่ค่อยเก่งนะคะ ขอโทษด้วยถ้าเนื้อหาตอนไหนทำให้งง
#ติชมกันได้นะคะ (
ด่าได้แต่อย่าแรง!!
)
ห้าม!!ก๊อปเนื้อเรื่องนะคะตัวเอง
Guest
