[Yaoi]ผมเป็นนักสืบครับ

สวนสนุก

**แบมแบม**

/...ช่วงสายของวันหยุดสุดสัปดาห์ อากาศดีๆแบบนี้ผมควรจะนอนอยู่ที่บ้านสิ แล้วผมมาทำอะไรหลังพุ่มไม้ -

0-

/

แบม

:

พี่เจบี

!

ผมอยากกลับบ้านแล้วเนี่ย

!!!

เจบี

:

ใจร่มๆนะแบม พี่ยังหาจูเนียร์ไม่เจอเลย

แบม

:

แล้วพี่มาทำห่าอะไรหลังพุ่มไม๊วะ ทำไมไม่ออกไปหาเล่า

- -

เจบี

:

แหม่ ก็พี่ไม่กล้านี่นา มันเขิลอ่ะ

แบม

:

แล้วพี่ลากผมมาด้วยทำไมไม่ทราบ

เจบี

:

แบมเป็นคนบอกพี่ แบมเป็นคนหาข้อมูลให้พี่ แบมก็ต้องช่วยพี่ด้วยสิ ให้สมกับราคาที่พี่จ้างหน่อย

แบม

:

เออๆ ก็ได้วะ /ก็ถูกของพี่บีมัน  คืองี้ครับท่านผู้อ่าน ไอ้พี่บีเนี่ยมันชอบพี่เนียร์ มันมาจ้างผมให้ผมหาข้อมูลเกี่ยวกับพี่เนีย์ทุกอย่าง  ก็ไม่แปลกหรอกครับที่ผมจะหามาได้ ผมน่ะเป็นนักเสือก ถรุ้ยส์ นักสืบต่างหาก(ไรท์

:

มุกอะไรของมึง)ผมแอบแม่ทำงานนี้ครับ ผมจะหาเงินมาซื้อน้องลูกหมาที่แพงชิปหายให้แม่ ถึงบ้านผมจะรวย แต่ผมอยากหาเงินซื้อด้วยตัวเองมากกว่า ผมก็อยากทำงานด้วยหยาดเหงื่อของตัวเองเพื่อแม่บ้างเหมือนที่แม่ทำเพื่อผมมาตลอด ซึ้งไม๊ล่ะครับ ไม่ๆอย่าตะลึงๆ - - ผมกลัวว่าแม่จะไปแอบซื้อมาเลี้ยงซะก่อน ผมเลยแกล้งบอกแม่ไปว่าผมน่ะเกลียดหมาสุดๆ เลวไปอีก ฮ่าฮ่าฮ่า ว่าแต่เมื่อไหร่พี่เนียร์มันจะมาวะ กูจะกลายเป็นมนุษย์พุ่งไม้ละสึด -*-/

เจบี : นั่นไงแบม! มาแล้วๆๆๆๆ! ...เหี้ย! เนียร์มากับใครวะไอ้แบม

?!

/หลังจากที่มองตามพี่แก ผมก็เห็นพี่เนียร์เดินมากับผู้ชาย...เชี่ย! หล่อสัส ใจเย็นไอ้แบม นั่นมันผู้ชาย/

แบม : อ้าวเฮ้ย! ต้องมากับฮาร่าไม่ใช่หรอวะ/อ่อ ลืมบอกไป ฮาร่าคือน้องสาวพี่เนียร์/ หรือว่าน้องฮาร่าคนสวยจะแปลงเพศวะพี่บี ใช่แน่ๆเลย

เจบี : ไอ้ปัญญาอ่อน มึงคิดได้ไง หาดูดิ๊ว่ามันเป็นใคร มึงบอกกูว่าเนียร์โสดไม่ใช่หรอ นี่มึงตุ๋นกูอ่อไอ้แบม

แบม : -

0-

ใจเย็ดๆ เดี๋ยวหาแปป /เปลี่ยนสรรพนามทันทีครับพี่กู อ้อ! ลืมบอกไปอีก แหม่ลืมขี้ เอ้ย ขี้ลืมไปดิ -

0

- พี่บีเป็นรุ่นพี่ที่วิทลัยผมเอง เรียนอยู่ ปี3 ส่วนผมปี1 และพี่เนียร์ปี2 แล้วไอ้เหี้ยนั่นมันเป็นคราย ว่าแล้วผมก็หยิบแล็ปท็อปขึ้นมาหาข้อมูล ผ่านไปไม่กี่นาทีผมก็หาเจอ เข้ายากนิดหน่อยแต่ระดับนี้ละ จิ๊บๆ แหม่ ทั้งหล่อทั้งเก่ง สุดยอดจริงๆเลยผมเนี่ย(ไรท์

:

หลงตัวเองสัสๆ)/

แบม : เจอแล้วพี่ ไอ้นี่ชื่อมาร์ค หรือ ต้วน อี้เอิน เป็นลูกครึ่ง อเมริกา-จีน ปัจจุบันอยู่ที่เกาหลี เพราะพ่อทำธุรกิจที่นี่ เป็นลูกพี่ลูกน้องของพี่เนียร์ อยู่บ้านหลังเดียวกัน เรียนที่เดียวกัน ปีเดียวกัน ห้องเดียวกัน แต่น่าแปลกนะที่เราไม่รู้จัก เพราะมันฮ็อตมาก และก็รวยมากด้วย ซึ่งครอบครัวตระกูลต้วนทำธุรกิจหลายอย่างมากเลยพี่ทั้งถูกและผิดกฎหมาย แต่พี่อย่าปากดีไปบอกใครเขานะ ไม่งั้นผมตายแน่ ความลับเหี้ยๆทั้งนั้น...(

‘

-

‘

)

เจบี : 0.0 .มอง

แบม : มองผมทำไมเนี่ย

?!

เจบี : กูตะลึง มึงแมร่งสุดยอดจริงๆ กูนับถือ

แบม : ดูด้วยว่านี่ใคร

เจบี : แบมแบมจอมเสือก

แบม : ไอ้ห่าพี่บี! พูดให้มันดีๆนะ

เจบี : กูพูดผิดตรงไหนวะ/ไอ้พี่บีแมร่งกวนตีน ไหนดูซิว่าไอ้ต้วนมันมีความลับอะไรบ้าง ...

0

.

0

/

แบม

:

พี่บี

!

มึงดูนี่ ไอ้ต้วนมันเคยสั่งเก็บคนที่คิดไม่ซื่อกับพี่เนียร์ด้วย นี่ไม่รวมกับคู่แข่งทางธุรกิจอีกหลายลายนะ แมร่งโหดสัสอ่ะ ผมว่าพี่ได้งานใหญ่แล้วว่ะ

เจบี

:

ไอ้เหี้ยเอ๊ย ยิ่งกว่าสู้กับพม่าสมัยสงครามโลกอีก

!!

แบม

:

ใจเย็นๆนะพี่ ผมเชื่อว่าพี่ทำได้

เจบี

:

แน่นอน กูเก่ง

แบม

:

เหอะๆ มั่นเนอะคนเรา - -

เจบี

:

ไอ้เด็กเวร

!

แบม

:

เหอะ พี่ ผมพึ่งนึกได้ว่ามีนัดกับพี่แจ็คว่ะ ไปก่อนนะพี่

เจบี

:

เออๆ ขอบใจมากนะเว้ย

แบม

:

ไม่เป็นไรพี่ /พูดจบผมก็กวาดของทุกอย่างลงในเป้ ต้องแอบพี่เนียร์ปะวะ ไม่ต้องหรอก เดินเท่ๆไปเลยละกัน เห็นก็เห็นคงไม่มีอะไรหรอก คิดได้ดังนั้นผมก็รีบตรงดิ่งไปที่รานจอดรถทันที/

**มาร์ค**

เนียร์

:

พี่มาร์คช่วยหาหน่อยสิ ผมเจอพี่เจบีที่นี่จริงๆนะ /น้องสุดที่รักที่โทรไปปลุกผมตั้งแต่เช้าเพราะเจอผู้ชายที่ชอบ ใช่ครับอ่านไม่ผิดหรอก น้องผมมันชอบผู้ชาย เฮ้อ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไป อีกอย่างน้องผมมันไม่ได้ชอบใครรักใครง่ายๆซะด้วย ผมก็เลยตามใจในเรื่องนี้ ฮาร่าก็ดันมาป่วย หน้าที่เลยตกมาที่ผม/

เนียร์

:

อ๊ะ

!

นั่นมันแบมแบมนี่นา มาทำอะไรที่นี่เนี่ย /ผมมองตามสายตาของเนียร์ไปก็เจอกับเด็กคนนึง เชี่ย

!

น่ารักว่ะ อะไรน่ะ ตัวเล็ก ตากลม อือหือปากน่าจูบ(?) และแก้มกลมๆที่น่าฟัด ไหนจะผิวขาวๆนั่นอีก เอื้อออ ตายครับ/

มาร์ค

: 0.0

เด็กผู้หญิงหรอ??

เนียร์

:

ฮ่าฮ่าฮ่า พี่มาร์คนั่นมันเด็กผู้ชาย แหม่ดูมองเข้าสิ น่ารักใช่ไม๊ล่า

มาร์ค

:

เด็กผู้ชาย?? เรด่ากูพังแล้วเนียร์

เนียร์

:

ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่นั่นมันเด็กผู้ชาย แสบใช่เล่นเลยนะ ต่างจากหน้าตาลิบลับเลยแหละ แล้วรู้มาว่าแบมทำงานเป็นนักสืบ ฝีมือนี่ยอมเค้าเลย ตอนแรกก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่วันก่อนมีคนมาค้นประวัติผม จากที่วีสืบมาได้มั่นใจเลยว่าเป็นแบมแน่นอน เพราะนักสืบที่มีอายุน้อยแถมฝีมือเยี่ยมมีแบมแค่คนเดียว  ขนาดวีที่ว่าเก่งยังสู้เด็กคนนี้ไม่ได้เลย

Rrrrrrrrrrrrrrr~~~

เนียร์

:

วีโทรมาแหนะ มีอะไรรึป่าว? ติ๊ด. ฮัลโหลวี มีอะไรรึป่าว??

วี

:

คุณหนูครับผมโทรหานายน้อยไม่ติดไม่ทราบว่าอยู่ด้วยกันรึป่าวครับ

เนียร์

:

อ่อ อยู่ด้วยกันมีอะไรรึป่าว

วี

:

มีครับเรื่องใหญ่ด้วย มีคนแฮ็กประวัติลับของนายน้อยได้ครับ ผมพยายามแล้วแต่มันเก่งมาก ผมสงสัยว่าจะเป็นคนเดียวกับที่ค้นประวัติคุณหนูน่ะครับ

เนียร์

:

แย่แล้ว ถ้าความลับของพี่มาร์คถูกเผยแพร่ออกไปล่ะก็....

วี

:

ครับ เกรงว่ามันจะส่งผลถึงธุรกิจของนายท่านที่กำลังจะตกทอดมาสู่นายน้อยน่ะครับ

เนียร์

:

เดี๋ยวพวกฉันจัดการเอง ขอบใจมาก

ติ๊ด.  เฮ้ออออ

มาร์ค

:

มันเกิดอะไรขึ้นเนียร์??

เนียร์

:

พี่โดนแฮ็กประวัติลับน่ะ

มาร์ค

:

เป็นไปไม่ได้ แล้ววีล่ะ มีใครที่เก่งกว่าวีงั้นหรอ

เนียร์

:

มีคนเดียวเท่านั้นแหละพี่

มาร์ค

:

มันเป็นใคร??

เนียร์

:

แบมแบม

***Writer***

ไรท์เตอร์ : ฮัลโหล~~~

นี่เป็นนิยายเรื่องแรกของเค้า

ลงยังไม่เป็นเลยว่ะจริงๆ - -

#งานหยาบนะคะ#

พอดีไม่ใช่คนโลกสวย

อยากแต่งตามใจคนอ่านอ่ะ เพราะเข้าใจว่าอ่านแล้วขัดใจเป็นไง555+

ไม่ดราม่า ไม่น้ำเน่า เพราะไม่ชอบแนวนี้บ่องตรง แต่อาจจะมีมาบ้างตามอารมณ์ - -

**หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ