-
The hell pub
-
“ฟ่าง เบาเว้ยเบา แกดื่มเหล้าไม่เป็นนะเว้ย” กีวี่ เพื่อนสาวคนสนิทของฉันยั้งมือฉันไว้ เมื่อเห็นคนไม่เคยดื่มอย่างฉัน กระดกเหล้าเข้าปากอย่างไม่ขาดมือ แต่อารมณ์ตอนนี้ของฉันน่ะหรอ ไม่หยุดง่ายๆหรอก ถ้าไม่เมา ไม่เลิก
!
“นี่ ผีเมไรเข้าแกหรือไง หา
!
” โบนัสเพื่อนสาวคนสนิทอีกคน ตะคอกอย่างโมโห ปกติแล้วฉันเป็นคนที่จะเรียกได้เลยว่า อบายมุขนี่ไม่ข้องไม่เกี่ยวเลย ออกจะติดรังเกียจด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ฉันกลับกำลังทำในสิ่งที่ตัวเองรังเกียจอยู่ เพียงเพราะต้องการระบายความเครียดออกมา
“ทำไม ทะเลาะกะไอ้ไวท์มารึไง” ไวท์ที่กีวี่พูดถึงคือแฟนของฉันเองค่ะ เป็นถึงเดือนคณะบริหารเลยนะคะ ซึ่งแน่นอนว่า
….
ก็ต้องมีผู้หญิงมาเกี่ยวพันจำนวนไม่น้อยอยู่แล้ว แต่แปลกมั้ยคะ
….
ที่ไวท์เลือกที่จะมาคบกับฉัน เด็กสาวธรรมดาๆคนนึงที่ไม่ได้มีอะไรให้น่าดึงดูดเลยสักนิด ไวท์ตามเอาใจไปรับไปส่งฉันมาตลอดเวลา เราคบกันได้มาครึ่งปีแล้วค่ะ มันดูเหมือนทุกอย่างดูดีใช่มั้ยคะ แต่ว่ามันกลับไม่ช่วันนี้ วันนี้เป็นวันครบรอบ
6
เดือนของฉันกับไวท์ ฉันเลยกะจะไปเซอร์ไพรส์ไวท์ที่บ้าน เพราะเขาโทรมาบอกว่าไม่สบาย แต่พอฉันเข้าไปฉันกลับเจอ
….
“ไอ้ฟ่าง พวกฉันถามแกอยู่นะเว้ย” กีวี่เดินมากระชากมือฉันออกจากปาก ที่กำลังจะกระดกเหล้าอีกครั้ง กีวี่แย่งแก้วเหล้าออกก่อนจะกระแทกลงบนโต๊ะ
“เป็นอะไร” โบนัสมานั่งประกบข้างฉันพลางถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นลง เพราะโบนัสรู้ว่าถึงโมโหฉันไปก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย น้ำตาของฉันค่อยๆไหลออกมาอย่างช้าๆ ก่อนจะเอี้ยวไปกอดคอโบนัสและร้องไห้จนตัวโยน
“เป็นไรแก หรือไอ้ไวท์ทำอะไร แกบอกมาเลยนะ ฉันจะให้คนของป๊าไปกระทืบมัน” กีวี่นั่งขนาบข้างอีกคนก่อนจะจับบ่าฉันเบาๆอย่างเป็นห่วง แต่ฉันพูดอะไรไม่ออกอีกแล้ว ฉันไม่อยากนึกถึงมัน มันร้ายเกินไปสำหรับแฟนคนแรกของฉัน
“ฉันอยากมาวววว” ฉันพูดเบาๆอย่างอู้อี้ ก่อนจะหันไปหยิบแก้วเหล้ามากระดกดื่มอีกครั้ง
“เออๆ อยากเมาหรืออยากทำอะไรก็ทำให้มันสุดๆไปเลย มา ชนๆ” เคร้ง
!
เสียงแก้วกระทบกันของเราสามคนตามคำพูดของกีวี่ ฉันมีเพื่อนที่มีดีกรีเป็นถึงเน็ตไอดอลและนางแบบ กีวี่และโบนัสเป็นคนสวยที่ฮ็อตและเซ็กซี่มาก ใครๆก็เหหลรยวหลังมอง ตอนนี้สายตาของคนในผับก็มองพวกเธอเหมือนกัน
“ทำมายยยย แกสองโคนนนน ถึงมาคบกับฉัน” ฉันถามคำถามอย่างเพ้อๆ
“ก็แกนิสัยดี น่ารักไง แกถามทำไมเนี่ย” โบนัสหรี่ตามองอย่างสงสัย
“ไม่จริง
!
ถ้าฉันน่ารัก แล้วทำไม ทำมายยยยย” อึกๆ ฉันยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง ความเจ็บปวดที่ใจมันสาหัสมากจริงๆนะ
“นี่แกบอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ มันเกิดอะไรขึ้นกัน” ฉันได้ยินเสียงของโบนัสทุกคำ แต่ไม่อยากตอบอะไรก็เท่านั้น ฉันลุกขึ้นยืนก่อนจะถอดเสื้อคลุมสีชมพูอ่อนออก เผยให้เห็นชุดกระโปรงสายเดี่ยว ยาวเหนือเข่าเล็กน้อย และก็เผยให้เห็นถึงเนินอกขาวๆที่โผล่พ้นออกมาอีกด้วย แต่ฉันในตอนนี้กลับไม่รู้สึกอายใดทั้งสิ้น ฉันอยากปลดปล่อย
!
ฉันเดินเซๆจะไปเต้นกลางฟลอร์แต่ก็ชนกับแผงอกของผู้ชายคนนึงอย่างจัง ผู้ชายปริศนารับฉันไว้ในอ้อมแขน
“ข้าวฟ่าง” รู้ชื่อฉันได้ไง ฉันไม่รู้จักนายนะ ฉันพยายามลืมตาเพื่อมองหน้าเขา แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือมันเบลอไปหมดเลย
“อ้าว คิน” เหมือนกับเพื่อนฉันจะรู้จักนะ
“พามันกลับมานั่งทีสิ” เสียงโบนัสบอกให้ชายร่างสูงพาฉันกลับไปนั่งที่เดิม แต่มีหรือที่ฉันจะยอม ฉันพยายามสลัดเขาออก แต่มันกลับไม่มีแรงสักนิด
“ปล่อยน้าาาาา”
“ทำไมฟ่างถึงได้เป็นยังงี้อ่ะ” ผู้ชายตัวสูงยังคงถามต่อไป แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนอยากจะอ้วก
“โอก แหวะ”
“ข้าวฟ่างไหวมั้ย” เสียงชายคคนเดิมถาม
“ฉานนนนนจาเต้น” ในที่สุดฉันก็หนีจากการเกาะกุมของเขาได้ ฉันเดินเซๆเพื่อไปเต้นอย่างสุดเหวี่ยง ความเครียดจงหายไปซะ ความเสียใจจงหายไป
“ข้าวฟ่าง”
“ปล่อยมันเถอะคิน” กีวี่พูดพลางยกแก้วขึ้นดื่มบ้าง เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ฉันสลับเต้นบ้างดื่มบ้าง กีวี่กับโบนัสก็เช่นกัน แต่ตอนนี้เหมือนทั้งฉันและอีกสองสาวจะไม่ไหวซะแล้วล่ะ
-
Pakin part
-
ผมมองสองสาวสุดฮ็อตและผู้หญิงอีกหนึ่งคนที่ยังดื่มไม่หยุดก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ อะไรที่ทำให้เธอเป็นได้ถึงขนาดนี้นะ ข้าวฟ่าง
“วี่ ทำไมเมาแบบนี้เนี่ย” อีธาร์แฟนของกีวี่มาถึงก็บ่นอุบก่อนจะอุ้มเธอแล้วเดินออกไป ซึ่งผมก็เป็นเพื่อนกับอีธาร์นี่ล่ะ
“ไม่มาววววววว” กีวี่พูดพลางโน้มคออีธาร์มาจูบเบาๆ
“คืนนี้โดนแน่” อีธาร์ยิ้มกรุ้มมกริ่มก่อนจะยักคิ้วให้ผมและเดินออกไป ผมหน้าขึ้นสีนิดนึงเพราะตัวผมค่อนข้างที่จะไม่ประสีประสากับเรื่องนี้สักเท่าไหร่ คือผมค่อนข้างออกเนิร์ดน่ะ แต่ที่มาที่นี่ได้เพราะเพื่อนผมมันติดธุระและห่วงแฟนก็เลยขอร้องให้มาช่วยเฝ้าให้หน่อย
“โบ อ่อยอีกแล้วนะ” มาสเตอร์เพื่อนผมอีกคนและเป็นแฟนของโบนัสก็ถอดเสื้อนอกออกเพื่อปิดบังส่วนหน้าอกของแฟนไว้อย่างหวงแหน ก่อนจะอุ้มโบนัสเข้ามาไว้แนบอก เอ้อ แล้วถ้าไปกันหมด แล้วข้าวฟ่างล่ะ
“เดี๋ยวๆ แล้วเพื่อนโบกะวี่อ่ะ” ผมชี้ไปที่ข้าวฟ่าง ซึ่งสาวเจ้าก็ยังคงดื่มไม่หยุดเลย
“ช่วยหน่อยละกัน” มาสเตอร์พูดแค่นั้นแล้วก็เดินออกไป เดี๋ยวนะ คือสรุปผมต้องไปส่ง
ข้าวฟ่างงั้นสิ ผมอยากบอกมาสเตอร์เหลือเกินว่าผมไม่รู้จักบ้านข้าวฟ่าง แต่ก็ไม่ทันแล้ว
“เธอ กลับกันเถอะ” ผมไม่กล้าเรียกชื่อถึงแม้จะรู้จักชื่อก็ตาม ซึ่งเป็นผมฝ่ายเดียวด้วยนะที่รู้จัก เพราะสาวเจ้าเธอไม่รู้จักผมหรอก
“ผับยังไม่ปิดเลยยยยยย” เธอพูดพลางกระดกแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่
“เหล้ามันเป็นผลสะ อึกๆ” ผมโดนสาวเจ้ากรอกเหล้าเข้าปากซะอย่างนั้น อึ๋ย ผมดื่มไม่เป็นนะ แหวะๆ และพอผมจะพูดอีกเธอก็กรอกปากผมอีก สรุปแล้วผมโดนเธอมอมเหล้าครับ
“กลับกัน” ผมตัดสินใจก่อนจะพยายามประคองเธอไปที่รถ แต่ก็เห็นสายตาโลมเลียที่มองมาที่หน้าอกของเธอไม่น้อย ผมเลยต้องเอาเสื้อคลุมที่เจ้าตัวสลัดทิ้ง นำมันมาคลุมให้เธออีกครั้ง
รู้สึกแอบมึนๆนะ สารภาพเลย เพราะตัวผมไม่เคยดื่มน่ะแหล่ะ กว่าจะพาเธอมาที่รถนี่อยากลำบากมากจริงๆนะ ผมพยายามคุมสติก่อนที่จะสตาร์ทรถ ว่าแต่ผมจะไปส่งเธอได้ยังไงในเมื่อผมไม่รู้จักบ้านเธอ
“เธอ บ้านเธออยู่ไหน” แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับเลย นอกจากเสียงร้องเพลงอกหักที่เธอเป็นคนร้อง อกหักมาหรือไงนะ ผมแอบคิด เมื่อไม่ได้คำตอบผมจึงตัดสินใจพาเธอมาที่คอนโดของผม เอ่อ คือผมไม่ได้จะทำไรไม่ดีนะ เพียงแต่คอนโดผมมันอยู่ใกล้ แล้วที่สำคัญไอ้ที่จะให้ผมโทรถามเพื่อนของเธอก็คงไม่ได้คำตอบหรอกครับ ป่านนี้ไม่รู้โดนคุณแฟนลงโทษยังไงบ้าง
-ห้อง
577
-
“นาย พา ฉันมาที่หนายยยยย” เธอพูดอู้อี้ๆจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง
“โทษทีนะ คือฉันไม่รู้จักบ้านเธอน่ะ ก็เลยพามา
….
”
“ฉันจากกินเหล้าาาาา”
“เหล้าน่ะมันเป็นผลเสียต่อร่างกายรู้มั้ย ดื่มมากมันจะทำให้เสีย เฮ้ย เธอจะทำไรเนี่ย” สาวเจ้าถอดเสื้อคลุมออกก่อนจะค่อยๆดึงชายกระโปรงขึ้น เหมือนเธอจะถอดเสื้อผ้า
“จะทำอะไร” ผมหน้าแดงและร้อนผ่าวอย่างมาก ดีนะคว้ามือไว้ทัน
“มันร้อนนนนนน” เธอทำหน้าหงุดหงิดใส่ผม
“งั้นก็ไปอาบน้ำ” ผมดันหลังเธอเข้าไปในห้องนอน อย่าเข้าใจผมผิดนะ คือห้องอาบน้ำอยู่ในห้องนอนน่ะครับ
แต่เพราะเธอจะล้มผมเลยต้องรีบรับเธอไว้ แต่มันก็ไม่ทัน เราสองคนเลยล้มลงบนเตียงทั้งคู่
ผมจะลุกขึ้น แต่สาวเจ้าก็คล้องคอผมไว้ก่อน คือสถานการณ์ชักล่อแหลม ผมสบตากับดวงตาใสๆที่ตอนนี้ดูหวานเยิ้มอาจจะเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็ได้ ก็บอกแล้วว่ามันไม่ดี
“นาย
….
”
“
………
” ผมไม่กล้าขยับปากเพราะกลัวว่าจะโดนริมฝีปากของคนข้างล่าง
“ฉันอยากดื่ม”
“แต่”
“นะ นะๆ” เธออ้อนผมเสียงหวาน ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์รึเปล่า ผมถึงได้รู้สึกว่าหน้าของผมมันร้อนนัก ผมเลยพยายามดึงมือเธอออกก่อนที่จะลุกขึ้น เพราะรู้สึกเหมือนกำลังโดนแรงดึงดูดบางอย่าง ซึ่งต้องเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าแน่ๆที่ทำให้ผมรู้สึกร้อนๆชอบกล
“เธอนอนเถอะ” พอผมยันตัวได้ก็รีบลุกขึ้นมาทันที เธอจับมือของผมไว้ก่อนจะลุกขึ้นนั่งตาม
“นอนกับฉันนะ”
“หา” ผมตกใจหนักมาก ก่อนจะค่อยๆดึงมือเธอออกคือผมเปล่ารังเกียจนะ แต่มันเขิน
“เธอเมามากแล้ว นอนเถอะ” ผมต้องรีบเดินออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุดแต่
….
สาวเจ้าก็เดินมาขวางหน้าผมไว้
“เพราะฉันไม่สวยหรอ หรือเพราะฉันเซ็กซี่ไม่พอ” สายเดี่ยวข้างซ้ายของเธอมันหลุดลงจนผมต้องรีบเบือนหน้าหนีอย่างเขินจัด รู้สึกมึนๆแล้วแฮะ
“คือไม่ใช่”
“แล้วทำไมล่ะ นายอยากเห็นมากกว่านี้มั้ย” ไม่ทันที่ผมจะตีความหมายคำพูดของเธอให้เข้าใจ เธอก็ทำท่าจะรูดซิปชุดกระโปรงข้างหลังลง ทจนผมต้องรีบจับมือเธอไว้ มันเลยเหมือนเรากอดกันอยู่กลายๆ
“เธอไม่ควรทำ” เสียงของผมหายใจเพราะเธอเขย่งปลายเท้าขึ้นมาจูบผมเบาๆ ก่อนจะผละออก มันทำให้ผมใจเต้นรัวจริงๆ
เรามองตากันอยู่เนิ่นนาน สายตาของเธอช่างเชื้อเชิญผมเหลือเกิน สติของผมก็ใกล้จะหลุดเต็มที
“เธอ”
“คืนนี้อยู่กับฉันนะ” เธอพูดก่อนจะค่อยๆโน้มคอผมลงมาจูบเบาๆ ในตอนแรกผมก็ค่อนข้างตกใจ แต่ว่าร่างกายกลับไม่ผลักไสเธอเลย ทั้งที่หัวสมองก็ยังสั่งการ จูบของเธอไม่ได้ร้อนแรงแต่มันอ่อนหวานจนผมอดที่จะตอบสนองต่อจูบของเธอไม่ไหว ผมค่อยๆโอบรอบเอวเธอช้าๆอย่างไม่ค่อยมีสติ จูบของเราเริ่มดูดดื่มขึ้นเรื่อยๆ มือผมค่อยดึงสายเดี่ยวอีกข้างลงก่อนที่จะรูดซิปที่กระโปรงเธอช้าๆตั้งแต่หลังจนถึงสะโพก และเสื้อผ้าของเธอก็กองลงกับพื้น ผมค่อยๆซุกไซ้ที่คอขาวเนียนช้ๆอย่างหื่นกระหาย กลิ่นหอมจนผมหยุดไม่ได้ ลมหายใจร้อนๆของเธอที่รินลดต้นคอผมยิ่งทำให้ผมหยุดตัวเองไม่อยู่ ผมค่อยๆปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกขณะที่จูบกับเธอ
มือของผมเลื่อนไปปลดตะขอบราของเธอช้าๆ ก่อนที่ผมจะจูบแล้วกดลงเธอบนเตียงเบาๆ
“คืนนี้เป็นของผมนะ”
