“ปล่อยนะ
!
”
“อะไร? ฉันทำอะไรงั้นเหรอ”
ฉันหันไปมองเขาทันที่หน้าทึ้งมากเขาพูดอย่างงี้ได้ทั้งๆ ที่แขนเขาโอบรัดเอวบางๆ ของฉันอยู่แถมฉันก็ยังนั่งอยู่บนตักนุ่มๆ ของเขาเนี่ยนะ
!!!
พระเจ้า
!!
“ปล่อย
!
เล่นแบบนี้ไม่ดีเลยนะ”
“ทีเธอยังชอบอ่อยฉันเลย ทำไมฉันจะอ่อยเธอบางไม่ได้ หืม?”
“พูดบ้าอะไรน่ะ
!
ฉันไม่เคยทำอย่างนั้นสักครั้ง”
“แล้วไอ้การที่เธอไปเจอฉันที่เรือนกระจกทุกวันแบบนั้นเป็นผู้ชายคนไหนเขาก็เรียกว่าอ่อยนั้นแหละ”
“ฉันแค่อยากเข้าไป...”
“หึ
!
ไม่มีทาง...”
“ง่ะ...”
“จะว่าไปแล้ว...ตัวเธอนี่นุ่มนิ่มดีนะแถมมีกลิ่นหอมอีกด้วย”
“...หืออ
T_T
...”
“กลัวงั้นเหรอ...หืม?”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบพล่าน แต่ยังไม่ยอมเอาจมูกโด่งๆ นั้นออกไปสักที ขอร้องเถอะ
“ กะ กลัว...”
“ว่าไงนะ...”
“ฉันกลัว พอแล้วไม่เอาไม่เล่นแบบนี้”
“เธอจะเชื่อฟังฉันใช่ไหมบอกสิ...” เขาถามพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น
“...”
“เงียบเหรอ...หืม”
“หือๆ..”
เขาใช้วิธีเอาคางมาเกยบนไหล่ฉันแทน ลมอหายใจอุ่นๆ นั้นกำลังเป่ารดต้อนคอฉันและดูเหมือนถ้าฉันยังไม่ยอมตกลงเขาจะใช้วิธีที่มากกว่านี้ขึ้นไปอีก รุ่นพี่เขามีสิทธิ์บังคับรุ่นน้องด้วยวิธีแบบนี้งั้นเหรอ จะฟ้องผอ. ก็ไม่ได้ก็เขาไม่ใช่เด็กของโรงเรียนนี้แล้วนิ โหย..น้ำตาจะไหล
“จะยอมเชื่อฟังไหม ...ถ้าใครมาเห็นเราสภาพนี้อาจจะเข้าใจผิดว่าเรากำลัง...”
“พอแล้ว
!
ยอมแล้ว”
“ยอม..ยอมอะไรละ”
“ก็ยอมเชื่อฟังพี่ไง พอใจหรือยังเล่า
!
”
Guest
