คุณพารัน หนูแพรววรินทร์

เรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องแรกบนเส้นทางการเป็นนักเขียนฝึกหัดค่ะ

“คุณพารัน! คุณจะทำอะไร” หญิงสาวร้องถามด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนจะตกใจสุดขีดเมื่อชุดที่สวมใส่ถูกกระชากจนขาด ตามมาด้วยเสียงขอร้องความช่วยเหลือ
“ร้องให้ตายก็ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอกแพรววรินทร์ เพราะถ้าฉันยังไม่ได้คำตอบจากเธอ เธอก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไปพบใคร” พารันตะคอกตอบด้วยเสียงดุดัน
“แต่ฉันไม่มีอะไรจะบอกคุณ” แพรววรินทร์ยกมือผลักไสคนใจร้ายออกห่าง แต่ยิ่งผลักไสมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเพิ่มแรงบีบที่ต้นแขนเธอมากเท่านั้น
“ผู้หญิงมารยาอย่างเธอ พูดอะไรมาใครจะเชื่อ แล้วบ้างทีอาจจะเป็นคุณหญิงแม่ของเธอก็ได้ที่ทำให้กี้หายไป ในเมื่อคุณหญิงแม่ของเธออยากประเคนเธอให้ฉันซะออกนอกหน้าขนาดนั้น”
“คุณพารัน! คุณเลิกพูดจาดูถูกพวกเราสักที แล้วจะบอกให้ว่าฉันไม่เคยคิดอยากได้คุณมาเป็นสามีด้วย!” เธอตะโกนด่าเขาออกไปด้วยความโมโหเช่นกัน
“เธอแน่ใจว่าไม่อยากได้” ปากหยักร้อนผุดรอยยิ้มร้ายลึก พลางโน้มหน้าเข้าใกล้แล้วกดสายตามองต่ำและโฟกัสที่ทรวงอกอวบอิ่ม
รอพบกับความใจร้ายของ คุณพารัน ที่มีต่อ หนูแพรววรินทร์ ได้ใน รักซ่อนร้ายหัวใจซาตาน อีกไม่นานเกินรอค่ะ
(ปล. (1) ไรท์ขอขัดเกลาเนื้อหาใหม่ก่อนนะ แบบว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกๆ ที่ไรท์กระโดดเข้าสู่วงการ การเป็นนักเขียนฝึกหัดค่ะ ต้องขัดเกลาและเรียบเรียงเนื้อหาทั้งหมดก่อน(แต่โครงเรื่องไม่มีการปรับเปลี่ยน) แล้วจะมาอัพให้อ่านกันนะคะ ^____^
(ปล. 2) เรื่องนี้เคยออกกับสำนักพิมพ์มายเลิฟ เมื่อปี 2554 ค่ะ (รูปเล่มตอนนี้น่าจะมีอยู่นะคะ)

ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ
รัก...มนสิวรรณ/หงสรถ/ธิชาร์








