.
.
.
.
“
มึง
..
กลับกันเถอะกูกลัว
”
เสียงใสถามอย่างสั่นเครือ
“
แปปเดียวน่ากูก็อยู่มึงจะกลัวไรวะ
”
เสียงทุ้มตอบปัด
“
แต่มึง
..
กูกลัวกูไปรอมึงที่อื่นไม่ได้หรอออ
??
ร้านหมูปิ้งห๊อมหอมที่ผ่านมาก็ได้นะมึงนะ
...
ใช่
!!
กูหิวไปหาไรกินกันก่อนเถอะมึงงงงงงนะะะะ
”
หญิงสาวเริ่มรบเร้าจะกลับเพราะว่าเธอน่ะกลัวผีสุดๆ
!!
“
อย่าหน่าเบลถ้ามึงยังกวนกูอยู่แบบนี้มึงก็จะต้องอยู่ที่นี่นานขึ้นเงียบซะดูต้นทางให้กูแล้วจะได้รีบกลับกัน
”
ไม่รอช้าร่างสูงเดินดุ่มๆนำทางเพื่อนสาวคนสวยที่เดินเบียดจนแทบจะสิงร่างเขาอยู่แล้วเข้าไปยังสุสานหลังโบสถ์
“
แต่มึงไม่ได้บอกนี่นาว่ามึงจะมาสุสานอ่ะมึงก็รู้ว่ากูกลัวอะ
”
ความกลัวที่ค่อยๆเพิ่มมากขึ้นหลังจากเดินลึกเข้ามาในสุสานทำให้เธอไม่อยากอยู่ที่นี่เท่าไรนัก
“
ช่วยไม่ได้พอกูบอกจะเลี้ยงมึงก็ตกลงทันทีเลยไม่ใช่รึไงอดทนแปปเดียวน่า
...
กูทำไม่นานหรอก
”
.. เสียงทุ้มตอบอย่างเรียบเฉยและกล่าวประโยคสุดท้ายอย่างแผ่วเบา
…
ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินมาถึงต้นไม้ใหญ่หลังโบถส์ดูเหมือนจะถูกจัดไว้ในตอนเช้าเนื่องจากดอกไม้ที่ประดับประดารอบหลุมศพยังคงไม่โรยเท่าใดนัก
ชายหนุ่มเดินสำรวจไปมารอบๆเพื่อหาอุปกรณ์ก่อนจะเรียกเพื่อนสาวคนสนิทให้มานั่งดูต้นทางใต้ต้นไม้
“
มึงไปนั่งข้างหลังต้นไม้ไป
”
ชายหนุ่มบอกเพื่อนสาวให้ทำตาม
“
ไม่
!!
กูกลัวกูจะนั่งข้างหลังมึง
”
พูดจบไม่พอเพื่อนสาวคนสวยรีบเดินมานั่งจุ้มปุกอยู่ด้านหลังเพื่อนชาย
“
ตามใจ
”
พูดจบเพื่อนชายก็เริ่มลงมือขุดดินที่เพิ่งถูกกลบใหม่
เพื่อนสาวมองไปรอบๆเพื่อดูต้นทางให้อย่างนิ่งเงียบเพราะอยากจะให้งานเสร็จไวๆจะได้กลับสักที
ไม่นานนักพลั้วที่ไปหยิบยืมมาโดยพละการตอนเดินสำรวจก็กระทบกับฝาโลงเข้าอย่างจัง
กึก
!
หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยแล้วเอ่ยถามว่า
..
“
มึง
..
อย่าบอกนะว่ามึงจะ
?? ”
เธอมองไปยังเพื่อนชายของเธอเพื่อหาคำตอบ
“
ใช่แล้วตอนนี้มึงก็ต้องไปนั่งต้องนู้นเพราะถ้ามึงนั่งตรงนี้มึงก็จะต้องเห็นศพเน่าๆแล้วมันก็จะติดตามึงไปอีกนานนนน
”
ชายหนุ่มแกล้งขู่เพื่อนสาวให้กลัวเพื่อจะให้เธอไปอยู่ในมุมที่มองไม่เห็นโลงศพ
หญิงสาวนิ่งเงียบไปเนื่องจากคิดอะไรไม่ออกเพื่อนหนุ่มของเธอเห็นดังนั้นจึงรีบฉวยโอกาสพาเธอไปนั่งด้านหลังต้นไม้
“
ไม่เป็นไรหรอกน่า
มึงเชื่อกูดิ
”
เสียงทุ้มพูดพลางจับไหล่เพื่อนสาวของเขาเดินมายังตำแหน่งที่ต้องการ
จากนั่นกดบ่าเธอลงเบาๆแล้วบอกให้เธอหลับตาเพื่อที่จะไม่ต้องกลัวที่จะเห็นในสิ่งที่เธอกลัว
เพื่อนสาวทำตามอย่างว่าง่าย
เพื่อนชายลูบหัวเธอเบาๆก่อนจะบอกกับเธอว่า
“
หลับตารอตรงนี้เดี๋ยวกูมาแปปเดียวอย่าลืมตาเด็ดขาด
” ..
แล้วเสียงฝีเท้าก็ค่อยๆเดินห่างออกไปพร้อมเสียงเศษดินที่กระจายออกเพราะถูกปัดก็ดังขึ้น
เมื่อหลับตาลงหญิงสาวรู้สึกสงบมากขึ้นพลางมีสติขึ้นมาได้เล็กน้อย
..
ทำไมเพื่อนหนุ่มของเธอถึงต้องมาที่นี่
.. ?
“
ครืดดด
.. ”
หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเสียงดังทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์เธอยังหลับตาแน่นสนิทมือของเธอกอดตัวเองไว้แน่น
ไม่ผิดแน่
...
เธอคิดในใจว่าฝาโลงกำลังถูกเปิดออกเพื่อนของเธอมาทำอะไร
?
แล้วใครคือคนที่อยู่ในโรงศพนั้น
??
“
มึง
.. ”
เพื่อนสาวเรียกเบาๆ
“ ….. ”
ไม่มีเสียงตอบรับจากเพื่อนของเธอ
หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆคลานจากหลังต้นไม้มายังหลุมที่ถูกขุดลึกลงไปเธอค่อยๆขยับตัวเข้ามาใกล้อย่างเงียบเชียบความสูงของสันดินอาจช่วยบังเธอไม่ให้เห็นศพหน้าตาเน่าเฟะได้
ร่างบางกึ่งคลานกึ่งนอนอยู่ที่ขอบหลุมดินเธอใช้ความกล้าอีกครั้งแล้วแอบมองทันใดนั้น
!!
สายตาของเธอเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจน้ำตาเริ่มเอ่อล้นพร้อมกับความสับสนอลม่านในหัวของเธอ
!!
ภาพเพื่อนชายของเธอกำลังจูบไซร้อยู่กับศพหญิงสาวผิวซีดไร้วิญญาณในโลงศพ
!!
“
เห้ออลืมหยิบเควายมาซะได้
”
ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆหลังจากพบว่าลืมของสำคัญไว้ที่บ้าน
เธอไม่ได้เข้าใจผิดแน่ๆทำไมกันทำไมในหัวของเธอมีแต่คำถามมากมาย
ความกลัวกลับมาสู่ใจเธออีกครั้งเธอถอยร่นออกมาแต่
..
กร้อบ
!!
เธอทำกิ่งไม้หัก
!!
เสียงหักของกิ่งไม้ทำให้ชายหนุ่มพรวดพราดลุกขึ้นมามองไปยังบริเวณที่เกิดเสียง
“
มึงทำอะไร
!! ”
หญิงสาวถามออกมาด้วยความตกใจ
...
พลางมองกลับไปยังเพื่อนชายของเธอด้วยสายตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา
“ ……. ”
ไม่มีมีคำตอบกลับมาจากร่างใหญ่ที่ยืนนิ่งสงบตรงหน้าของเธอ
“
มึงบ้าไปแล้วหรอทำไมมึงบอกกูสิ
มึงบอกกู
!! ”
เพื่อนสาวที่กำลังเสียใจและสับสนกับสิ่งที่ได้เจอจึงถามออกไป
..
ชายหนุ่มปืนขึ้นมาจากหลุมศพและค่อยๆเดินเข้ามาหาเธอโดยปราศจากคำพูดใดๆ
ในขณะที่เพื่อนสาวเริ่มรู้สึกกลัวเพื่อนของตัวเองขึ้นมาจับจิตเธอค่อยๆถอยร่นออกไปแต่เหมือนร่างกายของเธอจะแข็งทื่อไปหมด
ไม่ทัน
...
ชายหนุ่มจับร่างของเธอไว้ได้ก่อนและอุ้มเธอมายังต้นไม้ต้นเดิมแล้ววางเธอลงแต่
!!
กลับหันหน้าเข้าหาโลงศพ
!!
หญิงสาวเริ่มดิ้นรนในการเอาตัวรอกเธอต้องการไปจากที่นี่
...
พลางใช้ไม้อ่อนพูดคุยกับเพื่อนหนุ่มของเธอ
“
มึงเกิดอารมณ์กับศพ
..
หรอวะ
? ”
เธอถามออกไปทั้งๆที่ยังสั่น
“
ใช่
”
เพื่อนชายตอบกลับมาอย่างเรียบเฉยพลางหยิบเชือกออกมามัดตัวเธอไว้กับต้นไม้
“
อย่าฆ่ากู
!!!
อย่าทำอะไรกูเลยนะ
..
กูไม่ได้ตั้งใจมึงอย่าฆ่ากูเลยนะ
... ”
ด้วยความตกใจที่เพื่อนของเธอมัดเธอไว้กับต้นไม้
สิ่งที่จะคิดได้ในตอนนี้มีไม่มากนักเธอจะต้องจบชีวิตลงแบบนี้อย่างงั้นหรอ
!!
เธอร้องไห้ออกมาและพยายามขอร้องเพื่อนของเธอ
“
มึงจะทำอะไร
... ”
หญิงสาวถาม
“
มึงจะฆ่ากูไหม
”
หญิงสาวถามอีกเมื่อเพื่อนหนุ่มของเธอไม่พูดอะไรเลย
“
กูไม่ฆ่ามึงหรอก
”
เพื่อนชายตอบและมองในตาของเธอ
“
ถ้ามึงอยากมีไรกับศพมึงจะชวนกูมาทำไมวะ
...
มึงปล่อยให้กูรอข้างนอกหรือแอบมาคนเดียวก็ได้แต่มึงลากกูมาด้วยทำไมวะ
ทำไมมึงต้องบังคับให้กูมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะกูไม่เข้าใจถ้ามึงไม่อยากให้ใครรู้มึงก็มาคนเดียวสิ
!!! ”
“ ......... ”..
เพื่อนหนุ่มกระซิบตอบแผ่วเบากับหญิงสาวสาวตาของเธอเบิกกว้างด้วยความกลัวสุดขีดไม่มีเสียงร้องใดใดหลุดออกมาจากปากของเธอ
…
น้ำตามากมายพรั่งพรูออกมาจากดวงตาคู่นั้นความเสียใจที่เกิดจากเพื่อนของเธอและคำพูดสุดท้ายของชายหนุ่มทำให้เธอได้แต่เงียบงัน
มีเพียงน้ำตาเท่านั้นที่ไหลออกมาหญิงสาวมองดูชายหนุ่มกลับลงไปที่โลงศพนั้นอีกครั้งเธอไม่สามารถหนีได้เลยเธอไม่สามารถหลีกหนีภาพตรงหน้าได้เลย
….
เธอแค่อยากให้มันเป็นเพียงแค่ฝันเธออยากได้เพื่อนคนเดิมของเธอกลับมา
เพื่อน
...
ที่ไม่วิปริต
!!
.
.
.
.
.
“
ยิ่งมึงกลัว กูยิ่งมีอารมณ์ สถานการณ์แบบนี้มันยิ่งทำให้กูมีอารมณ์ยังไงละ
”
==============================================================
>> ฝากคอมเม้น คำติชม feedback เม้นบอกกันนิด เพื่อนำไปพัฒนาต่อนะคะ :)
>> ขอบคุณค่ะ
Guest
